eitaa logo
پای حرف امام علی(علیه السلام)/علیرضا مطلب🇮🇷
1هزار دنبال‌کننده
638 عکس
712 ویدیو
16 فایل
ارائه ترجمه روان و عامیانه از نهج البلاغه بر اساس شرح آیت الله خوئی ره ارتباط با مدیر: @Alirezamotalleb
مشاهده در ایتا
دانلود
ا8⃣8⃣2️⃣ حکمت دویست و هشتاد و هشتم🍀🍀 آقا امیر المومنین علی علیه‌السلام فرموده اند: هر وقت خدا بخواد که یه بنده ای رو ذلیلش کنه، اون رو از چیز یادگرفتن محرومش می کنه. یعنی نادونی و جهل مساویه با خوار و ذلیل شدن. و این یعنی اهمیت علم و دانش در نظر اسلام عزیز (إِذَا أَرْذَلَ اللَّهُ عَبْداً، حَظَرَ عَلَيْهِ الْعِلْمَ) ⊰❀🌹❀⊱━━━╮                 @harfe110                                                                                                                                              ╰━━━⊰❀🌸❀⊱
ا9⃣8⃣2️⃣ حکمت دویست و هشتاد و نهم🍀🍀 قسمت اول: آقا امیر المومنین علیه السلام با یه حسرت خاص و با یه بغضی گلوگیر، در فراق یکی از دوستان خودشون صحبت می کنن و ویژگی های منحصر به فردی از اون رو بازگو می کنند. در اینکه این دوست و برادر دینی چه کسی بوده نظر قطعی وجود نداره و نظرات مختلفه.‌ بعضیا میگن ,:منظور ابوذر بوده ، بعضیا میگن : عثمان بن مظعون بوده . حتی بعضی ها هم میگن شاید منظورشون حضرت پیامبر باشه. بهر حال معلوم نیست ایشون در مورد چه کسی دارن صحبت می کنن.‌ و‌اما متن حکمت: ایشون فرمودند: من قبلا یه برادر دینی داشتم که کوچکی دنیا در نظر اون باعث شده بود، او در نظر من بزرگ و قابل احترام بشه . اون بنده ی شکمش نبود. و هر چی رو‌ که نداشت در تب و تاب آرزوش نمی سوخت. اگه هم اون چیز رو به دست می اُورد، خیییلی ( مشتاقانه) ازش استفاده نمی کرد. بیشتر عمرش، به سکوت گذشت . و اگه هم حرفی می زد ( اینقدر محکم و مستدل بود که) بر همه غلبه پیدا می کرد و‌ کسی روی حرفش دیگه نمیتونست حرفی بزنه. اون ( با دانش عمیقی که داشت) عطش هر کی که سوالی داشت رو از بین می برد و (از دانش و حکمت بی کرانش) اون رو سیراب می کرد. ..... ادامه دارد ⊰❀🌹❀⊱━━━╮                 @harfe110                                                                                                                                              ╰━━━⊰❀🌸❀⊱
ا9⃣8⃣2️⃣ حکمت دویست و هشتاد و نهم🍀🍀 قسمت دوم: آقا امیر المومنین علیه السلام فرمودند: .....اون آدم افتاده و خاکی بود. جوری که همه فک می کردن آدم ضعیف و کم دست و پائیه. اما وقتی که زمان عمل و اقدام می رسید، مثل شیر در جنگل بود و یا مثل مار در بیابان. ( اگه ازش حقی ضایع شده بود، پیش مردم عادی حرفش رو‌ نمی زد) و تا پیش قاضی نمی رفت، سندهاش رو‌ رُو‌ نمی کرد.( یعنی پیش مردم عادی حرف از شاهد و مدرک و این چیزا نمی زد ) اگه میدید که کسی خطایی کرده و ممکنه که عذری داشته باشه، تا حرفش رو‌نمی شنید اون رو ملامت نمی کرد. هیچ وقت( از مشکلات و نا ملایمات و مریضی ها شکوه نمی کرد و اصلا حرفش رو نمی زد) مگه اون وقتی که دیگه خوب شده بود . اگه یه کاری رو ( به عهدش میذاشتن) اگه انجامش داده بود ، می گفت .ولی تا وقتی انجامش نداده بود ، حرفش جایی نمی زد...... .... ادامه دارد ⊰❀🌹❀⊱━━━╮                 @harfe110                                                                                                                                              ╰━━━⊰❀🌸❀⊱