بذارید بگم از جو سنگین دو پیام قبلی کم کنم. اومدم کشو کمدم رو مرتب کنم و یادم اومد وقتی میخواستم بخرم تاکید کردم لطفاً یک کشوی کاذب داشته باشه که بتونم خوراکی هامو قایم کنم و تاکید هم داشتم اندازش مناسب باشه و خیلی کوچک نباشه که به وقت بسته بندی شون نترکه. (هنوز هم باور دارم کار خوبی کردم بابت تاکیدم😔خیلی حیاتی بود خب. فکر کن نمی تونستم توش چیپس بذارم.)

و یا یادم اومد یکی اومد بازدید خونه و داشت رو هر اتاق اسم میذاشت به اتاق من که رسید داداشم تصمیم گرفت بگه اتاق کودکه اینجا🗿طرف فکر کرده بود منظور از کودک بچه چهار پنج ساله است اون وقت من💔🗿

خب خیلی حرف زدم تا درودی دیگر بودرود

مامانم که تا دیشب دعوام می کرد که پولم رو درست خرج کنم و می گفت این ماه دیگه پول نباید خرج چیزای بیخود بشه به بیست و چهار ساعت نرسیده اومد و این پدیده رو با ذوق آن باکسینگ کرد:))))))

شب هشتم به یک چیز فکر کنیم. خیلی از ماست‌مالی هایی که می کنیم واسه اشتباهات اگاهانمون و گناهانمون و سعی می کنیم با اسم جوانی و جوانی کردن از زیرش در بریم همون چیزایی هستن که مارو از طریق امام زمان مون عجل الله دور می کنن. بابا حسن جوان بود. میرزا جوان بود. محسن حججی جوان بود. خیلی از شهدا جوان بودن ولی جای اینکه راکد باشن و یکجا بشینن، شروع کردن حرکت کردن. اگر به چیزی باور نداری، در چیزی شک کردی یا شبهه ای داری، اگر با اسم ناآگاهی داری از زیر مسئولیت شونه خالی میکنی و فکر می‌کنی اگر ندونی راحت تر بازخواستت قراره بگذره یا زندگیت گذر راحت تری داره باید بدونی هردوش اشتباهه و بلکه برعکس سخت تر و سهمگین تر میشه. جوانی هیچ وقت دلیل تلاش برای ماله کشی گناهانمون نبوده؛ «نه جوانی و نه جاهلی». حضرت علی اکبر علیه السلام هم جوان بودند و اون فضائل اعجاب انگیز که کسی در جوانی حتی در رفتار و گفتار هم به اشبه الناس به پیغمبر صلی الله مشهور بشن. مثل همیشه مخاطب اول این حرف ها قبل از هرکسی خودمم و بیشتر از همیشه بهتون پیشنهاد میکنم رو ابن حرف فکر کنید.