ما راه میرفتیم
و زندگی نشستن بود.
ما میدویدیم و زندگی
راه رفتن بود
ما میخوابیدیم
و زندگی دویدن بود
انسان، هیچ گاه برای خود
مامن خوبی نبوده است.
حسین پناهی"
من خیلی آدم"قبل از اینکه کسی رو رها کنم،مطمئن شدم که برای نگه داشتنش هر کاری کردم”ای هستم.
مولانا چقد قشنگ گفته :
اوست نشسته در نظر، من به کجا نظر کنم؟!
اوست گرفته شهرِ دل، من به كجا سفر برم؟!️
این متنو خیلی دوست دارم:
صبورانه در انتظار زمان بمان؛
هرچیز در زمان خودش رخ میدهد ...
باغبان حتی اگر باغش را غرق آب کند،
درختان خارج از فصل خود میوه نمیدهند ...!
- شعر . .🔓'
- مولانا هم که باشی بالاخره ؛
از یه جایی به بعد خسته میشی و میگی:
" خواهی بیا ببخشا خواهی برو جفا کن "
این همون هرجور راحتی خودمونه :)🫂✨ . .
هر دم به تو خصمی دگرم برخیزد
ترسم که ز عشقت اثرم برخیزد
وآن روز که ساعتی برم بنشینی
بیماست که عالم از سرم برخیزد
- مجیرالدین بیلقانی