پشت کوه غار

به سبک انسانهای اولیه

کاش انسانهای اولیه بودیم

خدا کمتر به ما خرده می‌گرفت

به یک ورمان هم نبود که تهش که چی

کاش یک منجم بودم در رصدخانه مراغه

ببخشید. من وجه انسان‌ستیزم دیگه حال نکرد ادامه بده. این یکی وجهم شما رو به ادامه دعوت می‌کنه من گلفروش سر محله‌مونو دوست دارم. من سپیده و امین رو دوست دارم من کافه‌ی پاتوقم رو دوست دارم من حتی آینه کافه رو هم دوست دارم. من همه رو دوست دارم

وجه انسان‌دوست[انه]م تحریک شده برای حرف زدن؛

این فرصت هر دفعه نصیب‌تون نمی‌شه بیچاره‌ها بیاید با من تاکینگ کنید

نخواستیم.

کم گوی و گزیده‌ گوی چون دُر، حوصلتو‌ نداریم به حضرت عباس