شجاعت امروز مقامات کشوری و لشگری بی‌نظیر و قابل ستایش بود. الحمدلله 🤲

‼️ بازتاب حرکت کانون در رسانه های خارجی: 🔰 توییت کاربران خارجی 🔹ایرانیان در راه بازگشت از راهپیمایی در حمایت از کشور، به خانه شهیدی رسیدند که توسط بمب آمریکایی یا اسرائیلی کشته شده بود. آنها ایستادند و سلام نظامی دادند و خانواده شهید بیرون آمدند و شروع به گریه کردند. با دیدن این صحنه نمی‌توانم جلوی گریه‌ام را بگیرم💔 .

خدا شاهد بود که بمباران مسیر راهپیمایی جز بلندتر شدن صدای تکبیرها تاثیری نداشت. ما ملت الله اکبریم

#جنگ_رمضان 🔥 امروز، جمعه، ۲۲ اسفند ۱۴۰۴، روز ۲۳ ماه رمضان، چهاردهمین روز جنگ، روزی تاریخی بود. بعدها درباره‌اش بسیار سخن خواهند گفت. روزی که تهران شدید‌ترین بمباران تاریخش را تجربه کرد. همه مردم لرزش خانه‌ها را حس کردند. بار اول همزمان با اذان صبح که بارها انفجارهای مهیب در گوشه‌گوشه‌ی تهران رخ داد و بار دوم ساعت ۱۰ صبح، که اغلب مردم خسته از عبادات و شب‌زنده‌داری در شب قدر، خواب بودند. بمب‌ها و انفجارهایی که پیشتر شبیه آن را حس نکرده بودیم؛ سنگرشکن بود یا چیز دیگر، نمی‌دانم. شیطان خواست انتقام بگیرد. از دست‌ها دعایی که دیشب زیر آسمان اجابت بالا آمده بود. اما او در برابر طرح و اراده‌ی الهی "هیچ" است. فریاد مهیب او مومنین را پریشان نکرد بلکه آنها را از خواب بیدار کرد. آن‌که بر حیّ قیّوم تکیه می‌کند "لاتاخذه سنة و لا نوم"، اهل چرت و خواب نیست. شیطان خواست بترساند اما بیدار کرد. مکر او بخشی از مکر بزرگتر خداست که "والله خیر الماکرین". خیابان‌های سرد و بارانی تهران مملوّ از جمعیت بود. بمب‌ها... انگار نه انگار... شیطان دندان خشم بهم سابید و هنگام اذان ظهر مسیر راهپیمایی را بمباران کرد... حتی یک‌نفر سرش را برنگرداند! مشت‌ها گره کرده و تکبیرها بلندتر شد.‌ به آسمان ابری نگاه کردم. از لبخند فرشتگان باران رحمت می‌بارید. خدایا از این مردم چه چیز را طلب می‌کنی؟ بهتر از آنها را کجای تاریخ داشته‌ای؟ روی کدام زمین چنین عبادت شده‌ای؟ یامین پور

🎥نمونه کار موشک‌های ارسالی ایران آسیب موشک های ایرانی چقدر بوده است؟ در بات‌یام، گفته شده یک موشک ایرانی فرود اومده که باعث ویرانی شدید و کشته شدن ۹ نفر شده. سؤال اینه که آیا یک موشک واقعاً می‌تونه این‌همه تخریب ایجاد کنه؟ @groupig

«چند ساعت پیش همسرم یه سر اومد پیشم باورم نمیشه این همون آدم دو هفته پیشه! لباس های سرتاسرِ سیاهش کامل از شدت خاک سفیدِ سفید بود و اینم کفشاشه.... دستش هم افطارِ هر روزش بود، همین عکس. میگفت سحری هم نمی‌رسیم بخوریم... یعنی با این دو تا تخم مرغ از صبح تا شب مشغول جنگن... می‌گفت خیابون‌ها رو تَرک نکنید، ما خیلی از مردم روحیه می‌گیریم. می‌گفت باید توحیدمون رو قوی کنیم و همه چیز رو از خدا بدونیم و فقط از خدا بخوایم و زود خسته نشیم.» مطلب از همسر یکی از رزمندگان