گیرم کھ‌ بھ‌ هرحال، مرا برده‌ا؎ از یاد! گیرم کھ‌ زمان، خاطره‌ها را به فنا داد! گیرم نھ‌ تو گفتۍ نھ‌ شنید؎، نھ‌ تو بود؎... آن عاشق دیوانه کھ‌ صد نامه فرستاد! با آن همه دل بستگۍ و عشق چھ‌ کرد؎؟ یڪ بار دلت یاد من خسته نیوفتاد؟ یعنۍ بھ‌ همین راحتی از عشق گذشتۍ؟ یک ذره دلت تنگ نشد... خانه‌ات آباد؟ این بود سزا؎ من دل خسته‌ۍ عاشق؟ شیرین رقیبان شده‌ا؎ از لج فرهاد؟ باشد گله‌اۍ نیست؛ خدا پشت و پناهت احوال خودت خوب، دمت گࢪم، دلت شاد :)!

ولی نجاتمون همیشه دست آدماییه که معقتدن آدم فقط مواقعی که خودش میخواد باید از خودگذشتگی کنه

شبتون بخیر 🌃

امروز خوش اخلاقم ‏کاش میشد تافت بزنم بهش :)!

اونجا که ابتهاج میگه: وقتی چشمت را باز میکنی، میبینی بزرگترین ضربه ها را همان هایی زده اند که زمانی با چشم بسته و از ته دل دوستشان داشته ای !

چشم دوخت به سفیدی سقف ُ زیر لب زمزمه کرد : " هرکس به اندازه دردی که میکشد درگیر شب است "

و دوباره حامیم :):

به سر می‌رسد این قصه‌ی تلخ؛ اما در گلو گیر می‌کند.

♥️🔗🙈