از بعد انتظارِ شبِ بلند و شهادت شهید رییسی و شرمندگی به بعد، بُعد جدیدی از «از دست دادن» رو شناختم. و هنوز هم بابت رییسیِ عزیز قلب دردناکی داشتم.
شهادت رهبرِشهید، ختمِ تمام از دست دادنها بود برای منِ جوونِ امامخمینیتجربهنکرده و این اتفاق همزمان ، هم دردِ عزای نفرات قبل از شهادتش و این عزای نفرات بعد از شهادتش رو آروم کرد و تسلی داد، و هم این درد رو بیشتر کرد. آری، احساسات این روزهای ما همه سرشار از تناقض آرامش و طوفان ، سرشار از امید و توکل، و غم و اندوهِ همزمانه.