من دلخوشم به سوختن و دوست داشتن با خونِ دل حکایتِ حرمان نگاشتن

در ره منزل لیلی که خطرهاست در آن شرط اول قدم آن است که مجنون باشی!(:

دردم از یار است و درمان نیز هم دل فدای او شدو جان نیز هم

دل‌ناله‌کندازمن،من‌ناله‌کنم‌ازدل یارب‌توقضاوت‌کن‌دیوانه‌منم‌یادل؟

دوداین‌شَهرمراازنفس‌انداخته،است ؛ به‌هوای‌حرمِ‌کرب‌وبلامحتاجم..

منُ‌عشقُ‌دلِ‌دیوانه‌بساطی‌داریم؛ عقل‌هِی‌فلسفه‌میبافدمامیخندیم..(:

در رکوع آمد گدا از دست بازت فیض برد آفرینش از قنوت چاره سازت فیض برد

دلبری دارم که از صاحب دلان دل میبرد .. غمزه ای مشکل گشا دارد که مشکل میبرد !

چه انتظار عجيبي! تو بين منتظران هم عزيزم چه غريبی! عجيب تر که چه آسان نبودنت شده عادت چه بيخيال نشستيم نه کوششی نه وفایی فقط نشسته و گفتيم: خداکند که بيایی . .

درد فراق را به کدامین مطب برم رفع غم حبیب که کار طبیب نیست

من سرم گرم گناه است.. سرم داد بزن سینه ات سخت به تنگ امده فریاد بزن جمعه هایی ک نبودید به تفریح زدیم ما فقط در غم هجران تو تسبیح زدیم خشکسالیم کویریم تو ای رود بیا شیعه مظلوم تر از قبل شده زود بیا

تنهاترین امام زمین، مقتدای شهر تنها، چه می‌کنی؟ تو کجایی؟ کجای شهر؟ وقتی کسی برای تو تب هم نمی‌کند دیگر نسوز این همه آقا به پای شهر تو گریه می‌کنی و صدایت نمی‌رسد گم می‌شود صدای تو در خنده‌های شهر دل خوش نکن به ندبه جمعه، خودت بیا با این همه گناه نگیرد دعای شهر اینجا کسی برای تو کاری نمی‌کند فهمیده‌ام که خسته‌ای از ادعای شهر گاه از نبودنت مثلا گریه می‌کنند شرمنده‌ام از این همه کذب و ادای شهر هر روز دیده می‌شوی، اما کسی تو را نشناخت‌ای غریبه‌ترین آشنای شهر جمعه غروب، گریه بی‌اختیار من آقا دلم گرفته شبیه هوای شهر #مهدی_فاطمه #اللهم_عجل_لولیک_الفرج