قوس بالای محراب شباهت زیادی به ابروی کمانی دارد، به همین دلیل برای عاشق دین و دلباخته ابروی دلدار همچون محرابیست که به سوی آن نماز میبرد.
مثال :
نرگست در طاق ابرو از چه خفته بی خبر
ز آن که جای خواب مستان گوشهی محراب نیست
منبر سوزان
نکتهای دلکش بگویم:خال آن مه رو ببین عقل و جان را بستهی زنجیر آن گیسو ببین
من بخاطر کوته فکریم عرفان نهفته در این شعرو نمییابم
شربتی از لب لَعلش نچشیدیم و برفت
روی مَه،پیکر او سیر ندیدیم و برفت
گوئی از صحبت ما نیک به تنگ آمده بود
بار، بربست و بگردش نرسیدیم و برفت
دو چشم آهوانَش شیر گیر است
کز او بر من روان بارانِ تیر است
به گیسویَش از آن می پیچد این جان
که دل زنجیر زُلفش را اسیر است