بخشی از معنای دینداری منفعلانه که حال آدم‌های باهوش جامعه را به‌هم می‌زند و حق دارند و فقط حال می‌دهد به آدم‌های ضعیف و خیلی بد است، پاک کردن صورت مسئله. ولی دینداری فعالانه چی می‌گوید؟ می‌گوید بَه! شما باید به استقبال برخی از مسئله‌ها بروی که به زعم تو فساد انگیز است. بلکه باید این مسئله‌ها را ایجاد کنی مرد هستی آنجا وایستی دینداری کنی. مثل پول در آوردن. حتماً بچه مذهبی‌ها باید عرضه داشته باشند پول دربیاورند. با این مقدمه، یک کمی آماده باشید برای شنیدن حرف‌های متفاوت. نه من بچۀ خوبی هستم. چقدر تولید می‌کنی؟ چقدر کاسبی می‌کنی؟ نه کلاً کاسبی نمی‌کنیم، ولی بچۀ خوبی هستم. اولاً که شما از چشم پیغمبر افتادی درجا آن که هِچ. ثانیاً روی هیچ‌ چی‌ات نمی‌شود حساب کرد. «کان رسول الله اذا نظر الی الرجل فاعجبه» وقتی نگاه می‌کرد به یک مردی به یک کسی به یک جوانی و تعجب می‌کرد از خوبی و این حرف‌هایش، می‌فرمود: «هَل لَهُ حِرفَةٌ»؛ این عرضۀ پول درآوردن دارد یا نه؟ «فإن قالو لا» اگر می‌گفتند نه، می‌فرمود «سقط من عینی» از چشمم افتاد. حتماً بچه مذهبی‌ها باید عرضه داشته باشند پول دربیاورند. من چون بچه مذهبی هستم بهم شغل بدهید؟ این شد زندگی؟   طلحه و زبیر گفتند علی بن ابی‌طالب پول ندارد می‌خواهد خلیفه بشود. امیرالمؤمنین علی(ع) دستور داد به عمّالش پول‌های من را که دستتان است دارید باهاش کار می‌کنید بردارید بیاورید. یک تپه‌ای پول نقد شد. طلحه و زبیر را خبر کرد. فرمود اینها فقط پول‌های عمّال من است که توی مدینه و اطراف مدینه بودند فقط نقدهایش است. املاک و زمین‌های کشاورزی و اینها و چاه‌هایم را نیاوردم