. احْسُبُوا كَلاَمَكُمْ مِنْ أَعْمَالِكُمْ يَقِلَّ كَلاَمُكُمْ إِلّا فِي خَيْرٍ #امام_علی (علیه‌السلام) سخن هایتان را از اعمالتان به حساب آورید تا سخن شما کم شود بجز در خیر. مفعول های این عبارت را مشخص کرده و اعراب «یقل» چیست؟ 1⃣ رفع 2⃣ جزم 3⃣ نصب 4⃣ فتح

حسب همیشه دو مفعولی نیست اگر به معنای شمردن باشد، یک مفعولی است. در اینجا حسب به معنای أحصی و یک مفعولی است. یقلَّ هم در جواب طلب واقع شده و مجزوم است که به خاطر قواعد صرفی و لام فتحه گرفته است.

عيّن الخطأ في إعراب المستثنى: 1⃣ لم يفز في سباق العام الماضي إلّا المثابرون. 2⃣ لم ينجح في صفّنا إلّا عشرين من الطّلبة. 3⃣ ما نجحت من طالبات صفّنا إلّا عشرين منهنّ. 4⃣ لايفوز في السّباق إلّا المثابرون على التدريب

☝️گزینه۲✅ در استثنا مفرغ، مستثنی بر اساس نیاز عامل نقش می پذیرد لذا عشرون صحیح است 1️⃣ در مسابقهٔ سال گذشته کسی جز افراد سخت‌کوش پیروز نشد. ❌❌❌2️⃣ در کلاسِ ما جز بیست نفر از دانش‌آموزان قبول نشدند. 3️⃣ از دانش‌آموزانِ دخترِ کلاسِ ما جز بیست نفر از آنان قبول نشدند. 4️⃣ در مسابقه کسی جز کسانی که بر تمرین پایبندند، پیروز نمی‌شود.

📌اعراب مستثنای مفرغ☝️ همانطور که میدانید در استثنای مفرغ اعراب مستثنی بر اساس نیاز جمله رقم می‌خورد. برای به دســـت آوردن اعراب مستثـــنی در این حالت، کافیست تصور کنیم حرف نفی و ادات استثنا از جمله حذف شوند، آنگاه میبینیم مستثنی بــــــــدون این دو ادوات چه نقشی میپذیرند. مثلا در «ما ضربت الا زیدا», «زیدا» مفعول به است، یا در «ماضربت الا تادیبا» «تادیبا» مفعول له است.

إِذَا أَنْتَ أَكْرَمْتَ الْكَرِيمَ مَلَكْتَهُ وَ إِنْ أَنْتَ أَكْرَمْتَ اللَّئِيمَ تَمَرَّدَا اگر انسانِ کریم را گرامی بداری، دل و جانش را به دست می‌آوری؛ و اگر فرومایه را احترام کنی، سرکشی و طغیان می‌کند. نقش «انت» چیست؟ 1⃣ فاعل 2⃣ مبتدا

گزینه الف☝️ مطلب مهم آخر صوت👇👇👇👇

🤌حذف عامل فاعل گاهی اسم مرفوع، پس از اداتی قرار میگیرد که به جمله اختصاص دارد، در این صورت اسم مرفوع فاعل فعل محذوف است. در مثال بالا هم «الف» فاعل فعل محذوف است. یعنی اذا تنها بر فعل در میاد، حالا که پس از آن فعل نیست، فعل در تقدیر گرفته میشود ✅سؤالی که پیش می آید اینکه فعل محذوف را چه در نظر بگیریم؟ فعل محذوف توسط فعل پس از اسم مرفوع تفسیر می شود. ✍در اینجا «اکرمت» مفسر «اکرمت» محذوف است. بنابراین گزینه الف صحیح است یعنی انت فاعل فعل محذوف است

إِذَا كَانَ زَمَانٌ العَدْلُ فِيهِ أَغْلَب مِنَ الجَوْرِ، فَحَرَامٌ أَنْ يُظَنَّ بِأَحَدٍ سُوءًا حَتَّى يُعْلَمَ ذٰلِكَ مِنْهُ وَ إِذَا كَانَ زَمَانٌ الجَوْرُ أَغْلَب فِيهِ مِنَ العَدْلِ، فَلَيْسَ لِأَحَدٍ أَنْ يَظُنَّ بِأَحَدٍ خَيْرًا مَا لَمْ يُعْلَمْ ذٰلِكَ مِنْهُ. امام هادی (علیه‌السّلام) اگر روزگاری باشد که عدالت در آن بر ستم غالب است، حرام است که درباره‌ی کسی گمان بد برده شود، مگر آن‌که آن بدی از خودِ او دانسته گردد؛ و اگر روزگاری باشد که ستم در آن بر عدالت غالب است، برای هیچ‌کس روا نیست که نسبت به کسی گمان نیک ببرد، مگر آن‌که آن نیکی از خودِ او شناخته شود. ✍در روایت بالا اسم و خبر کان را مشخص کنید؟

☝️کان تامه است فاعل میگیرد👇

🤌تفاوت «کان» تامه و ناقصه. «کان» در اینجا تامه است و فاعل می گیرد نه اسم و خبر و جمله «العدل فیه اغلب» صفتش است