✅ #روزبرگ_شیعه
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ
السَّلاَمُ عَلَى مَهْدِيِّ الْأُمَمِ وَ جَامِعِ الْكَلِم
موضوع امروز: «خديجه (س)، مادر امت»
روز دوشنبه، ١۴٠١/١٢/٠١
مناسبت روز: امروز ٢٩ ماه رجب به روایتی، و همچنین دهم ماه مبارک رمضان به روایت مشهور، سالروز وفات حضرت خديجه (س) است، اما از هر فرصتی، میبایست جهت معرفی شخصیت ارزشمند حضرت امالمؤمنين (س) و قدردانی از این بانوی بزرگ اسلام استفاده نمود چراکه حضرت خدیجه (س)، حق بسیار بزرگی بر گردن همهی مسلمانان جهان دارند؛ زیرا در سختترین شرایط، رسول و دین خدا را یاری کرده و تمام هستی خود را در راه دفاع از حق و مکتب نورانی اسلام فدا نمودند؛ لذا سخن امروز را با سلام و صلوات به روح بلند حضرت امالمؤمنين آغاز مینمائیم؛
حضرت خدیجه (س)، همسر پیامبر اکرم (ص)، مادر حضرت زهرا (س) و اولین بانوی مسلمان جهان و یکی از چهار بانوی بزرگ بهشتی است؛ (من لايحضره الفقيه/ ج١/ ص٢٨١)؛ ایشان در زمانی، از رسول خدا حمایت نمودند که پیامبر (ص) در اوج مظلومیت و اسلام در اوج مهجوریت بود؛ چنانچه پیامبر اکرم (ص) فرمودند: «مثل خديجه پيدا نخواهد شد؛ او در آن هنگام كه همهی مردم مرا تكذيب میكردند، مرا تصديق نمود، و مرا با ثروت خود براى پيشرفت دين خدا يارى کرد؛ لذا خداوند متعال به من دستور داد تا خديجه را به قصر زمرّدى در بهشت که هيچ رنج و زحمتى در آن نيست، بشارت دهم» (بحارالأنوار، ج۴٣ ، ص١٣١)
حضرت خدیجه (س) ثروتمندترین فرد در منطقه حجاز بودند، بهگونهای که مورخین آوردهاند که بیش از چهارصد غلام و کنیز خدمت ایشان را میکردند و بیش از ٨٠ هزار شتر، اموال تجاری آن حضرت را حمل مینمودند؛ (الانساب الاشراف، ج۱، ص۹۸ و بحارالانوار، ج ١۶، ص٢١) اما پس از ازدواج با رسول خدا، تمامی ثروت انبوه خود را در راه دین خدا مصرف نمودند تا جایی که در پایان عمر پر برکتشان حتی هزینه تهیه کفن خود را نداشتند! چنانچه در روایت آمده که چون بیماری بر آن حضرت غلبه کرد به پیامبر (ص) چند وصیت نموده و فرمودند:
1⃣ وصيت اول من این است که مرا عفو بفرمائید، چراکه در حق شما کوتاهیها کردهام؛
پس رسول خدا در جواب حضرت فرمودند: «یا خدیجه، هرگز از تو کوتاهی و تقصیری ندیدم و نهایت تلاش و کوشش خود را (برای یاری من و اسلام) به کار بردهای، و در خانه من بسیار خسته شدی و تمامی اموالت را در راه خدا مصرف نمودی»؛
2⃣ اما وصیت دوم من این است که مواظب دخترمان فاطمه زهرا (س) باشید، چون او بعد ازمن یتیم و غریب خواهد شد، پس مبادا کسی به او آزار برساند؛
3⃣ ولی وصیت سوم را شرم دارم که بگویم و آن را به دخترم فاطمه(س) عرض کردهام تا او بازگو نماید؛
سپس حضرت رسول (ص)، دختر گرامیشان را فراخواندند و به ایشان فرمودند: ای نور چشمم! به پدرت، وصیت مادر را بگو!
پس حضرت زهرا (س) فرمودند، مادرم وصیت فرمودند که: «از مال دنیا چیزی برای ایشان نمانده تا کفنی تهیه کنند و از (عذاب) قبر در هراس هستند لذا از شما خواستهاند که ایشان را در لباسی که هنگام نزول وحی به تن داشتهاید، کفن بفرمائید»
پس رسول خدا، آن پیراهن را آوردند و به حضرت خدیجه (س) هدیه کردند و در روایت آمده که ایشان بسیار خوشحال شدند؛ هرچند که هنگام وفات حضرت خدیجه (س) چون پیامبراکرم (ص) خواستند آن حضرت را کفن کنند، ناگهان حضرت جبرئیل (ع) درحالی که کفنی از بهشت به همراه داشت، نازل شده و عرض کرد: یا رسولالله، خداوند به شما سلام رسانده و میفرماید: «خدیجه تمام اموالش را در راه ما صرف کرده، پس ما سزاوارتریم که کفنش را به عهده بگیریم» (بحارالانوار،ج٩ ،ص١۴)؛
✍️ بدیهی است آنچه گذشت، تنها قطرهای از مقام و دریای فضایل و ایثار و ازخودگذشتگی بانویی بزرگی است که «مشمول سلام الهی» و «مفتخر به همسری رسول خدا» و «مادری حضرت کوثر (س)» شده است؛ بانوی عظیمی که خداوند متعال همواره به وجود ایشان «مباهات» نموده است؛ چنانچه پیامبر اکرم (ص) فرمودند: «ای خديجه، تو اين قدر نزد خدا، عزيز (و بلندمرتبه) هستی که خداوند هر روز چندینبار به ملائکه بزرگ الهی، مباهات میکند که بنده ای مثل تو، در روی زمين دارد» (بحارالأنوار/ج١۶/ص١)
✍️ د کلام آخر:
در روز ِسخت یاور دین خدا شدی
در راهِ عشق همسفر مصطفی شدی
ای که کفن برایِ تو از عرش آمده
مادر بزرگِ بی کفن کربلا شدی...
https://eitaa.com/ROOZBARG
کتاب_صوتی
سمرقند
مهمترین شخصیت در کتاب «سمرقندِ» امین معلوف، «عمر خیام نیشابوری» است، اما نه فقط بهعنوان حکیم، دانشمند یا ریاضیدان و منجم، بلکه در مقام شاعری آزاده و فرهیخته. مخاطب ناآشنا با خیام، بیش از هرچیز با آزادگیِ وی در خلوتگاهش آشنا میشود؛ شاعری آزاداندیش، باهوش و حساس که روزی تصمیم میگیرد از شهری دیدن کند که در کتابهای آن زمان، بهصورت شهری خیالانگیز و افسانهای توصیف میشد: نگینی سبز و محصور در منارههای آجری همراه با گنبدهایی پوشیده از کاشیهای آبی رنگ؛ شهری آباد با بازارهایی پُررونق که از آن بوی خوش ادویه به مشام میرسد، همچنانکه پارچههای رنگارنگش چشم را نوازش میدهند... .
اما در کتاب معلوف، سمرقندی که خیام به کشف آن میرسد، آمیخته به شراب تلخ اشعارش است: خاصِ شاعری حساس با نگرشی متفاوت بهلحاظ فلسفی که براساس آن جستوجو در ویرانههای شهر، به سمرقند و یا سمرقندهایی عظیمتر راه خواهد برد؛ آنهم نه برای ارضای غرور بشری بهدلیل برپا کردن چنین شهرهایی، بلکه برای یادآوری فناپذیری هستی؛ فناپذیری آدمی و یا هرآنچه که از اوست. چنانکه میگوید: «آنچه از یک شهر باقی میماند، نگاه بیتفاوتی است که شاعری مخمور بر آن میافکند».
#حضرت_فاطمه_معصومه_سلام_الله_علیها
@haramqom_lib
https://eitaa.com/joinchat/2937520146C323b467cf1
پرتال کتابخانه
http://lib.amfm.ir/
💐 السَّلامُ عَلَیْکِ یَا بِنْتَ الْحَسَنِ وَالْحُسَیْنِ
🍃 غلامزادهام و نوکر سرای توام ...
#عرض_ارادت
📸 فرشته سادات فهیمی
🔷🔸💠🔸🔷
https://eitaa.com/joinchat/4045733908C710c8085de
کتاب_صوتی
سمرقند
مهمترین شخصیت در کتاب «سمرقندِ» امین معلوف، «عمر خیام نیشابوری» است، اما نه فقط بهعنوان حکیم، دانشمند یا ریاضیدان و منجم، بلکه در مقام شاعری آزاده و فرهیخته. مخاطب ناآشنا با خیام، بیش از هرچیز با آزادگیِ وی در خلوتگاهش آشنا میشود؛ شاعری آزاداندیش، باهوش و حساس که روزی تصمیم میگیرد از شهری دیدن کند که در کتابهای آن زمان، بهصورت شهری خیالانگیز و افسانهای توصیف میشد: نگینی سبز و محصور در منارههای آجری همراه با گنبدهایی پوشیده از کاشیهای آبی رنگ؛ شهری آباد با بازارهایی پُررونق که از آن بوی خوش ادویه به مشام میرسد، همچنانکه پارچههای رنگارنگش چشم را نوازش میدهند... .
اما در کتاب معلوف، سمرقندی که خیام به کشف آن میرسد، آمیخته به شراب تلخ اشعارش است: خاصِ شاعری حساس با نگرشی متفاوت بهلحاظ فلسفی که براساس آن جستوجو در ویرانههای شهر، به سمرقند و یا سمرقندهایی عظیمتر راه خواهد برد؛ آنهم نه برای ارضای غرور بشری بهدلیل برپا کردن چنین شهرهایی، بلکه برای یادآوری فناپذیری هستی؛ فناپذیری آدمی و یا هرآنچه که از اوست. چنانکه میگوید: «آنچه از یک شهر باقی میماند، نگاه بیتفاوتی است که شاعری مخمور بر آن میافکند».
#حضرت_فاطمه_معصومه_سلام_الله_علیها
@haramqom_lib
https://eitaa.com/joinchat/2937520146C323b467cf1
پرتال کتابخانه
http://lib.amfm.ir/
﷽
#متن_آیه ؛
أَفَغَيْرَ دِينِ اللَّهِ يَبْغُونَ وَلَهُ أَسْلَمَ مَنْ فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ طَوْعًا وَكَرْهًا وَإِلَيْهِ يُرْجَعُونَ ﴿٨٣﴾
#ترجمه_آیه ؛
آیا [اهل کتاب پس از این همه دلایل روشن] غیر دین خدا را خواستارند؟ در حالی که هر که در آسمان ها وزمین است از روی رغبت یا کراهت در برابر او [و اراده و فرمانش] تسلیم است، وهمه به سوی او بازگردانده میشوند.
نام سوره : #آل_عمران ۳
محل نزول : #مدینه ۸۹
#جزء ۳
#آیه ۸۳ - ۲۰۰
#حضرت_فاطمه_معصومه_سلام_الله_علیها
@haramqom_lib
https://eitaa.com/joinchat/2937520146C323b467cf1
پرتال کتابخانه
http://lib.amfm.ir/
کتاب_صوتی
سمرقند
مهمترین شخصیت در کتاب «سمرقندِ» امین معلوف، «عمر خیام نیشابوری» است، اما نه فقط بهعنوان حکیم، دانشمند یا ریاضیدان و منجم، بلکه در مقام شاعری آزاده و فرهیخته. مخاطب ناآشنا با خیام، بیش از هرچیز با آزادگیِ وی در خلوتگاهش آشنا میشود؛ شاعری آزاداندیش، باهوش و حساس که روزی تصمیم میگیرد از شهری دیدن کند که در کتابهای آن زمان، بهصورت شهری خیالانگیز و افسانهای توصیف میشد: نگینی سبز و محصور در منارههای آجری همراه با گنبدهایی پوشیده از کاشیهای آبی رنگ؛ شهری آباد با بازارهایی پُررونق که از آن بوی خوش ادویه به مشام میرسد، همچنانکه پارچههای رنگارنگش چشم را نوازش میدهند... .
اما در کتاب معلوف، سمرقندی که خیام به کشف آن میرسد، آمیخته به شراب تلخ اشعارش است: خاصِ شاعری حساس با نگرشی متفاوت بهلحاظ فلسفی که براساس آن جستوجو در ویرانههای شهر، به سمرقند و یا سمرقندهایی عظیمتر راه خواهد برد؛ آنهم نه برای ارضای غرور بشری بهدلیل برپا کردن چنین شهرهایی، بلکه برای یادآوری فناپذیری هستی؛ فناپذیری آدمی و یا هرآنچه که از اوست. چنانکه میگوید: «آنچه از یک شهر باقی میماند، نگاه بیتفاوتی است که شاعری مخمور بر آن میافکند».
#حضرت_فاطمه_معصومه_سلام_الله_علیها
@haramqom_lib
https://eitaa.com/joinchat/2937520146C323b467cf1
پرتال کتابخانه
http://lib.amfm.ir/
29.8M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
📖 #نمایشگاه_قرآن_کربلا
🎥 گزارش تصویری از حضور آستان مقدس فاطمی در نمایشگاه بین المللی قرآن کربلای معلی
💠 غرفه آستان مقدس فاطمی پس از یک هفته ارائه خدمات قرآنی (از ۲۰ تا ۲۷ رجب المرجب) در نمایشگاه بین المللی قرآن کریم در بین الحرمین کربلای معلی، با برگزاری آیین اختتامیه و اهدای تابلوها و آثارخوشنویسی قرآنی به نمایندگان عتبات عالیاتِ عراق و ایران، به کار خود پایان داد.
✍️ نمایش نظیرسازی قرآنهای خطی موزه فاطمی، قرآنهای نفیس چاپی کتابخانه فاطمی، دایر کردن میز کتابت زنده قرآن، و روایتگری قرآنی بر اساس تابلوهای خط و تذهیب قرآنیِ نمایشیافته از ویژه برنامههای غرفه آستان فاطمی در این نمایشگاه بین المللی بود.
🔷🔸💠🔸
#آثار_قرآنی
#گنجینه_قرآن
#آیین_های_قرآنی
🔷🔸💠🔸🔷
#موزه_فاطمی
#موزه_محتواگرا
#نخستین_موزه_ایران
ــــــــــــــــــ
📲 تخفیف ویژه در بلیط مجازی به نشانی سایت قم تیکت👇
http://qomticket.com/26
----
📲نذورات آنلاین به موزه فاطمی 👈 nazr.amfm.ir
◽️◽️◽️
☎️ بازدیدگروهی:👇
۰۲۵-۳۷۱۷۵۲۴۱
📲 شناسه فضای مجازی👇
@haramqom_museum
فعلا قابلیت پخش رسانه در مرورگر فراهم نیست
مشاهده در پیام رسان ایتا
✅ #روزبرگ_شیعه
🎧 پادکست
مناسبت: ایام بزرگداشت خواجه نصیرالدین طوسی (ره) و روز مهندس
موضوع: «#استاد_البشر»
روز: پنجشنبه، ١۴٠١/١٢/٠۴
https://eitaa.com/ROOZBARG
کتاب_صوتی
سمرقند
مهمترین شخصیت در کتاب «سمرقندِ» امین معلوف، «عمر خیام نیشابوری» است، اما نه فقط بهعنوان حکیم، دانشمند یا ریاضیدان و منجم، بلکه در مقام شاعری آزاده و فرهیخته. مخاطب ناآشنا با خیام، بیش از هرچیز با آزادگیِ وی در خلوتگاهش آشنا میشود؛ شاعری آزاداندیش، باهوش و حساس که روزی تصمیم میگیرد از شهری دیدن کند که در کتابهای آن زمان، بهصورت شهری خیالانگیز و افسانهای توصیف میشد: نگینی سبز و محصور در منارههای آجری همراه با گنبدهایی پوشیده از کاشیهای آبی رنگ؛ شهری آباد با بازارهایی پُررونق که از آن بوی خوش ادویه به مشام میرسد، همچنانکه پارچههای رنگارنگش چشم را نوازش میدهند... .
اما در کتاب معلوف، سمرقندی که خیام به کشف آن میرسد، آمیخته به شراب تلخ اشعارش است: خاصِ شاعری حساس با نگرشی متفاوت بهلحاظ فلسفی که براساس آن جستوجو در ویرانههای شهر، به سمرقند و یا سمرقندهایی عظیمتر راه خواهد برد؛ آنهم نه برای ارضای غرور بشری بهدلیل برپا کردن چنین شهرهایی، بلکه برای یادآوری فناپذیری هستی؛ فناپذیری آدمی و یا هرآنچه که از اوست. چنانکه میگوید: «آنچه از یک شهر باقی میماند، نگاه بیتفاوتی است که شاعری مخمور بر آن میافکند».
#حضرت_فاطمه_معصومه_سلام_الله_علیها
@haramqom_lib
https://eitaa.com/joinchat/2937520146C323b467cf1
پرتال کتابخانه
http://lib.amfm.ir/
کتاب_صوتی
سمرقند
مهمترین شخصیت در کتاب «سمرقندِ» امین معلوف، «عمر خیام نیشابوری» است، اما نه فقط بهعنوان حکیم، دانشمند یا ریاضیدان و منجم، بلکه در مقام شاعری آزاده و فرهیخته. مخاطب ناآشنا با خیام، بیش از هرچیز با آزادگیِ وی در خلوتگاهش آشنا میشود؛ شاعری آزاداندیش، باهوش و حساس که روزی تصمیم میگیرد از شهری دیدن کند که در کتابهای آن زمان، بهصورت شهری خیالانگیز و افسانهای توصیف میشد: نگینی سبز و محصور در منارههای آجری همراه با گنبدهایی پوشیده از کاشیهای آبی رنگ؛ شهری آباد با بازارهایی پُررونق که از آن بوی خوش ادویه به مشام میرسد، همچنانکه پارچههای رنگارنگش چشم را نوازش میدهند... .
اما در کتاب معلوف، سمرقندی که خیام به کشف آن میرسد، آمیخته به شراب تلخ اشعارش است: خاصِ شاعری حساس با نگرشی متفاوت بهلحاظ فلسفی که براساس آن جستوجو در ویرانههای شهر، به سمرقند و یا سمرقندهایی عظیمتر راه خواهد برد؛ آنهم نه برای ارضای غرور بشری بهدلیل برپا کردن چنین شهرهایی، بلکه برای یادآوری فناپذیری هستی؛ فناپذیری آدمی و یا هرآنچه که از اوست. چنانکه میگوید: «آنچه از یک شهر باقی میماند، نگاه بیتفاوتی است که شاعری مخمور بر آن میافکند».
#حضرت_فاطمه_معصومه_سلام_الله_علیها
@haramqom_lib
https://eitaa.com/joinchat/2937520146C323b467cf1
پرتال کتابخانه
http://lib.amfm.ir/
فعلا قابلیت پخش رسانه در مرورگر فراهم نیست
مشاهده در پیام رسان ایتا
🍃 پس از میلاد تو دیگر هیچکس دلواپس کربلا نبود...
#استوری
🔷🔸💠🔸🔷
https://eitaa.com/joinchat/4045733908C710c8085de