به که بسپارمت ای خاک به بادت ندهند؟ به که بسپارمت ای خانه که ویران نشوی؟

من تو را دوست داشتم، در روزهایی که مسئله‌ی ما زنده ماندن بود، نه عاشق بودن 🫂🫀

وطنِ همیشه آزاده(:

این شب‌های بیداری تا سحر، درس خوندن با لذت بدون استرس، بی‌خبری از امتحان و برگه و دبیر و همکلاسی و مدرسه، تا لنگ ظهر خوابیدن، این روزهای بدون وقت‌تلفی توی سرویس و مدرسه و صف و تحمل آدم‌های احمق، چقدر ناراحتم که داره تموم میشه. راحت شدید؟ چند روز دیگه مدرسه شروع میشه.

کنکور؟ صبحا شبیه بقیه ی پول ماست و شبها شبیه ته خیارم انقدری که زندگیم لابلای کتاب ها میگذره..

مادر(:

سلام... امیدوارم حالتان با تحمل ناسازگاری ها ، بهانه های همیشگی ما خوب باشد :)! خواستم امشب برایتان بگویم : _وقتی بی محابا می‌خندید دلم میخواهد زمان را متوقف کنم و تصویر چشمان ذوق زده یتان را روی قلبم حک کنم ، وقتی ارام گوشه خانه به راز و نیاز می‌پردازید و همه چیز را فقط برای ما میخواهید قلبم مچاله می شود از خودخواهی هایمان ، خواستم بگویم : +شاید نشد که هیچ وقت در آغوشتان گم شوم و کنار گوشتان لب بزنم تمام دنیای من خلاصه میشود در طنین صدای دلنشین شما , نشد بابت شب بیداری های بی چشم داشت و عاشقانه شما پای گاهواره کوچک بچگی هایم تشکر کنم ، نشد یک هزارم نگرانی ها و دلسوزی هایتان را جبران کنم ، خلاصه میگویم "وجود شما در اثنای غم و سکوت زندگی ارامش بخش قلب کوچک ماست "... نامه ای از من برای شما #حضرت_مادر

ما چله‌نشین شب آزادی خویشیم ای کاش که یلدای وطن را سحری بود!

به هر حال این اوضاعیست که میبینید و تفسیری لازم ندارد ماهم میسوزیم و میسازیم قسمتمان این بوده یا نبوده فرقی ندارد سگ بریند در قسمت و همه چیز

مرا رازیست اندر دل، به خون دیده پرورده ولیکن با که گویم راز چون محرم نمی‌بینم؟

مانده ام خیره به راه نه مرا پای گریز نه مرا تاب نگاه(: