بر سرِ آنم که گر ز دست برآید دست به‌کاری زنم که غصّه سرآید قطره قطره جمع گردد وانگهی دریا شود... وضعیت مردم جنگ زده نیازی به توضیح ندارد...آوارگی، گرسنگی، سرمای هوا و بی خانمانی، ظلم بی امان...از طرف ديگر حکم جهاد نائب امام عصر برای ما... جایی برای تردید و تامل باقی نمانده... من به نوبه خودم تا کنون چندین بار شیرینی این مشارکت را چشیده ام. حال بر آن شدم که این بار با همراهی شما نخبگان علمی حاضر در این کانال، یک حرکت دسته جمعی راه اندازی کنم تا باهم حداقل سهمی در پشتیبانی مالی از این مردم مظلوم داشته باشیم... سهم هر یک از شما عزیزان از هزار تومان تا هرچه بلندای همتتان است... تا تاریخ ۲۹ آبان هر مقداری که انشاالله از طریق شما عزیزان جمع آوری شد، به همان میزان بنده به آن اضافه خواهم کرد و از مجاری مطمئن واریز خواهد شد. با ارسال این پیام برای دیگر دوستان و آشنایانتان در این مسیر همراهی مان کنید. #########################

#آداب_دانشجویی۳۴: همیشه به پاسخ های مرسوم قانع نباشید وزیکول ها چگونه مقصدشان رو پیدا می کنند؟جیمز راتمن،ساکن امریکا، در فیزیک بسیار موفق و فیزیک دان جوان آن دوره محسوب می‌شد. اما ۳ چیز او را تشویق کرد که به زیست شناسی مولکولی روی آورد.هم دانشگاهی های راتمن توانایی ها و استعداد های او را زیر سوال بردند، همچنین در آن زمان در امریکا آزادی و شرایط خوبی برای کار های تحقیقی در این رشته وجود داشت طوری که NIH هم از آنها پشتیبانی می‌کرد و سومین مورد الهام گرفتن از آرتور،بیوشیمی دان بزرگ آن زمان بود. در آن زمان مردم براین باور بودند که انتقال وزیکول ها در داخل سلول بدلیل نزدیک بودن اجزای درون سلول به یکدیگر است،اما راتمن با شکستن سلول ها و قرار دادن آنها در یک لوله آزمایشگاهی نشان داد که ارتباط وزیکول ها و پروتئین ها با هم حتی در یک سیستم دیگر به جز درون سلول هم برقرار است،اما همچنان شک هایی در این مورد وجود داشت که با گذر زمان برطرف شد. در واقع ارتباط و انتقال درست این وزیکول ها بدلیل همکاری پروتئین هایی خاص صورت می‌گرفت. توماس زودهوف از آلمان این پروتئین های خاص را کشف کرد. رندی شاکمن،از آمریکا،هم در این پروسه سهیم بود!او با استفاده از ژنتیک مخمر و جهش دار کردن مخمرها،مشاهده کرد وزیکول هایی که ساخته می‌شوند در مخمر های جهش یافته نمی‌توانند راه خود را پیدا کنند! در نتیجه نقش پروتئین ها مشخص شد. کشف مهم این سه دانشمند می‌تواند در درمان بیماری و درک بهتر شیوه‌ برقراری ارتباط در مغز و آزاد کردن هورمون ضروری به کار رود با تشکر از خانم پریسا معرفت بابت تهیه این مطلب

👇👇👇👇👇👇👇👇

بسم الله.... کمک های ارزشمند شما و از آن مهم تر، تشویق های شما به مشارکت دیگران، موجب جمع آوری مبلغ سه میلیون و هفتصد و شصت هزار تومان طی این ۸ روز شد و همین مقدار به آن اضافه و ارسال گردید. پنج میلیون تومان جهت کمک به مردم مظلوم غزه و لبنان، دو و نیم میلیون تومان جهت کمک به جبهه مقاومت اختصاص داده شد. اگر دوست داریم، شیرینی این حرکت دو چندان شود، معنی آیه ۱۱۱ از سوره مبارکه توبه را بخوانیم....

#درمان_سرطان ۱۰: آزمایشگاه فانتزی یا واقعی بیاتا هالاسی ویروس شناس ۴۹ساله متوجه شد که در محل جراحی سرطانش دوباره تومور ایجاد شده است. این دومین بازگشت تومور، امکان جراحی نداشت. این دانشمند دل رو به دریا زد و آخرین شانس رو با تزریق ویروس ها به تومور آزمایش کرد. به این روش OVT یا (ویروس‌درمانی انکولیتیک) میگن. ایشون دو ویروس سرخک (MV) و استوماتیت وزیکولار (VSV) رو رشد داد و به خودش تزریق کرد. منطقش برای استفاده از این ویروس‌ها هم بود که این دو، سلول‌های سرطانی را به طور انتخابی هدف میگیرن و تکثیر شدید این ویروس ها سبب انهدام سلول توموری میشه. ذرات حاصل از این انهدام سلولی باعث پخش ویروس تو سلول های توموری مجاور و فراخوانی سیستم ایمنی برای از بین بردن سایر سلولهای سرطانی مخفی میشه. بعد از دو ماه، اندازه تومور ایشون از ۲.۴۷ به ۰.۹۱ سانتی‌متر مکعب کاهش پیدا کرد. نتایج سونوگرافی نشون داد که تومور کوچک شده و دیگر به پوست و عضلات نفوذ نمی‌کند. تست های پاتولوژی هم حاکی از نفوذ شدید سلول‌های ایمنی B و T و ماکروفاژها به تومور بودند. این روش برای تومورهایی که به درمان‌های معمول جواب نمیدن و قابل جراحی نیستن، خیلی مفیده. او الان ۴ سال است که بدون سرطان زندگی می‌کند. رفرنس https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/39339989/ با تشکر از آقایان حسنلی، صفوی و کشاورزی برای تهیه این مطلب

#آداب_دانشجویی ۳۵: کسب هنر یافتن چیزهای جدید از مطالعات و آزمایش های معمولی ویکتور آمبروس و گری راوکون کاشفان میکرو RNA به کمک کرم هستند.راوکون درباره گذشته میگوید"وقتی دانشجوی ۲۰ ساله بودم،همه از آینده من ناامید بودند. اما خواندن مجلات علمی زندگیم را متحول کرد و بعد از آن برای تحصیلات تکمیلی به هاروارد رفتم". آمبروس هم درباره مربی خود میگوید"مربیم به من آموخت که با انجام آزمایشهای معمولی چیزهای جدید پیدا کنم". کنجکاوی در مورد ژنی که سبب تغییر شکل یک کرم شده بود، امبروس را به سمت Lin4 هدایت کرد. اما در کمال ناباوری محصول این ژن پروتئین نبود بلکه RNA های کوچکی بود که به mRNAی دیگر ژن ها متصل می شده و آنها را تخریب می کند. آمبروس متوجه شد که میکرو RNa لاین ۴ در واقع به mRNA ژنی دیگر به نام لاین۱۴ وصل و مانع ترجمه آن می شود .اما این میکرو RNA ها یک چیز عجیب مخصوص کرم کوچک در نظر گرفته شد و برای انسان بی ربط تلقی شد. تا اینکه راوکون یافته هایش را بر یک میکروRNAدیگر منتشر کرد که در همه حیوانات وجود دارد.‌این کشف نشان داد کهmicroRNAها اگرچه کوچک اما باعث اتفاقات بزرگی می شوند و نه تنها در تمایز سلولها بلکه در بیماری مختلفی نقش دارند. https://www.science.org/content/blog-post/nobel-microrna با تشکر از خانم ماریه شمسی بابت تهیه این مطلب