ندانم آن که دل و دین ما به سودا داد بهای آن چه گرفت و به جای آن چه خرید سیاه دستی آن ساقی منافق بین که زهر ریخت به جام کسان به جای نبید سزاست گر برود رود خون ز سینه‌ی دوست که برق دشنه‌ی دشمن ندید و دست پلید چه نقش باختی ای روزگار رنگ آمیز که این سپید سیه گشت و آن سیاه سپید تقدیم به:https://eitaa.com/Creepyy

در انتهای هر سفر در آیینه دار و ندار خویش را مرور می‌کنم این خاک تیره این زمین پاپوش پای خسته‌ام این سقف کوتاه آسمان سرپوش چشم بسته‌ام اما خدای دل در آخرین سفر در آیینه به جز دو بیکرانه کران به جز زمین و آسمان چیزی نمانده است گم گشته ام، کجا ندیده‌ای مرا؟ تقدیم به:https://eitaa.com/pangolo

چه خارها که ز حسرت شکست در دل ریشم چو دیدمت که چو گل سر به سینه ی دگرانی ... تقدیم به:https://eitaa.com/doniva

در میان اشک ها پرسیدمش: خوش ترین لبخند چیست ؟ شعله ای در چشم تاریکش شکفت جوش خون در گونه‌اش آتش فشاند گفت: لبخندی که عشقِ سربلند وقت مردن بر لب مردان نشاند من ز جا برخاستم بوسیدمش ... تقدیم به:https://eitaa.com/parvaz77

هر دم خیال دوست چون ماهتاب بر سر ویران‌های دل مستانه پای کوبد در جامه سپید پیچد صدای خنده او در دل خراب لرزد تنم چو بید ... تقدیم به:@Daliyan

روزگاری دل رمیده‌ی من از دو گلچهره بوسه‌ای میخواست آن یکی سرکشید و ناز افزود وین یکی بوسه داد و بزم آراست این یکی از شراب بوسه خویش کرد سرشار مستی طربم وان یکی در سراب وعده‌ی دور میداوند هنوز تشنه لبم بوسه هایی که این یکی داده ست گر چه شیرین‌تر از می و شکر است دل دیوانـه بـاز مـی گـویـد لذت آن نداده بیشتر است ...! تقدیم به:https://eitaa.com/supportcigarettes

. سايه ها، زير درختان، در غروب سبز می گريند. شاخه ها چشم انتظار سرگذشت ابر، و آسمان، چون من، غبار آلود دلگیری. باد، بوي خاکِ باران‌خورده می آرد. سبزه ها در راهگذار شب پريشانند. آه، اكنون بر كدامين دشت می بارد؟ باغ، حسرتناکِ بارانی ست، چون دل من در هوای گريه‌ٔ سيری … تقدیم به:https://eitaa.com/Past_777

می چکد اشک نگاهم بر مزار دل می‌سراید قصه درد مرا با سنگ چشم او با غمی کاندر دلم زد چنگ وز پلاس هستی‌ام بگسیخت تار و پود می‌رود می‌گویمش بدرود وز نگاه خسته و پژمرده چون مهتاب پاییز ملال انگیز می گذارم بر مزار آرزوهایم گلی ویران یادگار آن امید گم شده آن عشق یادآویز ... تقدیم به:https://eitaa.com/joinchat/2458453031Cc9033d3efc

می آمدم که حال دل زار گویمت اما مگر سرشک امان می دهد به من؟! چشمت به شرم و ناز ببندد لب نیاز شوقت اگر هزار زبان می دهد به من تقدیم به:https://eitaa.com/Noumenonn

بامدادان که کبوترها بر لبِ پنجره‌ی بازِ سحر غلغله می‌آغازند، جانِ گل‌رنگ مرا بر سرِ دست بگیر به تماشاگه پرواز ببر. آه... بشتاب که هم‌ پروازان، نگرانِ غمِ هم‌ پروازند.. تقدیم به:https://eitaa.com/zahradoll

‌‌ سنگی است زیر آب در گود شب گرفتهٔ دریای نیلگون تنها نشسته در تک آن گور سهمناک خاموش مانده در دل آن سردی و سکون او با سکوت خویش از یاد رفته‌ای ست در آن دخمهٔ سیاه هرگز بر او نتافته خورشیدِ نیم روز هرگز بر او نتافته مهتاب شامگاه بسیار شب که ناله برآورد و کس نبود کان ناله بشنود بسیار شب که اشک برافشاند و یاوه گشت در گود آن کبود ... تقدیم به:https://eitaa.com/Arghavan_X

حُسن ملائک و بشر جلوه نداد اینقدر              عکسِ تو می زند در او: حسن نمود می‌کند ناز نشسته با طرب چهره به چهره ، لب به لب         گوشهٔ چشمِ مستِ تو گفت و شنود می‌کند ... تقدیم به: @jOnOn_R