خیال دیدنت چه دلپذیر بود؛ جوانیم در این امید پیر شد، نیامدی و دیر شد.. #‏هوشنگ_ابتهاج

«و با خودم می‌گویم از تاریکیِ من ماه طلوع می‌کند.»

درد یعنی لحظاتی به دلت پشت کنی بشوی شاعر و یک عمر بدهکار خودت...

او به آزار دل ما هر چه خواهد آن کند ما به فرمان دل او هر چه گوید آن کنیم... #مولانا

خسته ام ، چون شاعر ِاز شعر خنجر خورده‌ای که دهان وا کرده باشد زخم‌های دفترش .

کاش میشد خودمو دیلت اکانت کنم و با یه اکانت جدید وارد زندگی بشم 🚶

چقد سخت بود! چقد هضمش و فکر به این موضوع برام دشوار بود و من مصلحتو بر این میدونستم که واقعیت نداشته باشه ! ولی من یه دنیایی از توهم اطرافم درست کردم و برای همه ی کمبود ها یه برچسب علت چسبوندم ولی هیچکدوم حقیقت نداشت!

گیرم کھ‌ بھ‌ هرحال، مرا برده‌ا؎ از یاد! گیرم کھ‌ زمان، خاطره‌ها را به فنا داد! گیرم نھ‌ تو گفتۍ نھ‌ شنید؎، نھ‌ تو بود؎... آن عاشق دیوانه کھ‌ صد نامه فرستاد! با آن همه دل بستگۍ و عشق چھ‌ کرد؎؟ یڪ بار دلت یاد من خسته نیوفتاد؟ یعنۍ بھ‌ همین راحتی از عشق گذشتۍ؟ یک ذره دلت تنگ نشد... خانه‌ات آباد؟ این بود سزا؎ من دل خسته‌ۍ عاشق؟ شیرین رقیبان شده‌ا؎ از لج فرهاد؟ باشد گله‌اۍ نیست؛ خدا پشت و پناهت احوال خودت خوب، دمت گࢪم، دلت شاد :)!

ولی نجاتمون همیشه دست آدماییه که معقتدن آدم فقط مواقعی که خودش میخواد باید از خودگذشتگی کنه