اشتباهِ خوب : هیبتِ آرام از اون آدم‌هاست که حتی وقتی حرف نمی‌زنن، فضا سنگین‌تر میشه. نه از جنس خودنمایی، بلکه از جنس عمق. یه کاریزما داره که خودشم شاید بهش آگاه نباشه. حضورش مثل یه سکوت پرمعناست؛ اگه بفهمی، می‌فهمی. کسیه که وقتی حرف بزنه، همه گوش می‌دن.. چون می‌دونن حرفاش پشتش فکره، نه فقط صدا. چیزی که نشون می‌ده، واقعاً هست. بازی نیست، ژست نیست، تصویرسازی نیست. اما چیزی که توی vibe این آدم فوراً به چشم میاد، یه ترکیب بی‌نظیر از درک بالا + شخصیت وفادار + روح خالصه. درکش از رابطه‌ها، از احساسات، از حرف‌های نیمه‌کاره، فراتر از چیزیه که معمولاً توی آدم‌ها می‌بینی.

خیلی خیلی سپاسگزارم* =))

. . .

و برای اولییییین بار منم این حسِ "وای سهام عدالت برام ریختنُ" تجربه کردم =)😂😂😂

موندم از امشب سحر بزنم کدوم شبکه؟ یه برنامهٔ شبکهٔ ۲ بود و آقای رمضانی که اونم.. اجازه ندادن یکی که [دو کلوم حرفِ حساب دلی میزنه و عشق و ترسِ خدا سرشه بمونه و حرفِ حق بزنه] :))))))))

و ببین دشمن اصلیِ ما ، همینجا بین خودمونه :)

دیدن فیلم سینماییِ: [دیدن این فیلم جرم است] رو بهتون خیلی خیلی پیشنهاد میدم. اصلِ جامعه‌ست

. . .

_

" کوبِش صدای تیک و تاکِ ساعت ، برای اولین بار است که جای لذت، آزارم می‌دهد. نور کمی محیط را در بر دارد و سیاهی به اتاق قالب شده است ؛ انبوهی از فکر های دم بریده در سرم می‌غلتند و احساسی دارم که گویا هر لحظه ممکن است چشم ‌هایم ، حدقه‌شان را سکوی پرشی ببینند و با فشارِ افکار ، جای خالی چشم به مسیری برای خروج این همه خیالِ پرهیاهو تبدیل شود .. روانی پریشان ، افکاری شلوغ و اعصابی قابل اشتعال برای هر لحظه به انفجار رسیدن دارم. دوشنبه‌ای منزجر کننده را گذراندم و در این ساعات بامداد که نه آن دوشنبهٔ کذاییست و نه سه‌شنبه ی رسیده ، به گوشه‌ای خیره ماندم و از درون رنج می‌کشم. خواب شاید حلالِ موقت مشکل این روزِ به انحلال کشانیدهٔ من باشد اما ، ..... خوابم گرفته است ، بقیه‌اش برای بعد. "𝑮𝒐𝒐𝒅 𝒎𝒊𝒔𝒕𝒂𝒌𝒆"

_