https://iribu.ac.ir/rooyanews/news/1516/ «اهل ایران»، روایتی چندصدایی از جنگ و واقعیت ایران🌺

خودپرستی را رها کن عشق را باید سُتود از منِ بیچاره نگذر مثل چشمه،مثل رود🌹 #حدیث_کاظمی

یه جایی از زندگی، آدم می‌فهمه واقعی‌ترین حس دنیا چیه… اینکه یکی دوستت داشته باشه، بدون اینکه چیزی ازت بخواد. 💖 گاهی فقط همین کافیه... #حدیث_کاظمی

گاهی لازمه بایستیم و یه کم با دقت‌تر به دور و ورمون نگاه کنیم. ببینیم دنیا چی داره بهمون میگه. چون ممکنه یه حرف کوچیک، یه جمله ساده، بتونه حال دلمون رو کاملاً زیر و رو کنه یا حتی مسیر فکرمون رو کلاً عوض کنه. همیشه که نباید دنبال صداهای بلند بود، گاهی یه نجوا هم واسه تغییر دادن ما کافیه...✨ #حدیث_کاظمی

مهم‌ترین چیز اینه که حال دلش خوب باشه. وقتی حالش خوب باشه، دنیا هم قشنگ‌تر به نظر میاد. در واقع، حال خوب اون، خودش یه دنیای دیگه‌ست.🌙 #حدیث_کاظمی

ارتباطات و زبان، وای قلبم تکه شد جای اشک از چشم من، خون کماکان چکه شد وای از رایانه و وای از این انقلاب آخر از دست دروس، می‌شوم خانه خراب از سیاست دل‌پُرم، از نگارش بیشتر وای از تاریخ که زد به قلبم؛ نیشتر #حدیث_کاظمی

کسی که حتی نزدیکای خودش براش ارزشی قائل نباشن، چطور می‌تونه توی یه جامعه بزرگ، جایگاه و احترامی داشته باشه؟ همیشه می‌گن برای رسیدن به چیزای بزرگ، باید از کوچیکا شروع کرد. پس اگه می‌خوای به یه ارزش واقعی برسی، باید ببینی چه اخلاق و رفتاری لازمه؛ رفتاری که از همین روابط نزدیک شروع می‌شه و کم‌کم شخصیتت رو می‌سازه. طوری که هم اعتمادبه‌نفست بالا میره، هم توی جمع با عزت‌نفس و احترام می‌درخشی. #حدیث_کاظمی

🌱

آن روز دیگر نه تهران، تهران بود، نه مصلایش؛ مصلا... با رفتنت همه جا را به کلبه‌ی احزان بدل کرده بودی آقاجان. سیل جمعیت درحالیکه نگاهشان خیره به پنج تابوت کوچک و بزرگ بود، فریاد یالثارات سر داده بودند. جمعیتی که من دیدم از خون هیچ‌کدامتان نمی‌گذرند. آنها هم با دیدگانی اشک‌بار، با تو و جگرگوشه‌های مظلومت، وداع می‌‌کردند، هم از ته دل، حماسی‌وار برای دشمن رجز می‌خواندند و می‌گفتند: انتقام رهبرشهیدمان را خواهیم گرفت. آقا تابوت نوه‌ی یک و نیم ساله‌ت جگر آدم را کباب می‌کرد. هرکسی با دیدنش به یاد علی‌اصغر امام حسین(ع) می‌افتاد. همانقدر معصوم و مظلوم و بی‌گناه... لعنت به حرمله. کاش نسل این حرمله‌ها همانجا در کربلا منقرض می‌شد. وقتی زن‌ها چادر سیاهشان را روی صورتشان می‌کشیدند و صدای هق‌هقشان، آسمان را بر‌می‌داشت، یا وقتی پیرمرد لنگی، عصا می‌انداخت و روی زمین با دلی پُر چمباتمه می‌زد می‌فهمیدم چشمش به آن تابوت کوچک افتاده. من هم دلم می‌خواست دستم را به تابوتتان برسانم اما صد افسوس که دست من کوتاه و خرما بر نخیل... خوشا به سعادتتان که پیکرهای مطهرتان هم، به زیارت امامان و معصومین مُشرّف شد. کربلا را با مظلومیت خود، کربلاتر کردید و رفتید... این همه جمعیت در ایران و عراق، این حجم از شکوه و سوگواری بی‌سابقه بود. ملائک را نمی‌شد به چشم دید اما قشنگ می‌شد حسشان کرد. آقاجان محرم‌های بعد از شما، رنگ و بویی تازه می‌گیرد. لباس‌های مشکیمان، مشکی‌تر می‌شود و دلهای خونمان، خون‌تر و اشک‌های سرازیرمان، سرازیرتر... از این دلم می‌سوزد که آرزوی دیدارم رفت به قیامت. حسرت از نزدیک دیدنت، از تو چفیه و انگشتر صله گرفتن و بوسیدن گوشه‌ی عبایت را به گور خواهم برد. من سعادت این چیزها را نداشتم و حالا فقط امیدوارم در روز جزا، شفاعتم کنی. آنقدر علَم خونخواهیت را بالا نگه می‌دارم تا لایق شفاعتت شوم. #حدیث_کاظمی

حسین‌بن‌علی من بی‌قرارم دگر از دوریت طاقت ندارم مرا راهی خاک کربلا کن به جز شش‌گوشه‌ات حاجت ندارم 💔🍂 #حدیث_کاظمی

دلم آشوب و بی‌تاب و غمین است به‌ پا خیزید فردا اربعین است دلِ من در رکاب کاروانی‌ست که از عشق سفیر‌الله وزین است 🍁🥀 #حدیث_کاظمی