- روز‌های جالبی نیست اما صبر میکنم ؛

لبخند میزد ، میگفت و میخندید سر به سر بقیه میزاشت .. اطرافیانش رو بغل میکرد ؛ و به همه عشق میورزید . ‌. شب که رفت خونه و تنها شد ، رویِ زمین نشست ُبه دیوار اتاقش تکیه داد و تا صبح بی صدا اشک ریخت ! صبح بیدار شد ، بغضشُ قورت داد . . همون لبخند ِ همیشگی رو صورتش نقش بست به سختی نفسِ عمیقی کشید ؛ ظاهرشُ حفظ کرد و بیرون رفت !💔

خنده خشکی به لب دارم ولی بارانی ام ظاهری آرام دارد باطن طوفانی ام👩🏻‍🦯

اگر سهم من از این همه ستاره فقط سوسوی غریبی است غمی نیست همین انتظار رسیدن شب برایم کافیست.

گمان می‌کند اگر بگریزد نجات یافته است، دریغا که اندوهِ انسان بودن سنجاق است بر سینه‌ی آدمی...

گویی فقط ادعا بودی...

شاید باید خیلی وقت پیش از همه چی دست میکشیدیم...

الهی به رقیه؟!

هیچوقت نذاشتم کسی بفهمه چی کشیدم... ولی جمله ی لاغر شدی همه چی رو لو داد...!

شاید رمز موفقیت گاهی تو رها کردن بود....

_در حال حاضر حتی حوصله و جون نفس کشیدن هم ندارم!.