اشتباهِ خوب"
_
معبودِ من!
تو چقدر به من نزدیکی ،
با این همه فاصلهای که من از تو گرفتهام ..
تو که اینقدر دلسوزِ منی ..
خدایا
تو کی نبودی که بودنَت دلیل بخواهد؟
تو کی غایب بودهای که حضورت نشانه بخواهد؟
تو کی پنهان بودهای که ظهورت ، محتاجِ آیه باشد؟
[ إلهی ما أقربَک مِنّی و أبعَدَنی عنک ..
خدایا ، چقدر به من نزدیکی و من از تو دورم .. ]
- فرازی از دعای عرفه ؛
چِقدر میتونی عاشق باشی؟
چِقدر میتونی تو معشوقت غرق بشی و خودت رو زاده و زندهٔ عشقِ اون بدونی؟
عشق با تمامِ وجود ؛
عجیب نیست وجودِ این همه عاشق برای حسین..
وقتی که میفهمی کربلا صحنهٔ عشق و حسین، بازیگرِ عشق است.
اشتباهِ خوب"
_ [ اتحاد و انسانیت! ]
هرچی بیشتر میگذره
بیشتر حسرت میخورم که عجب شخصیتی رو از دست دادیم .
" از هر زیرساخت و توانمندیای حرف میزنن ، تو درستش کردی مرد .. "