رفتم، مرا ببخش و مگو او وفا نداشت
راهی بجز گریز برایم نمانده بود
این عشق آتشین پر از درد بی امید
در وادی گناه و جنونم کشانده بود
فروغ فرخزاد ؛
من با لبانِ سرد نسیم صبح
سر میکنم ترانه برای تو
من آن ستارهام که درخشانم
هر شب در آسمان سرای تو
فروغ فرخزاد ؛