آنسوی اشارهام
به آبها، به اضطراب آفتاب
به چتر سبز و سیبها
به رشتهکوه و شانهها
تو ایستاده بودی و حواسِ پرتِ برگ را به آشیانِ جوجهی یتیم وصله میزدی.
تویی که جنگ را بدل به جیکجیک میکنی
بدل به رنج وزندار
بدل به سایهها، به شعر
تویی که گریه را گره به آستین صبر خسته میزنی
تفنگ را به خورد خاکهای مرده میدهی
درخت را شبی بساز میکنی
که ساز دست دختران بستهپای روستای ما شود
بگو که آن سرِ جهان
درخت را شبیهِ دار دیدهاند؟
#سحر_هادیان
@hadian_sahar
