تقلا برای " کسی شدن " " دیده شدن " خلاف ِ جهت رودخانه زندگی پارو زدن است عظمت در " محو شدن" و بی نیازی است تسلیم شو.... به هر آنچه با آن در جدالی تا رها شوی از اثبات ِ این که : من " مهمتر از آنم" که دیگران مرا می بینند.‌🕊🤍 👏👏🤍🤍🕊👏👏👏🤍🕊👏🤍 حس خوب

فوق انگیزشی امشب تقدیم نگاهتون. #انگیزشی 🕊🤍👏👏🤍🤍🕊👏👏👏🤍🕊👏🤍 حس خوب

🌱اے شدہ از جفاے تو جانب چرخ دود من جور مڪن ڪہ بشنود شاد شود حسود من 🌱بیش مڪن تو دود را شاد مڪن حسود را وہ ڪہ چہ شاد مے شود از تلف وجود من 🌱تلخ مڪن امید من اے شڪر سپید من تا ندرم ز دست تو پیرهن ڪبود من 🌱دلبر و یار من تویے رونق ڪار من تویی باغ و بهار من تویے بهر تو بود بود من 🌱خواب شبم ربوده‌اے مونس من تو بوده‌ای درد توام نموده‌اے غیر تو نیست سود من 🌱جان من و جهان من زهرہ آسمان من آتش تو نشان من در دل همچو عود من 🌱جسم نبود و جان بدم با تو بر آسمان بدم هیچ نبود در میان گفت من و شنود من «🤍🌼»

همه آدمها با هم برابرند اما پولدارها محترمترند! اما دخترها پر طرف دارترند، اما بچه ها واجب ترند، اما خانمها مقدم ترند! اما سفیدها برترند و سیاها بدبخت ترند، البته تبعیضی در کار نیست؛ در کل همه آدمها با هم برابرند، اما بعضی ها برابرترند...! ✍ جورج اورول

⭕️✍حکایتی بسیار زیبا و خواندنی آرام زندگى كن! هيچ چيز در اين جهان چون آب، نرم و انعطاف‌پذير نيست؛ با اين حال براى حل كردن آنچه سخت است، چيز ديگرى ياراى مقابله با آب را ندارد! نرمى بر سختى غلبه مى‌كند و لطافت بر خشونت. همه اين را مى‌دانند ولى كمتر كسى به آن عمل مى‌كند! ‌ انسان، نرم و لطيف زاده مى‌شود و به هنگام مرگ، خشك و سخت مى‌شود. گياهان هنگامى كه سر از خاك بيرون مى‌آورند، نرم و انعطاف‌پذيرند و به هنگام مرگ، خشك و شكننده پس هر كه سخت و خشك است، مرگش نزديك شده و هر كه نرم و انعطاف‌پذير، سرشار از زندگى است. آرام زندگى كن! هرگز با طبيعت يا همنوعان خود ستيزه مكن و گزند را با مهربانى تلافى كن.

تموم میشه این روزا صبر داشته باش تا خدا هست از هیچی نترس!

"علـم " ارثیه اى با ارزش...🍂🌼 "ادب " زیورى نیکو... "اندیشـه " آئینـه اى صاف... براى با "ادب" بـودنت همین بس که آنچـه براى خود "دوست ندارى"، در "حـقّ دیگـران" *روا نداشته باشى*...🍂🌼 ‌‌‌‌‌‌‌ ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ ‌‌‌‌‌‌‌ ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ ‌‌‌‌‌‌‌ ‌ ‌

مثل رودی شده  بودم  که  تو  دریا باشی تن   باران   زده ام   را   به   بیابان  دادی حرفم این نیست چرا رفتی و  تنها ماندم خود کویری و چرا  وعده ی  باران  دادی؟ ─═इईईइ═─

درد یک پنجره را پنجره ها می فهمند... معنی کور شدن را گره ها می فهمند... سخت بالا بروی ، ساده بیایی پایین... قصه ی تلخ مرا سرسره ها می فهمند... آنچه از رفتنت آمد به سرم را فردا، مردم از خواندن این تذکره ها می فهمند... نه ، نفهمید کسی منزلت شمس مرا... قرن ها بعد در آن کنگره ها می فهمند... ─═इईइ═─