_

" اشتیاق هایم به مرور، درحالِ ته کشیدن است و نوشتن برایم ، از هر زمانِ دیگری سخت‌تر شده است. میلم به نامه نوشتن‌هایم برایت هست ولیکن وقتی پاسخی نیست پس .. [ فکر کردن به تو و حرف زدنِ با تو ، چه چیزی جز خنده با غم و هم‌رقص شدن با دلتنگی‌ست ؟ ] از صبح که از خوابِ بدِ دیشب بیدار شدم ، روی کاناپه دراز کشیدم و نگاهم به جهانِ مقابلم نیست ؛ [ چشم‌هایم درون قلبم پلک میزنند. گوش هایم در خاطراتِ دیشب ، و دست هایم، تنِ تنهایِ دیشب را سخت در آغوش گرفته‌اند و لب هایم باز خوراکِ دندان‌ها شده‌است . ] از آخرین‌بار خیلی میگذرد .. فکر میکنم بهتر است دوباره سری به من بزنی ؛ باز پنجرهٔ امید همیشگی‌ات را برایم باز کنی و شیشهٔ پر شده ی صبرم را خالی کنی . شاید حتی بهتر باشد که عجله کنی؛ قبل از اینکه چیزی دیر شود! " - نامه هایی به تو⁹, ۲۱ اسفند , Abr .  "𝒖 𝒌𝒏𝒐𝒘 𝒎𝒆" "𝑮𝒐𝒐𝒅 𝒎𝒊𝒔𝒕𝒂𝒌𝒆"

 "𝒖 𝒌𝒏𝒐𝒘 𝒎𝒆" "𝑮𝒐𝒐𝒅 𝒎𝒊𝒔𝒕𝒂𝒌𝒆"

نه.. نه باورم نمیشه!

گاد گاد گااد

عاشق اون لحظه هاییم که جای اشیا ، حضورِ یه آدم برات هدیه میشه.

_

خاکسترِ سرخِ ساحلِ کنارِ دریا را باد تکان میداد. موج ها یکی یکی در انحطاط فرو می‌رفتند و دیگری از پس اعماقِ آبیِ این فرورفتگی ، شکوفه میداد. اما آسمان، شب را فریاد می‌کشید.. صدای ستاره های کوچکی که کودکی تماشایشان میکرد. انگار که بعد از آن قرار است هرشب را باز با خورشید رو به رو باشد و ستاره هایش همچون موج ها بجای زمین، در ژرفای آسمان بلعیده شوند و بی نور و دورِ دورِ دور.. و من منتظر پرواز بودم. قدم در میانِ مدفنِ آب های بی موج گذاشتم و جلوتر رفتم.. در انتظار تویی که برایت fly me to the moon خوانده بودم و وعده ای بود تا برآورده اش کنی. سر بالا بردم فنجانِ سیاهیِ چشانم را سفیدیِ ماه پر کرد. همچون موج، من، در فنجانی پر از ماه ، برای اِنحلال رقصیدم و در زمین به آسمان حل شدم.. .  "𝒖 𝒌𝒏𝒐𝒘 𝒎𝒆" "𝑮𝒐𝒐𝒅 𝒎𝒊𝒔𝒕𝒂𝒌𝒆"

آقا دمشون گرررم [ بروبچِ فوتسال ناشنوایان قهرمانِ جهااان شدن ]

. . . .

واقعا نمیتونم چندسال به عقب برگردم؟