[ اگه هنوز کسی بهت شب بخیر نگفته، شبت بخیر* ]

. . .

_

" گناهی نداشت اگر کمی زودتر به‌دنیا آمده بود ، کمی زودتر از خواهر و برادر هایش. مهم نبود مسئله چیست، او برای پشت سر گذاشتن‌ش تنها بود. و ندای قلب آدمی همیشه هم همراه‌ش نیست، و شاید هست اما ، سیاهیِ شرایطی که در آن می‌ایستاد، اجازه ی شنیدن به او نمی‌داد.. اجازهٔ لحظه‌ای آسودگی ، لحظه‌ای دور از خیال و فرای نگرانیِ آینده. لبخند می‌زد وقتی به این فکر می‌کرد که تجربه‌های دردناکِ امروزش، نورِ روشنِ زندگیِ آیندهٔ خواهر‌ها و برادرهایش بود. بجای فردای آنها درد کشیده بود؛ در سکوت فریاد زده بود و در باران اشک ریخته بود‌. لبخند می‌زد که حداقل برای آنها راه را روشن کرده و سختی‌هایش بدرد میخورد، حتی اگر قدم به قدم ایت مسیر، رد عرقِ سردِ خشک شده‌ش، نقش بسته بود. برای زندگی فردای آنها خوشحال بود. [ آنها تنها نبودند ، به قیمتِ زندگیِ زهر و تباه شده‌اش. ] " - Abr . "𝑮𝒐𝒐𝒅 𝒎𝒊𝒔𝒕𝒂𝒌𝒆"

"𝑮𝒐𝒐𝒅 𝒎𝒊𝒔𝒕𝒂𝒌𝒆"

POV: حتی تو ۴/۴/۴ هم ما تو آمپاس بودیم سر بیخودترین دلیل موجود.

[ اگه هنوز کسی بهت شب بخیر نگفته، شبت بخیر* ]

"دوباره روضهٔ آب و دوباره اشکِ دمادَم؛ السلام علیک یا اباعبدالله الحسین [ع]"

. . .

_