4.8M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
یه عمر تلاش کردم تا این صحنه رو ببینم ...
🔸#داستان_مینیمال
به قلم و روایت : امین سمیعی 🎙️
قصهها
بهترین روز زندگیم ...
بعد از ۴ سال زندگی با عکسها و رویاهاش، امروز قرار بود ببینمش!
این ۱۲ ساعت راه برام مثل ۱۲ سال گذشت، امشب عزیز ترین کسم رو میدیدم، کسی که موبایل، پروفایل و اتاقم پر بود از عکساش...، بقیه مسخره ام میکردند ولی مهم نبود چون من از نهایت قلبم عاشقش بودم، از سن ۱۶ سالگیم تا حالا!
بالاخره موعدش رسید، وقتی روی سن اومد و صدای قشنگش جلوم پخش میشد، تموم چشمم نه، جونم محو تماشاش بود!
حتی مثل بقیه همخونی نمیکردم فقط خیره به صورتش بودم.
اجرا که تموم شد من ۲۰-۳۰ نفر دیگه با اصرار به اتاق پشتی رفتیم تا باهاش عکس و امضا بگیریم، بعد یک ساعت صبر کردن به صفمون کردن،
باورم نمیشد دارم از چند متری میبینمش، منو همه دخترای تو صف با شوق و بغض بهش خیره بودیم، دونه دونه عکس و میگرفت و امضا میداد، فقط یک نفر مونده با تابه من برسه، تا بهترین لحظه زندگیم!
یک دفعه از جاش پاشد!
گفت که خستس است و باید بره،
گریه کنان دنبالش دویدم ولی محافظاش جلوم رو گرفتن.
بلند بلند اسم کوچکش رو صدا زدم...
ولی حتی برنگشت تا نگاهم کنه...
امین سمیعی ✏️
#قصه ها | #داستان_کوتاه ، مینمیال ، #داستانک
هدایت شده از امین
سلام بچه های قصه ها
🟧 تو اولین مطالعه و آموزش گروهی میخوایم کتاب زیر رو باهم بخونیم 💌
150 داستان کوتاه کوتاه
https://fidibo.com/book/147539-150-داستان-کوتاه-کوتاه
این کتاب رو طی ۳ روز باهم میخونیم و همزمان یاد میگیریم که چجوری یه داستان مینیمال بنویسیم.
اگه دوست داری به جمعون بیای و تو این چالش شرکت کنی
عضو گروه قصه ها در پیام رسان بله شو
ble.ir/join/22ZD2pZEcx
تو استخر محل، وسط جمع ژست گرفته بود و میگفت: کاش زودتر عمو ترامپ بیاد بزنه اینارو، خسته شدیم از گرونی...
...
#داستان_واقعی
دم غروب بود و از نونوایی محل برمیگشتم که صدای چند انفجار شدید از سمت خونمون اومد.
سریع با خانواده تماس گرفتم: ترسیده بودن ولی حالشون خوب بود.
سوار موتور شدم و با سرعت به سمت خونه برگشتم، از پادگان نزدیک خونه آتیش شدیدی بیرون میزد، خواستم از خیابون کنار پادگان رد بشم که صدای فریادی اومد: نرو نرو...
توجهی نکردم و ادامه دادم که چندتا تیر هوایی زد.
دور زدم که از خیابون پایینی برم، دود شدیدی همه جا رو گرفته بود، صحنه ای که فقط قبل از اون تو فیلما دیده بودم! ماشینها برمیگشتن ولی من چاره ای نداشتم! به سختی از وسط دود رد شدم، تو خیابونمون اکثر شیشه ها پایین ریخته بودن و ماشینها آسیب دیده بودن!
به سرعت وارد پارکینگ شدم، یه خانواده داخل پارکینگ پناه گرفته بودن؛
مرد خانواده رو میشناختم، رنگش مثل گچ شده بود!
چند وقت پیش تو استخر محل، با ژست برای بقیه تعریف میکرد کاش زودتر عمو ترامپ بیاد اینارو بزنه، خسته شدیم از گرونی...
قصهها داستانهای کوتاه آموزنده و الهام بخش 📚🖊️
@ghesse_ha
Qesseha.ir
املاکی
به خودم که اومدم نصف محل دورمون جمع بودن.
رضا و مرتضی رو به زور از همدیگه جدا کرده بودیم
صدای رضا دوباره بلند شد :
«سی متر اینجا مال من، مالمو از حلقموت میکشم بیرون، بلایی سرت میارم که مرغای آسمون به حالت گریه کنن.»
خون از دماغش میومد، انگار مرتضی مشتی تو صورتش زده بود.
اقا رسول پیر محل گفت : « شما که ماه قبل دادگاه داشتین
مگه قرار نشد سر یه متراژی توافق کنین ؟ »
رضا داد زد : « دادگاه کشک چیه؟ دادگاه میگه ۲۰ متر، این بی شرف باید کل ۳۰ مترو به من بده.»
بحث کم کم خوابید.
چشمم به ترابی املاکی محلمون افتاد، رضا رو از جمعیت کنار کشیده بود و باهاش صحبت میکرد:
نزدیکتر شدم تا صداشونو بشنوم.
«مرد حسابی من که گفتم دعوا نکن، من به جای ۳۰ متر ۴۰ متر برات میگیرم.
بزار زمینو که گرفتیم، میدم یکی حسابی برات گوشمالیش بده، غصه نخور.»
آقا رسول با حالت بدی به ترابی نگاه میکرد.
ترابی پیش مرتضی رفت و باهاش پچ پچی کرد و چند لحظه بعد داد زد:
آقا ایشالله به زودی حل میشه قضیه، صلوات بفرستین.
جمعیت پراکنده شد.
دیگه از قضیه خبری نداشتم تا اینکه ماه بعد اتفاقی آقا رسول رو دیدم.
برام گفت که:
«ترابی از رضا پول گرفته تازه یه جوری صلح نامه رو نوشته نصف سهمشم بالا کشیده ...
امین سمیعی 🖊️ قصهها @ghesse_ha
دستی روی وصلهی محکمِ کولهپشتی کشید و گفت: «اخبارت رو که خوندی، بیا این بندش رو بگیر تا محکمش کنم. اگر قراره بمیریم، ترجیح میدم در حال انجام یه کار تموم شده بمیرم، نه وسط خوندن یه خبرِ نصفهکاره.»
میلاد جوابی نداد. انگشتش دوباره روی صفحه لغزید. یحیی اما، چراغقوهاش را تنظیم کرد و سراغ پارگیِ بعدی رفت.
امین سمیعی 🖊️
قصهها داستانهای کوتاه و مینیمال @ghesse_ha
#داستانک #داستان_کوتاه #داستانمینیما
کوک های محکم •
آمار تلفاتو خوندی، میگن تا صبح میرسن حومه شهر...
.....
نور آبیرنگِ صفحه گوشی توی چشمهای مضطرب میلاد افتاد بود. انگشت شستش با ریتمی عصبی روی صفحه به پایین کشیده میشد؛ رفرش، رفرش، رفرش.
صدایش لرزان بود: «پل جنوبی رو زدن... میگن تا صبح میرسن به حومه شهر. آمار تلفات رو دیدی؟»
در سوی دیگر اتاق، زیر نور زرد و ضعیف، «یحیی » نشسته بود. بوی چرم و چسب آهن در هوا میچرخید. او با دقت و آرامش، سوزن ضخیم را از لبهی پارهی یک کولهپشتی برزنتی رد میکرد و نخ را با تمام قدرت میکشید.
میلاد گوشی را روی زانویش کوبید: «با توأم یحیی! میفهمی؟ فردا معلوم نیست زندهایم یا نه، اونوقت تو داری اون کوله لعنتی رو میدوزی؟ اصلاً گیرم دوختی، کجا میخوای بری باهاش؟»
یحیی سوزن را در پارچه فرو برد. مکث کرد. صدای لرزش خفیف شیشهها از دوردست شنیده شد؛ صدای خفهی انفجاری دیگر.
یحیی گفت: «نمیدونم فردا زندهام یا نه. ولی میدونم اگر زنده بمونم و قرار باشه از این شهر برم، به این کوله نیاز دارم تا وسایلم رو ببرم. اگر هم قرار باشه بمونم و آوارها رو بردارم، باز هم بهش نیاز دارم تا توش آب و نون بذارم.»
میلاد دوباره به صفحه گوشیاش خیره شد. خبر جدیدی با تیتر قرمز روی صفحه ظاهر شد. نفسش در سینه حبس شد: «تکذیب شد... نه، وایسا... نوشتن یه موشک دیگه شلیک شده...»
یحیی نخ را گره زد. با دندان آن را برید.
دستی روی وصلهی محکمِ کولهپشتی کشید و گفت: «اخبارت رو که خوندی، بیا این بندش رو بگیر تا محکمش کنم. اگر قراره بمیریم، ترجیح میدم در حال انجام یه کار تموم شده بمیرم، نه وسط خوندن یه خبرِ نصفهکاره.»
میلاد جوابی نداد. انگشتش دوباره روی صفحه لغزید. یحیی اما، چراغقوهاش را تنظیم کرد و سراغ پارگیِ بعدی رفت.
امین سمیعی 🖊️
قصهها داستانهای کوتاه و مینیمال @ghesse_ha
#داستانک #داستان_کوتاه #داستانمینیما
8.8M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
انیمیشن کوتاه شکوفههای خونی...
براساس واقعیت
سازنده : امین سمیعی 🎥
با صدای: الهام حسن بیگی، امین سمیعی
قصهها 💌 @ghesse_ha