و اگر اندوهت آنقدر زیاد شد که کسی را برای حرف زدن پیدا نکردی ، سمت من بیا ؛
حتی اگر تمام پلهای پشت سرت را خراب کرده باشی .
«مهمتر از چشمهای نافذ، حرفهای زیبا و دستهای گرم، میل به نرفتن است. مطمئن باشی که نمیرود، حتی قیامت شود.»
آیا هرگز کسی را چنان بوسیدهای،
که جهانت تقسیم شده باشد به قبل و بعدِ آن بوسه؟