آن گل سرخی که دادی! در سکوت خانه پژمرده؛ "همآورد"

ای امید زندگانی؛ تا به کی نامهربانی؟! "همآورد"

بوی گیسویی مرا دیوانه کرد.. "همآورد"

تو از کدوم قصـه ای؟! کـه خواسـتـنـت عـادتـه؛ نبـودنت فاجعــه.. بودنـت امنیتــه؛ "همآورد"

معـشوق آنچنان کـه تـویی دیـده روزگار عـاشق چو مــن هـنوز به دنیا نیامده اســت..

سرنوشـت این جدایـی؛ دســت او بود.. "همآورد"

به روزای خوبـی که پیش مـنی؛ به آینده ای تازه و دیدنی؛ به سقفی کـه پر میشـه از روشنی؛ به من فکـر کـن:) "همآورد"

از همه‌ی کودکی ام درد ماند؛ نیم وجب بچه ی ولگرد ماند؛ حال مرا از من بیمار پرس؛ از شب و خاکستر سیگار پرس؛ از سر شب تا به سحر سوختن؛ حادثه را از دو سه سر سوختن؛ خانه خرابی من از دست توست؛ آخر هر راه به بن بست توست؛ چک چک خون را به دلم ریختم؛ شعر چه کردی که بهم ریختم؛ گاه شقایق تر از انسان شدی؛ روح ترک‌ خورده ی کاشان شدی؛ شعر تو بودی که پس از فصل سرد؛ هیچ کسی شک به زمستان نکرد؛

خیلی غریبی واسه من؛ "همآورد"

یـک عمر سوختـم به تمنای وصـل او.. یـک بار برای تمـاشا نیـامده اســت؛

چشم هاش؛..

بهار ما گذشته.. گذشته ها گذشته؛ "همآورد"