به نام خالق او!

یک موجودی هست به نام انسان! داستان از اونجایی شروع میشه که انسان داستان ما عاشق میشه عشق زیباترش میکنه شکنندش میکنه و در نهایت ضربه میخوره این عشق اون رو به مرز جنون نزدیک و نزدیک تر میکنه به همه چیز و همه کس عشقش حسودی میکنه ب گذشته حال و اینده اون میترسه انسان داستان ما ترس از دست دادن داره از دست دادن عمرش و جونش که کس دیگه ای شده حالا انسان داستان ما یه نقطه ضعف بزرگ داره و اون عشقشه و عشق از انسان موجودی شکننده و ضعیف میسازه که بدجور قافیه رو باخته پس عاشق نشو!

یکم به خودت بیا فک کنم وقتشه! از آسمون سنگ بیاد حتی اگه جنگ بشه دل من تورو میخواد میدونی حقشه؟!

برای غرق شدن الزاما نیازی به اب نیست میتوان در چشمانش اغوشش و در عطر مست کننده اش غرق شد!

جان پس از عمری دویدن لحظه ای آسوده بود عقل سرپیچیده بود از آنچه دل فرموده بود عقل با دل روبرو شد صبح دلتنگی بخیر عقل برمی گشت راهی را که دل پیموده بود عقل کامل بود، فاخر بود، حرف تازه داشت دل پریشان بود، دل خون بود، دل فرسوده بود عقل منطق داشت حرفش را به کرسی می نشاند دل سراسر دست و پا می زد ولی بیهوده بود حرف منت نیست اما صد برابر پس گرفت گردش دنیا اگر چیزی به ما افزوده بود من کیم؟!باغی که چون با عطر عشق امیختم هر اناری را که پروردم به خون آلوده بود ای دل ناباور من دیر فهمیدی که عشق از همان روز ازل هم جرم نابخشوده بود - فاضل نظری - ضد

گاهی اوقات از دلتنگی دیگه نمیدونی به چی پناه ببری! به خودش یا مخدر!

بزرگوار در جریان هستی دلبری کردنو خیلی خوب بلدی؟!

گر مرا ترک کنی من زِ غمت می سوزم ، آسمان را به زمين جان خودت می دوزم، گر مرا ترک کنی ترک نفس خواهم کرد، بی وجود تو بدان خانه قفس خواهم کرد... - شهریار