eitaa logo
حافظ خوانی و ادبیات
456 دنبال‌کننده
375 عکس
61 ویدیو
4 فایل
مشاهده در ایتا
دانلود
لطفا در ایتا مطلب را دنبال کنید
مشاهده در پیام رسان ایتا
غزل شمارهٔ ۳۰۰     هزار دشمنم ار می‌کنند قصد هلاک گرم تو دوستی از دشمنان ندارم باک مرا امید وصال تو زنده می‌دارد و گر نه هر دمم از هجر توست بیم هلاک نفس نفس اگر از باد نشنوم بویت زمان زمان چو گل از غم کنم گریبان چاک رود به خواب دو چشم از خیال تو هیهات بود صبور دل اندر فراق تو حاشاک اگر تو زخم زنی بر دلم به از مرهم و گر تو زهر دهی به که دیگری تریاک بضرب سیفک قتلی حیاتنا ابدا لأن روحی قد طاب ان یکون فداک عنان مپیچ که گر می‌زنی به شمشیرم سپر کنم سر و دستت نگبرم از فتراک تو را چنان که تویی هر نظر کجا بیند به قدر بینش خود هر کسی کند ادراک به چشم خلق عزیز آن زمان شود حافظ که بر در تو نهد روی مسکنت بر خاک @hafez_adabiyat
شرح غزل ۳۰۰❇️
حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
سروده محمد حسین نجفی به مناسبت شهادت سید ابراهیم رییسی (شهید جمهور) در سرزمین شعر کاری از گروه ادب و هنر شبکه چهار سیما @hafez_adabiyat
فعلا قابلیت پخش رسانه در مرورگر فراهم نیست
نمایش در ایتا
لطفا در ایتا مطلب را دنبال کنید
مشاهده در پیام رسان ایتا
آن نور که از باور اندیشه به دور است دل نعره برآورده که ما را به حضور است هر دل که در او خیمه زند ظلمت تردید تاریک تر و سردتر از خانه ی گور است چشمان خدابین تو ای روح حقیقت بیداری چشم سحر و چشمه ی هور است ای رود خروشان زمان تا سحر وصل در رگ رگ ما عشق تو در حال عبور است ای آینه ی عشق ، سراپای وجودت تفسیر دعای سحر و سوره ی نور است در وصف تو ای پیر جوانبخت جماران گلواژه ی آیات احد شعر شعور است @hafez_adabiyat
لطفا در ایتا مطلب را دنبال کنید
مشاهده در پیام رسان ایتا
چشم من سیر جمالی را که معلوم تو کرد کشف و اشراق جلالی را که معلوم تو کرد اشک من ، ای در تو چشم آینه حیرت زده عمق مفهوم زلالی را که معلوم تو کرد ای دل من ای به پیش چشم تو دنیا قفس وسعت آشفته حالی را که معلوم تو کرد ای مدینه سرزمین خاطره ، شهر اذان شور گلبانگ بلالی را که معلوم تو کرد شهر من ای کوفه ، ای چاه عمیق دردها غربت مولی الموالی را که معلوم تو کرد ای وطن ، ای فرش سرخ لاله ها و داغ ها حسرت گلهای قالی را که معلوم تو کرد ای قیام ای گل خروش ماندگار مردمی معجز دستان خالی را که معلوم تو کرد در قیاس حجم باران،حجم دریا ،حجم رود طول و عرض خشکسالی را که معلوم تو کرد می نشاند بر لبم نام امام نور را هر که پرسد این معالی را که معلوم تو کرد @hafez_adabiyat
فعلا قابلیت پخش رسانه در مرورگر فراهم نیست
نمایش در ایتا
آهنگ صلابت به کلامش جاری ست انوار حقیقت از مرامش جاری ست خرداد به نیمه می رسد چون هر سال امواج خروش ،در قیامش جاری ست @hafez_adabiyat
فعلا قابلیت پخش رسانه در مرورگر فراهم نیست
نمایش در ایتا
جان جهان به تو دل بستم و غير از تو كسى نيست مرا جُز تو اى جان جهان، دادرسى نيست مرا عاشق روى تــوام، اى گل بى مثل و مثال به خدا، غير تو هــرگز هـوسى نيست مرا بــا تو هستم، ز تو هـرگز نشدم دور؛ ولى چه توان كرد كه بانگ جـرسى نيست مرا پـرده از روى بينداز، به جان تـو قســم غيـــر ديـدار رخت مـلتمسى نيست مرا گر نباشى بـرم، اى پردگى هرجـايى ارزش قدس چـو بـال مگسى نيست مرا مده از جنت و از حور و قصورم خبرى جز رخ دوست نظر سوى كسى نيست مرا @hoseiniye_ye_del
لطفا در ایتا مطلب را دنبال کنید
مشاهده در پیام رسان ایتا
آیــد آن روز كه من، هجرت از این خــانه كنم از جهــــــان پرزده، در شـــاخ عدم لانه كنم؟ رسد آن حــــــال كـــه در شمعِ وجـــود دلدار بــــال و پـــــر سوخته، كارِ شب پروانه كنم؟ روى از خـــــانقـــــه و صومعــــــه بـــرگردانم سجــــده بـــــر خاك در ساقى میخانه كنم؟ حال، حـــاصل نشد از موعظه صوفى و شیخ رو به كـــــــوى صنمــــى والـــه و دیوانه كنم گیســــو و خـــــال لبت دانه و دامند، چسان مـــرغ دل فــارغ از این دام و از این دانه كنم؟ شــــود آیــــا كــه از این بتكده، بر بندم رخت پــــر زنـــــان، پشت بر این خانه بیگانه كنم؟ @hafez_adabiyat
لطفا در ایتا مطلب را دنبال کنید
مشاهده در پیام رسان ایتا
یک روز گذر کرد از این کوچه پر درد مردی که برای دل ما آینه آورد هرچند که بی‌تاب ترین مرد زمین بود با داغ شهیدان شما حوصله می‌کرد ای سبزترین فصل! مزن حرف جدایی امروز ببین باغ دلم بی تو شده زرد دیروز حضور تو شفای دل ما بود امروز چه پژمرده‌ام از داغ تو ای مرد! هر چند که مهمان ملائک شدی، اما یک روز به این باغ زمستان زده برگرد! @hafez_adabiyat
صد بار اگر دوباره آغاز کند دوراست به فهم تو دری بازکند مانند حسین هستی و تا اوجت تاریخ، محال است که پرواز کند آن روز گدازه دلم رادیدم خاکسترتازه دلم رادیدم وقتی که به روی دوش مردم می رفت تشییع جنازه دلم را دیدم از چنبر نفس رسته بودند آنها بت ها همه را شکسته بودند آنها پرواز شدند و پرگشودند به عرش هرچند که دست بسته بودند آنها خورشید اگربه مهر تابنده شده ست وز عطر بهار شهر آکنده شده ست تغییر نیامده ست در لیل ونهار ذرات تو در جهان پراکنده شده ست کم را به رواق کرمش می خواند تادرک حماسه غمش می خواند خارج شده از تابلو فرشچیان مارا به دفاع حرمش میخواند شام است، به صبح محشر اندازیمش خاکستر اگر، به آذر اندازیمش آن طرح نویی که در سرحافظ بود ما آمده ایم تا دراندازیمش @hafez_adabiyat
فعلا قابلیت پخش رسانه در مرورگر فراهم نیست
نمایش در ایتا
لطفا در ایتا مطلب را دنبال کنید
مشاهده در پیام رسان ایتا
به یمن طلعت آن آفتاب شورانگیز رسیده ایم به این بازتاب شورانگیز به فصل اولی از یک کتاب شورانگیز به نام تو ، به سبوی شراب شورانگیز ورق زدیم و به مستی رساند مان قلمت قدم زدیم و به باران کشاندمان قدمت هلا که جذبه ات «آرامشی ست طوفانی » شبیه هیچکسیّ و به خویش می مانی هلاکه«زلزله» در گوش «ناس» می خوانی قیام می کنی ابرو اگر بچرخانی چه بود در دلت ای آفتاب پیر خمین چه بودباتو به غیر از حدیث سرخ حسین؟ خمینی ای نفس صبح درشبان سکوت ای آشتیّ زمین با ترانه ی ملکوت برای آنکه وطن بگسلانی از طاغوت بگیرپنجه ی اعجاز خویش را به قنوت سلام بر توو وبرآن جبین مصطفوی برآن قیام حسینیّ و قامت علوی به بیعت آمده ایم ای دلیل ِ منزل و راه شعار چیست اماما! بیا و جان تو بخواه سلام کن ! که به دریا رسیده ایم از چاه قیام کن !که به افسانه می زنی ای ماه! الا که یوسف برگشته سوی کنعانی کرم نما و فرود آ که جانِ ایرانی درآن زمان که زمین صحنه ی خطاب تو شد تمام وسعت شب محوِ بازتاب توشد به پرسش آمدی وآسمان جوابِ تو شد هزارمرتبه تکثیرِ انقلاب تو بود نظربه چشم تودر خویش زیروروشدن است که با زلالی ِآئینه روبرو شدن است بزرگ ،بت شکنا! امّت تو بیدار است تبربه عزم ِ درختانمان گرفتار است تو نیستی ّ و به نام تو جاده هموار است هوا هوای ِ بهار ِظهورِ آن یار است سلام بر توو وبرآن جبین مصطفوی برآن قیام حسینیّ و قامت علوی @hafez_adabiyat
لطفا در ایتا مطلب را دنبال کنید
مشاهده در پیام رسان ایتا
فراق روی تو از شرح و بسط، بیرون است زما مپرس، که حال درون دل، چون است به خون نوشته‌ام، این نامه را که خواهی خواند اگر چه دود درونم، نشسته در خون است نکرد آتش شوق درون قلم ظاهر مگر ز شوق قلم دود رفته بیرون است نمی‌کنم سخن اشتیاق، کان تقدیر ز طرف حرف و زحد عبارت، افزون است بیا و قصه حالم بخوان، که بر رخ من نوشته دیده، به خطی، چو در مکنون است خیال روی تو دارد، مقام در چشمم سرشک چشمم، از آن رو مقیم گلگون است دل مقید سلمان، اسیر آن لیلی است که در سلاسل زلفش، هزار مجنون است @hafez_adabiyat
لطفا در ایتا مطلب را دنبال کنید
مشاهده در پیام رسان ایتا
امروز نه آغاز و نه انجام جهان است ای بس غم و شادی که پس پرده نهان است گر مرد رهی غم مخور از دوری و دیری دانی که رسیدن هنر گام زمان است آبی که بر آسود زمینش بخورد زود دریا شود آن رود که پیوسته روان است باشد که یکی هم به نشانی بنشیند بس تیر که در چله این کهنه کمان است از روی تو دل کندنم آموخت زمانه این دیده از آن روست که خونابه فشان است ای کوه تو فریاد من امروز شنیدی دردیست در این سینه که همزاد جهان است از داد و وداد آن همه گفتند و نکردند یارب چقدر فاصله ی دست و زبان است خون می چکد از دیده در این کنج صبوری این صبر که من می کن افشردن جان است از راه مرو سایه که آن گوهر مقصود گنجی است که اندر قدم راهروان است @hafez_adabiyat
کشید باده و نوشاندمان غم از خُم خویش.... کجا بریم ز دست قضا تظلم خويش ؟ سبو شکست، ولی لب نبست تا آخر به سر سلامتی «ساقی» از ترنم خویش شکوه ساقی ما را نگر به بزم بلا نشانده پرچم صبر و رضا به تارُم خویش به دست خویش کشید و چشید و ما را نیز چشاند باده‌ی تسلیم محض از خُم خویش چنان به عرشه‌ی صبر ایستاد کشتی‌بان که موج بحر پشیمان شد از تلاطم خویش! به پیشگاه بلا، کی ،کجا، کسی دیده‌ست؟ که داغ‌دیده تسلی دهد به مردم خویش نگاه و گریه و غم را به چشم ما بسپار نگاه دار، خدا را، به لب تبسم خویش... @hoseiniye_ye_del
لطفا در ایتا مطلب را دنبال کنید
مشاهده در پیام رسان ایتا
عشق شادی است عشق آزادی ست عشق آغاز آدمی‌زادی ست عشق آتش به سینه داشتن است دم همت بر او گماشتن است عشق شوری زخود فزاینده ست زایش کهکشان زاینده ست تپش نبض باغ در دانه ست در شب پیله رقص پروانه ست جنبشی در نهفت پرده‌ی جان در بن جان زندگی پنهان زندگی چیست؟ عشق ورزیدن زندگی را به عشق بخشیدن زنده است آن که عشق می‌ورزد دل و جانش به عشق می‌ارزد آدمی زاده را چراغی گیر روشنایی پرست شعله پذیر خویشتن سوزی انجمن فروز شب نشینی هم آشیانه‌ی روز آتش این چراغ سحر آمیز عشقِ آتش نشینِ آتش خیز @hafez_adabiyat
فعلا قابلیت پخش رسانه در مرورگر فراهم نیست
نمایش در ایتا
لطفا در ایتا مطلب را دنبال کنید
مشاهده در پیام رسان ایتا
به دیوار قفس بشکسته ام بال و پر خود را زدم تنهای تنها ناله های آخر خود را درون شعله همچون شمع سوزان آتشی دارم که آبم کرده و آتش زدم پا تا سر خود را قفس را در گشوده، صید را آزاد بگذارید که در کنج قفس نگذاشت جز مشتی پر خود را کنیزان لحظه ای آرام، شاید بشنوم یکدم صدای نالۀ جانسوز زهرا مادر خود را لبم خشکیده یارم گشته قاتل حجره در بسته مگر با قطره اشکی تر نمایم حنجر خود را بزن کف، پایکوبی کن، بیفشان دست، امّ الفضل که کشتی در جوانی شوهر بی یاور خود را بیا و این دم آخر به من ده قطرۀ آبی که خوردم سال ها خون دل غم پرور خود را چه گوئی ای ستمگر در جواب مادرم زهرا اگر پرسد چرا لب تشنه کشتی شوهر خود را اجل بالای سر، من در پی دیدار فرزندم گهی بگشوده ام گه بسته ام چشم تر خود را به یاد شعله های نالۀ ابن الرّضا (میثم) سزد آتش زنی هم نخل، هم برگ و بر خود را @hafez_adabiyat
لطفا در ایتا مطلب را دنبال کنید
مشاهده در پیام رسان ایتا
ای صفاتت حجاب چهره ذات ذات پاکت ظهور بخش صفات آفتاب رخت چو تابان گشت منهدم شد ز نور او ظلمات لب تو بر جهان مرده دمید نفسی زان بیافت حیات آنجهان در خروش و جوش آمد پیش مهر رخ تو چون ذرّات عالمی را چو نفی بود عدم لب جانبخش تو نمود اثبات جنبش از توست جمله عالم را ورنه دارد عدم سکَون و ثبات از چه شد عالمِ فقیر غنی گر نکردی برون ز گنج ذکوات وانچه او آدمش همی دانند نسخه عالم است و مظهر ذات مغربی آنچه عالمش خوانند عکس رخسار تست در مرآت @hafez_adabiyat