از پی هر بوسه‌اش یک نیشگون از ما گرفت هم عسل خوردیم و هم زنبور ما را نیش زد

وصفت چه نويسم كه ملامت نكند عشق؟ حُسنِ تو خيالى است كه تصوير ندارد .

هرچه کردم که نفهمد شده ام عاشقِ او عاقبت شعر و غزل دستِ دلم را رو کرد .

*

چشمان تو بانو دل من برده به غارت دل داده به چشمان تو هنگام اسارت ای کاش  در آغوش نگاهت غزلم را ، با تیر نگاهت  برسانی  به شهادت . با عشق مگر در دل من معجزه کردی چشمان قشنگت شده محراب عبادت . چشمان‌تو سرشار ز گلواژه‌ی عشق‌ست با عشق تو طی کرده دلم راه سعادت . گفتم بزنم حرف دلم را به تو اما ، ترسید دل از واژه ی بی رحم ملامت .

گفته بودند که باید به کسی دل ندهم ، چه کنم دختر همسایه‌ی ما زیبا بود .