از دیدن رویت دل آیینه فرو ریخت
هر شیشه دلی ، طاقت دیدار ندارد ...
صائب تبریزی؛
بالاخره آدمیزاد باید چیزی را بسیار دوست بدارد ،
تا به بهانهی ِ آن - زندگی ارزش 'زیستن' داشته باشد .
moment when evreything stops for us and we become absorbed in ourselves and our thoughts and have no idea of what is happening