. . . .

_

[ شب، سکوت و پیاده‌رو ] - - - نیمکتِ خالیِ اسکلهٔ خلوتِ دریا شده بود همراهِ شب‌های سکوت‌م؛ کلمه وُ صدا وُ کلمه وُ صدا وُ کلمات و صداهای زیادِ ذهنِ لبریز از فکر و خیالِ سرم، ذره ذره انرژیِ باقی‌ماندهٔ ساعت‌شنیِ وجودم را صرفِ تلاشم برای پرت کردن حواسم و بسته نگه داشتن چشم‌هایم و گرفتنِ گوش‌های دلم میکرد . خسته بودم ؛ خسته‌ای که خواب برای صد‌ها روز هم که شده باز برایش فایده‌ نمی‌کرد. خسته‌ای که نیازَش تاریکی اتاق نبود و شیرینیِ قند هم نه؛ شاید کمی دیدنِ آدمی که نمی‌شناسم اما دوستش دارم را می‌خواستم و حرف زدن‌ش راجبِ خودم و جای من کشف‌کردن حس و حالم و نوازش‌های بدونِ لمس قلبش برای قلبم را و چه حیف که همچین کسی را سراغ نداشتم" "𝑮𝒐𝒐𝒅 𝒎𝒊𝒔𝒕𝒂𝒌𝒆"

"𝑮𝒐𝒐𝒅 𝒎𝒊𝒔𝒕𝒂𝒌𝒆"

. . . ((موقت دوتا فوروارد تقدیمی بزارم))

بارون.

برای اشتباهِ خوب .

منم همینطور ونگوگ منم همینطور*