الحق که حقانی.

عموبارون شدیم.

تو این قسمت از سورهٔ ص که میخوندم خدا نام می‌بره پیامبراشو و با یه توصیفی یا مثالی اونارو تحسین میکنه. اما تو همین چند آیه که خوندم، فقط درمورد یک نفر گفت «نعم العبد» ، «چه بندهٔ خوبی» ، و اون حضرت ایوب بود. از صبر اون می‌گفت و درنهایت با ذکر این صبوری، گفت و نعم العبد.

این صبر نه هر صبری، که صبری که بخاطر عشق به اون، امید به اون، و اون صبر واقعی باشه کنارِ خودش سپاسگزاری و شکرگذاری میاره راحتی میاره مهربونی میاره انسانیت میاره دست و دلبازی میاره و و و و این صبر، برات معجزه می‌کنه، چون داره روحتو بزرگ می‌کنه و رشد میده.

این صبر مارو زیاد کن جان ما خدایا

—

[ اگه هنوز کسی بهت شب بخیر نگفته، شبت بخیر* ]

🌊\ صبح ، واقعاً قشنگ تر از چیزیه که فکر میکنی. و من دوست دارم هر صبح که بیدار میشم بهت بگم: امروز هم تو از صبح‌تر زیباتری.

بوی یاسِ سر صبح محشره محشر.

—