من هرباری که میام از ظرف‌های مهمونی برای خودم استفاده کنم، یک مادر درون بهم می‌گه: این واگعیه یا کیکه؟

شوخی کردم. مادر درونم می‌گه : فکر می‌کنی شایستگی و لیاقت غذا خوردن توی این ظرف‌ها رو داری؟

که دیروز برخلاف سابق، به این سوال بله گفتم. خرما رو هسته گرفتم و داخلش مغز گذاشتم و بعد چیدم‌شون توی ظرف‌های مذکور و گذاشتم روی میزم. الان احساس می‌کنم یه جور خاصی شرمندهٔ خودمم و احتمالا برای رفع شرمندگی و جبران لطف، منم برم برای خودم کار دیروز رو انجام بدم.

هیئت مناطق برخوردار :

بابت کیفیت تصویر، یک آیفون معذرت.

یعنی طی پرتاب‌های موشکی اخیر خاخام‌ها پخته شدن؟

بچه‌ها سهمیه‌ی 'هم‌رزم عموی آدم توی یه سنگر کنار عمو شهید بشه' داریم؟ اگه آره چند درصده؟

این عزیزانی که تو بیو می‌نویسن ''عیسی کجاست که دمی احیای ما کند'' در جریانند که با این رژیم‌های غذایی داغون همین که تا الان زنده‌ان معجزهٔ الهی‌ه؟

از این‌که فحش‌های درخوری برای اسرائیل به ذهنم نمی‌رسه ناراحتم. امیدوارم همه‌مون ریشه‌کن شدن این ملعون‌ها رو ببینیم به زودی و به حق علی.

_

بچه‌ها شما واقعا خیلی خوبید