[ تولدِ حضرتِ آب و ادب، مردِ عاشقی و وفاداری، برادرِ خوش‌غیرتِ خوش‌چهرهٔ خوش‌قامت ، عموی مهربان و خوش قلبِ رقیه و علی‌ِاکبر و اصغر ، اباالفضل العباس-ع مبارک 🤍 * ]

و راستی، روزِ همهٔ کسایی که یه تیکه از وجودشونو برای دفاع ازین خاک و وطن تو میدون جبهه و جنگ جا گذاشتن هم مبارک .. خیلی مَردید، دمتون گرم*

خونهٔ ما دورِ دوره ..

اه اه دو دقیقه وصل شدم نفسم گرفت حالم بد شد قطع کردم. لطفاً منو دوباره معتاد کنید من نمیخواستم ترک کرده باشم ترک داده شدم.

نه ممنون، نمیخوام حتی دوباره معتاد شم، حیف که عصر عصر رسانه‌ست و مجبوری به نرخِ تفریحیم شده معتاد باشی.

. . . .

—

"بر این باورم که معانیِ زیادی در کوچه پس کوچه‌های شهر و رسم و زندگی و فرهنگ تغییر کرده است. آدمیان گویی زمانه را فراموش کرده باشند، و رویا هایشان، انگار که همگی، آنها را از تنها شعبهٔ رویا فروشیِ شهر خریده باشند ، مانند هم، و یکی و همسان شده است. واژگان تلخ شده‌اند و روزهای خاکستری نیز با تلخیِ طعم گفتار و نگاه‌هایشان سیاه می‌نماید؛ سیاه‌تر از سیاهی که در حقیقت هست. معنی زندگی برای آنها چون معنیِ اردکی شده است برای جوجه‌هایش؛ محدود به لانه، محدود به دانه، محدود به ماده و مختومِ موقت به خواب و فردا روز از نو برای ایرادِ به حد و حدود؛ زندگی برایش رسیده است به مقایسه با گنجشکی که با پر زدن سریع‌تر به لانه می‌رسد. و اینگونه تمامِ روزهایش را به حسرتِ پرواز است. حسرتی که دیدنِ چمن‌های سبز زیر پایش را از او سلب می‌کند‌. خود را مشغول نداری‌هایش کرده است، و داشته‌هایش حالا برای او پوچ‌تر از هیچ است. داشته‌هایی که او نمی‌داند اما حتما و قطعا، برای ماهی‌ها ، آرزو و آمال است.. چه شد که از دورهمی‌های بی چشم‌داشت و گرم نه با تنوعِ میوه و خوراک رنگارنگ، که با سفرهٔ کوچکِ گرمای محبت و عشقِ به یکدیگر، از چشم‌هایمان افتاد و دست‌هایمان به دریدنِ همدیگر برای گله و شکایت و طلب تنهایی و [ پرواز ] بلند شد ؟ زندگی‌های آرامِ قبل نه با وفور نعمت ، که با وفورِ تلاش و قناعت و شُکر و عشق بنا بود، وگرنه که دنیا دنیای پیشرفت و راحت شدن است و سال به سال بهانه‌های سردِ امروزی‌مان برای نابیناییِ حقیقتِ زیستن و ایمان بیشتر می‌شود. " - Abr .

"𝑮𝒐𝒐𝒅 𝒎𝒊𝒔𝒕𝒂𝒌𝒆"

فرمت‌ آهنگه چرا همچین شد؟ سوال خوبیه.