_💔

بعضی آدم‌ها انگار از همان اول،برای ماندن نیامده‌اند.. آمده‌اند تا دلشان را به یک راه گره بزنند و آخرِ قصه، خودشان را فدای همان راه کنند.. حمیدرضا رجب‌زاده از همان آدم‌ها بود؛ جوانی که دلش با حسین می‌تپید،که نوکری اهل‌بیت را افتخار خودش می‌دانست و آرزویی بزرگ‌تر از شهادت در راه خدا نداشت.. شهادتش برای ما یک داغ است؛اما شاید برای خودش،پایانِ سال‌ها اشتیاق بود.. پایانِ دعاهایی که با دل شکسته گفته بود،پایانِ شب‌هایی که با نام حسین آرام گرفته بود و آغازِ زندگی‌ای که دیگر پایان ندارد.. ما علی‌وردی‌ها را از دست دادیم، عجمیان‌ها را از دست دادیم، رجب‌زاده‌ها را از دست دادیم؛ جوان‌هایی که می‌توانستند بمانند، زندگی کنند،آینده بسازند.. اما راه دیگری را انتخاب کردند؛راهی که آخرش به خدا می‌رسید.. و چه زیباست سرنوشتِ کسی که تمام عمر،خودش را نوکر حسین می‌دانست و سرانجام،در راهی قدم گذاشت که پایانش شهادت شد.. شاید همان لحظه‌ای که به آرزویت رسیدی،تمام خستگی‌ها از دلت رفت؛چون تو چیزی را پیدا کردی که سال‌ها دنبالش بودی.. آغوشی که همیشه آرزویش را داشتی؛ آغوش اربابت، حسین.. خوشا به حالت که این‌گونه رفتی؛با نام حسین بر دل،با عشق اهل‌بیت در جان،و با آرزوی شهادت در دل.. ما این‌جا مانده‌ایم و دلتنگی‌مان و تو آن‌جا،نزدیک‌تر از همیشه به اربابت.. شاید شهادت، پاداشِ سال‌ها نوکری تو بود؛و شاید حسین خودش تو را صدا زد.. حالا فقط یک دعا برایمان بماند: خوش به سعادتت رجب‌زاده.. کاش ما هم روزی،آن‌قدر لایق شویم که امام حسین نگاهی به ما بیندازد.. #دست‌نویس

مداحی قشنگ از شهید رجب زاده💔

ان مع العسر یسرا ، یعنی بامدادی است پی هر شب تیره آری(: #شاید‌برای‌تو🫵🏻❤️‍🩹

منتظر اذان _ عدالت . .🚶🏻

در راهِ حسین ارباً اربا شده‌ای مانندِ علی‌اکبرِ لیلا شده‌ای ای ذاکر و روضه‌خوانِ حزب اللهی یک مرثیه‌ی تمامْ معنا شده‌ای

انگار برای خودش خونده: بلایی اومده سرم که نا نداره پیکرم زیر بغل‌هامو بگیره اکبرم....(: _شهید حمیدرضا رجب زاده

از خون‌شهید‌آرمان‌علیوردی‌ها گذشتیم‌که رجب‌زاده‌ها ارباً‌ اربا شدن..💔

بیچاره اون که حَرَم رو نَدیده..

وباز‌هم‌آرمانِ‌علی‌وردیِ‌دیگری‌‌ [ شهید‌حمیدرضا‌رجب‌زاده‌ ] حالا‌اورا‌هم مانند‌جدش‌غریب‌گیر‌آوردند(:

کاش میشد که تو با معجزه ای برگردی بی آنکه نخی مو ز سرت کم شده باشد..