خاطرش نیست ولی خوب به خاطر دارم که در آغوش خودم قول نرفتن میداد..

تمام شب تو را دیدم که همچون ماه می‌تابی من از فکر تو بیدارم! تو با فکر که‌ می‌خوابی ؟:)♥️

روزها با فکر اون دیوانه‌ام، شب بیشتر هر دو دلتنگ همیم، اما من اغلب بیشتر..

ما بی سلیقه ایم،تو حاجات ما بخواه ورنه گدا مطالبه ی آب و نـــــان کند.

اوست نشسته در نظر من به کجا نظر کنم اوست گرفته شهر دل من به کجا سفر برم

ارزش من را نفهمیدی،ترازویت خطاست من طلا هستم عزیزم،خرده آهن نیستم فرق بسیاری است بین عاشقی با هرزگی این تو و این هرزه های پست،اصلا نیستم

به پای تو نشستم تو به پای چه کسی؟ من گرفتار تو هستم تو رهای چه کسی؟ التماس «نرو عشقم» که به دادم نرسید گوش تو پر شده از زود بیای چه کسی؟ یخ زده خانه ی آغوش من از رفتن تو شده ای گرمی آغوش و سرای چه کسی؟ عشق من بال و پرت داد، پرستو صفتم! دل بریدی و پریدی به هوای چه کسی؟ من برای تو نوشتم غزل از عشق و وصال خوانده بودی غزلم را تو برای چه کسی؟ نوش داروی نگاهت به نگاهم نرسید درد من! نسخه ی نایاب شفای چه کسی؟ عاشقی صحنه ی بازیگری ات بود،نبود؟ بعد من همدم با حجب و حیای چه کسی؟

می‌روم، گرمیِ آغوشت اگر بگذارد مردُمک‌های سیه‌پوشت اگر بگذارد قفل دستانت اگر باز شود از دستم گریه و خواهش خاموشت اگر بگذارد وقتِ دل‌کندنم از بی‌کسی‌ام می‌گویم پنبه‌ای قهر تو در گوشت اگر بگذارد راهِ برگشتن از این ثانیه‌ها دشوار است عشق یک خاطره بر دوشت اگر بگذارد

گفتند که او عاشق موهای کمند است موهای من از عصر همان روز، بلند است او آمد و موهای مرا دید و سپس رفت یک لحظه نپرسیدخرت دوست به چنداست یک جمله نفرمودکه موهای توزیباست یا اینکه دلم در سر گیسوی تو، بند است من ماندم و موهای بلندم، که یکی گفت: باور نکن، این شایعه ها، حرف چرند است

با همه خوبم من اما با شما، خب بیشتر دوستم داری ولیکن من تو را، خب بیشتر لحظه ای مال منی و "تو" خطابت می کنم گرچه سعی ام بوده تا گویم: "شما" خب بیشتر "غیر معمولی ست رفتار من و شک کرده اند" اهل خانه، دوستان آشنا خب بیشتر .. اشک های بی هوا، بعضا سکوت بی دلیل .. شعر اما می کند رسوا مرا، خب بیشتر

بلدم شعر ببافم ، بلدم ناز کنم بلدی گیس ببافی؟... بلدی باز کنی؟ !تو که استاد سخن نام گرفتی امروز بلدی عشق خودت را به من ابراز کنی؟ دل من مُرده ، نفسهاش همه عاریت است بلدی همچو مسیحا شده ، اعجاز کنی؟ تا بگویم که :"دلم از همه عالم شده رنـ...." حرف من قطع نمایی و تو آغاز کنی

دوستش داشتمُ قدِ بُزی فهم نداشت .. چه کنم حَبّه انگور من است ..!