السلام علیک یا امامین کاظمین

اولین ساعت بعد از طلوع خورشید ساعت طلایی عکاسی به حساب میاد. 🌞نور خورشید شدید نیست، هوا هم تاریک نیست. اگه میخواید عکس تمیزی داشته باشید این ساعت رو از دست ندید.

موقع صبحانه خوردن یه خانم عرب زبان کنارمون میشینه و عربی صحبت میکنه. ما چند نفریم و هرکدوم هرچی از عربی بلده در جواب سؤالاتش میدیم. خیلی دست و پا شکسته. می‌بینم که صحبت‌هاشون نتیجه نمیده و دست‌ به کار میشم. « کنت طالبة اللغة العربیه. اتعلمی هذه اللغة.» خوشحال میشه که صحبتش شنیده میشه. ادامه میده. _ هذه الساعة لک؟ +نعم _ بیش؟ + غالیة. یه طور خاصی به ساعت روی دستم اشاره می‌کنه و قیمت رو می‌پرسه. میخواد ازم بخره و بجاش بهم پول بده. دوباره تکرار میکنم: غالیة! هدیة. اشتریت من مشهد! ارزشمنده چون از مشهد گرفتمش. اصرار می‌کنه. یه کلوچه بهش میدم. بجز شُکراً، یه چیزای دیگه از عربیِ لهجه میگه و متوجه نمیشم! با «الله یُخَلّیک» ازش خداحافظی می‌کنم و طلبکارانه از پیشمون میره! #سفرنامه (پارت ۴) ✍🏻مهدیه حیاتی 🚌| @hayati_text

نقشم به مترجم تغییر پیدا می‌کنه. نفری که صف عقبی ما ایستاده به بغل دستیم میگه : « اِشوِيِه، اِشوِيِه... » نماز ظهر رو زودتر از امام خونده و اون خانم تذکر میده که آروم‌تر بخونه. #کاظمین 📝| @hayati_text

طعم غذای حضرتی بهشتیه! #کاظمین 🍗 | @hayati_text

زیارت حرم باصفای امامان هادی و حسن عسکری #سامرا 🍃| @hayati_text

ضریح امامین عسکریین (ع) #سامرا 🍃| @hayati_text

حدود ۶/ ۷ ساعت حضورمون در کاظمین هست و معنویت سرشاری رو تجربه می‌کنیم‌. نماز صبح، شروع حس خوبه و زیارت امامین کاظمین این معنویت رو تکمیل می‌کنه. لحظه های خوبی رقم می‌خوره و همین باعث میشه سخت‌ از اونجا دل بکنیم. بعد از اقامه‌ی نماز ظهر و صرف غذای حضرتی، باید سوار اتوبوس بشیم و کاظمین رو به مقصد سامرا ترک کنیم. مدیر کاروان توضیحات مربوط به اسکانمون در حرم رو میده و « فی أمان الله» استراحت کوتاهی می‌کنیم و حرم امامین عسکریین رو زیارت می‌کنیم. چند مزار در کنار همدیگه قرار دارن، مزار امام حسن عسکری (ع) ، خواهرشون بی بی حکیمه، نرجس خاتون و امام هادی (ع). تعداد زائران بالا نیست، خلوته، راحت دستمون به ضریح میرسه و دوست داریم خیلی بیشتر زیارت کنیم. بعد از اون به سرداب امام زمان(عج) یعنی مکانی که از نظرها غایب میشن میریم و از ته دل برای ظهور آقا دعا می‌کنیم. «الله اکبر... » طنین اذان مسیر ما رو به سمت صحنی که نماز جماعت اقامه میشه هدایت می‌کنه. نماز، پر از آرامشه. سفر پر از حال مثبته. #سفرنامه (پارت ۵ ) ✍🏻مهدیه حیاتی 🚌| @hayati_text

فُطور... 😋| @hayati_text

نُصَلی صَلاة ، نَأکُل فُطور و نَذهَب الی الکربلا 🚌| @hayati_text

حرم حضرت ابوالفضل العباس(ع) 📸| @hayati_text

چقدر آشناست... همه‌جای این مکان. تازه اومده بودم؟ برای نماز صبح چند دقیقه از هم‌سفریم جدا شدم و دیگه پیداش نکردم تا ساعت ۸ صبح. شاید هفته پیش بود🤔 که بین الحرمین رو چندبار رفتم و اومدم تا پیداش کنم اما ندیدمش. اون موقع ناراحت شدم و دلم شکست. بعد از نماز بدون اینکه تو صف وایسم دستم به ضریح خورد و آنقدر پریشون بودم که نمی‌دونستم کجام و بعد نوشته‌های بالای ضریح رو خوندم و مزین بود به ابوالفضل العباس (ع) انگار همین دیروز بود. اما... نه... آبان ماه ۱۴۰۴ بود. برای تغییر حال و هوا و فراغت از روزمرگی و یکنواختی، هر آدمی به دغدغه نداشتن و فکر نکردن به دنیا نیاز داره. پارسال این حال رو تجربه کردم و امسال هم همینطور. هنوز اینجام. حرم ابوالفضل العباس(ع) و دعا می‌کنم دوباره زودتر بیام. #سفرنامه (پارت ۶) ✍🏻مهدیه حیاتی 🚌| @hayati_text