#فیلم_های_علمی ۱۴ فرهنگی۴:کمپ بوکا

#پست_موقت گراند راند ( یعنی جلسه عمومی متخصصان و دانشجویان برای بحث درباره یک چالش پزشکی) با حضور سخنران ویژه *پروفسور دکتر سید بهار باستانی* متخصص داخلی و فوق تخصص نفرولوژی محور_سخنرانی: *" Clinical Approach to Acid Base Disorders "* 🔹زمان برگزاری : پنج شنبه ۲۲ آذر ماه ۱۴۰۳ ، ساعت ۱۰:۳۰ - ۹ صبح 🔹مکان برگزاری: سالن آمفی تئاتر بیمارستان سید الشهدا ########################### توصیه می شود دانشجویان مقطع علوم پایه ، فیزیوپات و علوم آزمایشگاهی از ترم ۳ به بالا شرکت کنند.

#فیلم_های_علمی۱۵:_فرهنگی۵: دغدغه ها

یازدهمین کنگره بین المللی جشنواره دانشجویی طب تولیدمثل و ششمین کنگره بین المللی ژنتیک (اردیبهشت ماه 1404)

#فیلم_های_علمی۱۶:فرهنگی۶: چرا من ندارم

#طبیبانه۱۱: چرا احساس سرما می کنیم.... کانال‌های یونی خاصی مانند کانال‌های TRPدر فرآیند حس دما نقش دارند.مثلا TRPM8 توسط دماهای سرد و منتول فعال می‌شود، در حالی که TRPV1 توسط گرما و کپسایسین (ماده‌ فلفل که باعث مزه تندی می شود) فعال می‌شود. این محرک‌ها باعث باز شدن کانال ها می شوند و به یون‌ها( کلسیم و سدیم) اجازه می‌دهند به داخل سلول جریان پیدا کنند و پتانسیل عمل ایجاد کنند که از طریق رشته‌های عصبی به مغز می‌رود و به عنوان احساس سرما یا گرما تعبیر می‌شود. حساسیت TRPM۸ به تغییرات دما به دلیل وجود بقایای اسید آمینه خاص و موتیف های ساختاری است که به انرژی حرارتی پاسخ می دهند. این عناصر ساختار کانال را در پاسخ به تغییرات دما تغییر می دهند و باز و بسته شدن آن را تسهیل می کنند. پتانسیل‌های عمل تولید شده توسط گیرنده‌های حرارتی از طریق رشته‌های عصبی به نخاع می‌روند و سپس به نورون‌هایی منتقل می‌شوند که اطلاعات را به مغز می‌فرستند. سیگنال‌ها به تالاموس می‌رسند که به عنوان ایستگاه رله عمل می‌کند و سپس قشر حسی جسمی (Somatosensory Cortex)در مغز فرستاده می‌شوند و به عنوان احساس گرما یا سرما تفسیر می‌شوند. گیرنده‌های حرارتی پایانه‌های عصبی آزاد هستند، به این معنی که در کپسول نیستند و به سرعت به تغییرات دما پاسخ می‌دهند. این گیرنده‌ها به طور نابرابر در سراسر بدن توزیع شده‌اند و در نواحی صورت و دست‌ها تراکم بیشتری دارند، بنابراین این نواحی نسبت به تغییرات دما حساس‌تر هستند. حس حرارتی با سایر سیستم‌های حسی مانند درد و لمس همکاری دارد. با تشکر از آقای حسین صفوی بابت تهیه این مطلب

#طبیبانه۱۲:سفید٬ سیاهِ نو است این روز ها٬ مردم کادرسلامت رو به روپوش سفید می‌شناسن و دانشجوها٬ وقتی روپوش سفید به تن می‌کنن٬ یشتر از هر زمانی خودشون رو به این حرفه گره خورده می‌بینند. پس شاید جالبه بدونید در سده های قبل از قرن بیستم٬ رنگ پزشک٬ سیاه بود. سیاه٬ گواهی از کار سخت و جدی و مهم پزشکان بود. مگه این کار الان هم جدی و مهم نیست؟ پس چی باعث تغییر رنگ از مشکی به سفید شد؟ عکسی که می‌بینید (جلد کتاب رفرنس جراحی لاورنس) نقاشی مربوط به قرن نوزدهمه. اون زمان٬ خیلی از جراحی ها موجب مرگ بیمار می‌شدن٬ بنظرتون چرا؟… برخلاف این روزا که بیماران٬ اول از همه برای درمان سراغ طبیب میروند٬ قبلا پزشکی همیشه نجات دهنده نبود و پزشک٬ آخرین دست آویز بیمار قبل از مرگ بود. اواخر قرن۱۹ تغییرات رخ داد. یکی این بود که جراح بریتانیایی٬ جوزف لیستر٬ متوجه شد که می‌تونه با استفاده از کاربولیک اسید٬ وسایلش رو استریلیزه کنه و ریسک عفونت و مرگ بعد از جراحی رو از ۴۵ به ۱۵ درصد کاهش داد -تصویر- این تغییرات موجب شدن که درهای دانش٬ به روی پزشکی بیش از پیش باز بشه و در این زمان٬ دانشمندان٬ خیلی بیشتر از پزشکان (که کارایی مثل رگ‌زنی -تصویر- انجام می‌دادن) مورد اعتماد مردم بودن. این تغییر رنگ روپوش٬ از رنگ پزشکی سنتی به رنگ دانشمندان (سفید)٬ به بیماران نشون از این تحول و ورود دانش به پزشکی رو می‌داد. دکتر آرنولد گلد سال ۱۹۹۳ اولین جشن روپوش سفید رو برگزار کرد که همین مسئولیت دانشجویان حوزه سلامت و طبابت رو یادآوری کنه. با تشکر از آقای عباس دهقانیان بابت تهیه این مطلب