بالاخره من تونستم بیام اینجا تا یه چیزو بگم.

خداییش داری ولنتاین میگیری؟ بعد اینکه من هرسال دارم خودمو میکشم در تاریخ ایران ما ، خیلی قبل تر از اینکه ولنتاینی بخواد ساخته بشه با هر داستانی روز عشق وجود داره ؟ کوروش کبیر کجایی ببینی.

[ صبح بخیر ] 🌊

POV: نیازمند کسیم که تا وقتی لباسمو میپوشم و حاضر میشم برام صبحونه آماده کنه و لقمه بگیره.

. . .

—

—

—

تا الان، نیم‌روز نیمه‌ابری‌ای را گذرانده‌ام. از آسمانی که دمی ابری و دمی دیگر آفتابی‌ است بگیر تا حال و هوای خودم؛ که لحظه‌ای شاد از آفتاب و سایه‌بازی‌ش با پردهٔ اتوبوس هستم، حس خوبی به صبح دارم، قدم زدن در خیابان خالی آرامم می‌کند و موسیقیِ در حال پخش را دوست دارم، و لحظه‌ای دیگر، آهنگ روی اعصابم است و صدایش را کم می‌کنم، پردهٔ اتوبوس را کنار میزنم تا مثل آدم یا آفتاب باشد یا سایه، خواب‌آلود و خسته فقط روی صندلی نشسته‌ام و انتظار رسیدن به لحظه‌ای که خودم را روی کاناپه پرت کنم و بگویم: «آخیش!» و چشم‌هایم را ببندم را می‌کشم. خدا آخر و عاقبت‌ش را بخیر کند. [باز هوا ابری شد] - Abr .

2// باز هم درگیرِ طوفانِ روزهای ابری شده‌ام. تمامِ تلاشم را برای نجات از نیمه‌ابریِ امروز داشتم اما نشد. هرچی که باشد، هر موجودی وقتی کمی از آفتاب دور می‌شود رنگ و لعابش را از دست می‌دهد. باید خودم را جلوی پنجره بزارم، زیر نور آفتاب؛ حیف که نیمه‌ابری‌ست. احساس هیچ بودن زمانی که از جنبهٔ نه مثبت، که منفیِ آن به معنی احساس پوچی و بی فایده‌ای باشد، ریشه‌هایت را خشک می‌کند. کاش یک موفقیت چشمگیر در زندگی‌ام با خاطرهٔ تحسین‌برانگیز بودن هرچه زودتر به ذهنم برسد و مرا آب دهد. جوانه‌هایی که این چندروز در دل کاشته‌ام از بی‌آبی و آفتابیِ این هوا چیزی نمانده که خشک شوند.

—

—