🌿 راهکار امروز؛ قبل از انفجار!
هر وقت احساس کردی داری از کوره درمیری:
1. از خودت بپرس: «واقعاً از چی ناراحتم؟»
2. اگر خستهای، بهجای داد زدن بگو: «الان خیلی خستهام، کمی بهم فرصت بده تا آروم بشم.»
3. اگر از موضوع دیگهای ناراحتی، اون رو با همون شخص و در زمان مناسب مطرح کن؛ نه اینکه سر اولین نفر خالی کنی.
4. اگر اشتباه کردی، عذرخواهی کن. عذرخواهی از همسر یا فرزند، از ارزش و اقتدارت کم نمیکنه؛ بهشون مسئولیتپذیری یاد میده.
https://eitaa.com/ghaibatt
یکی یه سؤال ساده میپرسه، عصبانی میشیم! بچهمون یه اشتباه کوچیک میکنه، سرش داد میزنیم! همسرمون حرفی میزنه که باب میلمون نیست، تمام ناراحتیهای قبلی رو سرش خالی میکنیم!
اما واقعاً مقصر این آدمها هستن؟ یا ما داریم دردها و فشارهای دیگهمون رو سر اونها خالی میکنیم؟
شاید یکی از اعضای خانواده اشتباهی کرده که میشه با چند جمله آروم حلش کرد؛ اما تو به خاطر عصبانیتهای قبلی، واکنش خیلی شدیدتری نشون میدی.
اینجاست که باید از خودمون بپرسیم:
آیا دارم به اتفاقی که الان افتاده واکنش نشون میدم، یا دارم تمام خستگیها و ناراحتیهای قبلیم رو سر این آدم خالی میکنم؟
https://eitaa.com/ghaibatt
گناه ممنوع
یکی یه سؤال ساده میپرسه، عصبانی میشیم! بچهمون یه اشتباه کوچیک میکنه، سرش داد میزنیم! همسرمون حر
دقت کردین
چقدر این مورد پیش اومده🥲
به خصوص برا بچه هامون
قبل از اینکه با عصبانیت حرفی بزنی، فکر کن؛ شاید زخمی که میزنی، با هزار عذرخواهی هم خوب نشه!
https://eitaa.com/ghaibatt
قرار نیست هر چیزی رو جواب بدی؛ گاهی سکوت، نشونه قدرته نه ضعف.
https://eitaa.com/ghaibatt
گناه ممنوع
قرار نیست هر چیزی رو جواب بدی؛ گاهی سکوت، نشونه قدرته نه ضعف. https://eitaa.com/ghaibatt
اگه بتونیم این و درک کنیم ،طلا میشیم👌
سوالی که پیش اومده برای زهره خانم عزیز 🌸
الشیخ الصدوق، کمال الدین و تمام النعمه، ۱۳۹۵ق، ج۲، ص۶۵۰، ح۷
ابوالفرج اصفهانی، مقاتل الطالبین، دار المعرفه، ص۲۰۷
کورانی، عصر الظهور، ۱۴۰۸ق، ص۱۲۶
الشیخ الصدوق، کمال الدین و تمام النعمه
بحار الانوار، ج۵۲، ص۳۰۷ و بشاره الاسلام، ص۲۲۴
الغیبه، النعمانی، ص۱۷۳ و مجلسی، بحارالانوار، ج۵۲، ص۲۳۴
این منابع ، نوشته برترین علما هستش ومنابع زیادی دیگه.
این نقل ها از نائبان امام زمان دست به دست شده
و علمای برجسته ای داشتیم و داریم که با ایشون در ارتباطن
یکیشون که میدونیم ایت الله بهجت بودن
1] . نعمانی، الغیبۀ، ص 252.
[2] . شیخ صدوق، کمال الدین، ج 2، ص 650.
[3] . شیخ مفید، الارشاد، ج 2، ص 371. شیخ طوسی، الغیبۀ، ص 435.
[4] . تبریزیان، العد التنازلى في علائم الظهور المهدي، ص 388.
[5] . آیتی، تاملی در نشانه های حتمی ظهور، ص 271.
[6] . شیخ طوسی، الغیبۀ، ص 435.
[7] . کلینی، الکافی، ج 8، ص 310.
[8] . مهدی پور، پژوهشی پیرامون علائم حتمی ظهور، ص 67-68.
[9] . کورانی، الیمانیون قادمون، ص 118.
[10] . مهدی پور، پژوهشی پیرامون علائم حتمی ظهور، ص 21-22.
[11] . شیخ صدوق، کمال الدین، ج 2، ص 650. کلینی، الکافی، ج 8، ص 310. نعمانی، الغیبۀ، ص 252.
[12] . مهدی پور، پژوهشی پیرامون علائم حتمی ظهور، ص 48-49.
[13] . شیخ صدوق، کمالالدین، ج 2 ، ص 650، باب 57، ح 7.
[14] . کورانی، الیمانیون قادمون، ص 115-116.
[15] . نعمانی، الغیبۀ، ص 416.
[16] . صافی گلپایگانی، منتخب الأثر في الإمام الثاني عشر، ج3، ص 303
[17] . نعمانی، الغیبۀ، ص 198.
گناه ممنوع
1] . نعمانی، الغیبۀ، ص 252. [2] . شیخ صدوق، کمال الدین، ج 2، ص 650. [3] . شیخ مفید، الارشاد، ج 2، ص
این متن و با عدداش کپی کردم.
بزنین روی عددها و مطالب علائم ظهور رو بخونید.
این منابع
گناه ممنوع
#تفسیر سجده 🤍سجده اوج بندگی است: انسان پیشانی، یعنی شریفترین عضو بدن، را در برابر خدا بر خاک میگذ
قنوت
رَبَّنا آتِنا فِى الدُّنْیا حَسَنَةً وَ فِى الاْخِرَةِ حَسَنَةً وَ قِنا عَذابَ النّارِ: خداوندا در دنیا و در سراى دیگر به ما نیکى مرحمت فرما و ما را از عذاب دوزخ نگاه دار!
اداب قنوت آن است که نمازگزار دستها را تا برابر صورت بالا آورد، کف دستها را، رو به آسمان گیرد، دو دست را در کنار هم قرار دهد و به جز انگشت شصت، باقی انگشتان را به هم بچسباند و به هنگام خواندن دعا به کف دست خود بنگرد و با صدای بلند دعا بخواند. قنوت، دعای خاصی ندارد و نمازگزار میتواند هر دعایی بخواند و حتی لازم نیست که دعا به عربی خوانده شود. میتوان در قنوت، حاجات و نیازهای خود را به فارسی هم بیان کرد. البته روشن است که دعاهای قرآنی یا دعاهایی که معصومان علیهمالسلام در قنوت خود میخواندهاند از فضیلت و اولویت بیشتری برخوردارند. (قرائتی، تفسیر نماز، ص ۱۶۲)
امام خمینی(ره) توصیه میکند که فرازهایی از مناجات شعبانیه امیرالمومنین علی علیهالسلام و ائمه اطهار علیهمالسلام، با حال اضطرار و تضرع در قنوت خوانده شود، خصوصاً آنجا که عرض میکنند: «إِلَهِی هَبْ لِی کَمَالَ الِانْقِطَاعِ إِلَیْکَ». مقام قنوت، مانند سجده است، که توجه به عجز و ناچیزی بنده در مقابل خداوند است. سجده، فنا شدن انسان و ترککردنِ غیر خداوند است، و قنوت، ترک اعتماد از غیر خداوند است. این، یعنی روح توکل.
https://eitaa.com/ghaibatt