مرا هنگام رفتن در بغل کردی و اینکار، دقیقا مثل بسم‌الله یک قصاب میماند..

در شبي پر ستاره و آرام دختري در عذاب مي ميرد دختري در عذاب تنهايي غرق در التهاب مي ميرد

با دلت حسرت هم‌صحبتی‌ام هست ولی سنگ را با چه زبانی به سخن وادارم...!

در تماشای تو از بس کرده ام قالب تهی هر که میبیند مرا، بی جان تصور میکند

- روز خلقت در گل ما شوق دیدار تو بود از همان آغاز ما را کم تحمل ساختند . .

محبوب دلم ز من جدایی تا کی؟ من درطلب و تو بی وفایی تا کی؟

میروی از پیشِ چشم اما ز خاطر ؟ هیچوقت..

- یک نفر هست که خود نیست ولی خاطره‌اش صبح هر روز مرا سفت بغل میگیرد . ‌.

خسته ام کاش کسی حال مرا میفهمید غیر از این بغض که در راه گلو سد شده است

به سرقت برده ای از من دلم را سادھ انگاری مرا دیوانه کردی تو ! مگر جانم ، مرض داری ؟! دل از من نه که بُرده شیطنت هایت دل از ایران از اینجا تا به نیشابور ، از اهواز تا ساری برایت شعر می بافم ولی هِی می شِکافیَش قبول اصلا تو یک جا " حافظ و سعدی و عطاری " ! کنارت هیتلرها مثل آدم های مظلومند شبیھت نیست حتیٰ در جنایت در دل آزاری چُنان در کار زار عشق بی رحمی که از وحشت به زیر خاک می لرزد " محمدخانِ قاجاری " خدا لعنت کند عشق پدر نامردِ ظالم را ! که جا کرده خودش را در دلم با زور و اجباری و با فکر و خیالت بی قرارم روز و شب ها را من و عشقِ تو و درد و غم و تا صبح بیداری بیا بنشین کنارم امشبی را من هوس کردم برایت شعر گویم مثل شاعر های درباری تمام شعر هایم را بنا کردم به وزن عشق . . مفاعیلن . . نگاه تو .. مفاعیلن . . گرفتاری # فرزاد _ نظافتی

سعدیا گفتی که مهرش می رود از دل ولی مهر رفت و ماه آبان نیز آرامم نکرد(:

رسیده‌است به سامان همان سری که ندارم بغل گرفته مرا نیمِ دیگری که ندارم...