چگونه می‌توان از فراموشی کدگذاری‌ها جلوگیری کرد؟ کیفیت ساخت اولیه را جدی بگیرید: زیاد، عجیب، خنده‌دار و شخصی بسازید. از رنگ‌ها، صداها، بوها و حرکات اغراق‌آمیز استفاده کنید. داستان‌ها را تا جایی که می‌توانید غیرمنطقی بسازید. (مثلاً سنگی که آواز می‌خواند، درختی که راه می‌رود). اطمینان حاصل کنید که اتصال بین رمز/داستان و اطلاعات کاملاً محکم و واضح است. مرور منظم و فعال: این مهمترین عامل است. برای اینکه کدگذاری‌ها در حافظه بلندمدت تثبیت شوند، نیاز به مرورهای هوشمندانه دارید. سیستم مرور فاصله‌دار (Spaced Repetition): اطلاعات را در فواصل زمانی مشخص مرور کنید. مثلاً: ۱ روز بعد از حفظ اولیه ۳ روز بعد ۷ روز بعد ۱۵ روز بعد ۳۰ روز بعد و همینطور فواصل را طولانی‌تر کنید. این روش به مغز سیگنال می‌دهد که اطلاعات مهم هستند و باید حفظ شوند. مرور فعال (Active Recall): به جای اینکه فقط کدگذاری را در ذهن خود تکرار کنید، سعی کنید بدون نگاه کردن به یادداشت‌ها یا قرآن، آن را از ذهنتان فراخوانی کنید. اگر نتوانستید، دوباره کدگذاری و داستان را ببینید. استفاده عملی: سعی کنید از اطلاعات حفظ شده در گفت‌وگوها، تفکرات شخصی، یا حتی تدریس به دیگران استفاده کنید. وقتی اطلاعات به صورت عملی به کار گرفته شوند، تثبیت می‌شوند. ثبت کدگذاری‌ها: می‌توانید کدگذاری‌ها و داستان‌های خود را (حداقل برای صفحات ابتدایی یا مهم) در یک دفترچه یادداشت کنید تا در صورت فراموشی بتوانید به آن رجوع کنید. در نهایت، هیچ روش حفظی ۱۰۰% تضمین‌کننده عدم فراموشی نیست. اما روش کدگذاری به شما ابزارهایی می‌دهد که فرآیند حفظ را کارآمدتر، لذت‌بخش‌تر و با ماندگاری بسیار بالاتری انجام دهید. با کمی تمرین و پیوستگی، متوجه می‌شوید که قدرت ذهن شما در به خاطر سپردن اطلاعات، فراتر از تصور است.