🖋 دنیل شاپیرو، سفیر سابق آمریکا در اراضی اشغالی:
➖با در نظر گرفتن تمامی ملاحظات پیرامون توافقی که هنوز بهطور رسمی اعلام نشده، چند نکته قابل تأمل است:
➖ توافق میان ایالات متحده و ایران که در اخبار بازتاب یافته، توافقی ضعیف محسوب میشود و نتیجه نهایی این جنگ، آسیبهای جدی به منافع استراتژیک آمریکا بوده است. با این حال، از آنجا که این جنگ از همان ابتدا اشتباه بود، حداقل میتوان امیدوار بود که پرزیدنت ترامپ، هرچند با تأخیر، در حال حرکت به سمت پایان دادن به آن است.
➖ این جنگ از هر جهت، فاقد دوراندیشی بود؛ نه اهداف استراتژیک مشخصی داشت و نه راهی برای دستیابی به اهدافِ مطرحشده با هزینهای قابلقبول.
➖ پس از بسته شدن تنگه هرمز و گسترش بحران اقتصادی جهانی، بازگشایی آن به مهمترین هدف تبدیل شد. این وضعیت بدان معنا بود که ایران نسبت به ما از اهرم فشار بسیار قدرتمندتری برخوردار بود.
➖ بنابراین، پرزیدنت ترامپ تنها با گزینههایی ناگوار روبهرو بود که خود مسبب آن بوده است. توافق گزارششده، در زمره کمهزینهترین گزینههایی است که او میتوانست انتخاب کند. دستکم او مسیر تشدید جنگ را در پیش نگرفته است؛ چرا که آن گزینه میتوانست منجر به بحرانی اقتصادی حتی عمیقتر در سطح جهان شود.
➖ بهترینِ گزینههای ناگوار، «بازگشاییِ راستیآزماییشده تنگه» و نه چیزی بیش از آن بود. در آن صورت، میبایست تحریمهای کامل بر سر برنامه هستهای ایران حفظ میشد، نظارت و بازدارندگی ایجادشده در «جنگ ۱۲ روزه» ژوئن گذشته تداوم مییافت و برای عقبنشینیِ قابلتوجه ایران از برنامه هستهای و پذیرش بازرسیهای سرزده تلاش میشد.
➖ اما این توافق از آن هم ضعیفتر است. طبق گزارشها، این توافق ۲۵ میلیارد دلار از داراییهای مسدودشده ایران را آزاد میکند، بدون آنکه امتیازی در برنامه هستهای دریافت شود. این پول، طناب نجاتی برای رژیم خواهد بود و به آن کمک میکند تا بودجه گروههای نیابتی خود را بازیابی کند. همچنین هیچ تضمینی وجود ندارد که ایران پس از آغاز مذاکرات، امتیازات معناداری در زمینه غنیسازی یا اورانیوم با غنای بالا (HEU) بدهد.
➖ این مذاکرات که احتمالاً به درازا خواهد کشید، ممکن است بدون پشتوانه یک تهدید نظامی معتبر از سوی آمریکا انجام شود؛ چرا که ایالات متحده در تلاش است تا از خسارات این کارزار ترمیم شود، اولویتهای استراتژیک دیگر خود (نظیر ایندو-پاسیفیک) را که دچار وقفه شدهاند تقویت کند و در عین حال، به انتخابات میاندورهای خود نزدیک میشود.
➖ در همین حال، این توافق هیچ حرفی از برنامه موشکی بالستیک ایران یا حمایت از گروههای نیابتی نمیزند. درست است که حملات آمریکا و اسرائیل، بسیاری از توانمندیهای تهاجمی ایران را تضعیف کرد، اما آن را از بین نبرد.
➖ در مجموع، ایران با اثبات توانایی خود در کنترل تنگه، حمله به همسایگان و پایگاههای آمریکا در منطقه، وارد کردن خسارات سنگین، و تابآوری در برابر سختترین ضربات آمریکا و اسرائیل و حفظ توانمندی برای تداوم تهاجم، اهرم فشار قابلتوجهی برای آینده به دست آورده است.
➖ روز غمانگیزی برای منافع استراتژیک آمریکاست، اما همچنان بهتر از ادامه جنگ و وخیمتر شدن شرایط است.
@Hesfir
🖋 ندیم کوتیش، سردبیر سابق اسکاینیوز عربی
➖ بیایید کلاً از واژه «توافق» استفاده نکنیم. این چیزی که به آن میگویند «تفاهمنامه»، در بهترین حالت فقط یک آتشبس ۶۰ روزه است: ایران در ازای باز کردن تنگه هرمز (آزاد کردن گروگانها) کمی تخفیف و تسهیل اقتصادی (در حد باج) میگیرد؛ آن هم درباره مشکلی که خودِ جنگ به وجود آورده. در عین حال، همه مسائل اصلی مثل پرونده هستهای، موشکها، نیروهای نیابتی و تحریمها کاملاً روی زمین میمانند و حل نمیشوند.
➖ همه اینها هم زیر لوای یک تفاهمنامه (MOU) پنهان شده که قرار است در ۶۰ روز آینده درباره مسائل سخت «مذاکره» شود؛ انگار ۴۷ سال رویارویی با ایران و دو جنگ، تلاش کافی نبوده است! دقیقاً همین.
➖ با اینحال، این وقفه ممکن است کمی به بازار نفت و مهار تورم کمک کند؛ البته اگر مراحل تدریجی کاهش تنش، هم واقعاً موفق باشند و هم دوام بیاورند. یک جور «فرصتِ آخر» ناامیدانه.
➖ تشویق رهبران خاورمیانه به ترامپ، در تماس گروهی دیشب، برای پذیرفتن این توافق با ایران، بیشتر از آنکه نشانه اعتماد به تصمیمگیری او باشد، نوعی بیمه در برابر «توان و استقامت راهبردیِ» کاهشیافته اوست. آنها حالا خوب فهمیدهاند که او تا آخرِ راه نمیماند و پای هزینههای لازم برای «تمام کردن کار» نمیایستد؛ چه برسد به اینکه اصلاً تعریف روشن و دقیقی از «تمام کردن کار» ارائه کند. بعضیها هم در خفا بدشان نمیآید که این نتیجه، جلوی نتانیاهو و برتری راهبردی اسرائیل را بگیرد؛ حتی اگر بهایش این باشد که ایران نوعی پیروزی مبهم و محل اختلاف به دست بیاورد.
➖ این وضعیت شبیه ژاپن و آلمانِ ۱۹۴۵ نیست؛ بیشتر شبیه سال ۱۹۵۳ بین کره شمالی و جنوبی است. نه تحول عمیق و ساختاریای رخ میدهد، نه مسئلهای ریشهای حل میشود؛ فقط یک مکث است که شاید ایران بهتر از رقبایش از آن استفاده کند.
➖ تجربه تاریخ روشن است: صلح پایدار معمولاً بعد از پیروزی قاطع به دست میآید، نه بعد از یک بنبستِ کنترلشده.
پیروزی کامل بعد از جنگ جهانی دوم، حدود ۸۰ سال صلح میان قدرتهای بزرگ سابق را به دنبال داشت؛ بدون جنگ دنبالهدار.
جنگ جهانی اول با یک آتشبس تمام شد، نه با اشغال و تسلیم کامل. قرارداد ورسای بیشتر تحقیر کرد تا آنکه واقعاً به شکستِ کامل منجر شود؛ نتیجهاش هم این شد که کمتر از ۲۰ سال بعد جنگ بعدی شروع شد.
➖ این الگو در جاهای دیگر هم دیده میشود: شکست روشن ناپلئون چند دهه نظم برای اروپا به همراه آورد. آتشبس کره، یک مناقشه منجمد برجا گذاشت که از نظر حقوقی هنوز هم تمام نشده است. خروجِ مذاکرهشده از ویتنام هم منطقه را وارد دورهای از آشوب کرد.
➖ مناقشههای منجمد، حتی اگر کوتاهمدت باشند، فقط زمان را دوباره تنظیم میکنند و به آن طرفی پاداش میدهند که بهتر خودش را برای دور بعد آماده کرده باشد.
مدیریت و کنترلِ بنبست، ظاهرِ مسئولانه دارد، اما در عمل اغلب فقط صورتحساب را عقب میاندازد؛ آن هم با بهرهای که دائماً روی هم جمع میشود.
@Hesfir
✔️ ۷۹.۲ درصد مردم ایران خواهان دریافت عوارض از تنگه هرمز هستند
➖ نتایج جدیدترین نظرسنجی انجامشده توسط یک مرکز افکارسنجی معتبر، ۷۹.۲ درصد مردم ایران معتقدند که حتی به قیمت طولانیشدن جنگ، ایران نباید از دریافت عوارض در تنگه هرمز چشمپوشی کند.
➖ این افکار سنجی ابتدای اردیبهشتماه و به صورت کشوری با جامعه آماری ۱۲۰۰ نفر کشوری انجام شده است.
@Hesfir
🖋 رابرت ای.پیپ، استاد علوم سیاسی دانشگاه شیکاگو:
➖ جنگ خلیج فارس ۱۹۹۱ جهانِ پس از جنگ سرد را ساخت.
جنگ ۲۰۲۶ ایران ممکن است به آن پایان داده باشد.
➖ به مدت ۳۰ سال، جهان اینطور فرض میکرد که آمریکا میتواند تقریباً در هر نقطهای از زمین، بر روند تشدید درگیریها مسلط باشد.
جنگ ایران ممکن است نخستین جنگی باشد که این فرض را در هم میشکند.
@Hesfir
✔️ شرق فتحشده
بخش نخست
➖ در میانه بزرگترین تجاوز بیگانه به ایران در حالیکه طبقه روشنفکر در سکوت سوختن ما را تماشا کرد دو نفر از ایران به جشنواره کن رفتند: اصغر فرهادی و پگاه آهنگرانی. فرصتی جهانی برای جبران خاموشی، اما دهان بازکردند و تازه فهمیدیم در مغزشان چه میگذرد.
➖ پس از بلوای ۴۰۱، نیویورک تایمز گزارش طولانی منتشر کرد که تمام کارنامه فرهادی را زیر سوال میبرد. با گلشیفته، امام موقت انقلابیون، هم مصاحبه شده بود. از اتهام سرقت تا فریبکاری و حتی عبارت vasat-baz را هم عینا برایش نوشتند. همان کسی که دوبار به او اسکار سیاسی دادند، یکی را سرمایه ۸۸ کردند و دیگری را پل برجام. همان کسی که قهرمان و الگو و پرچمدار ساختند. چرا چنین لجن مال و لکه دار کردند؟!
➖ ۴۰۱ نقطه عطف است، و این جنگ میوهاش. طبقه متوسط ایران باید میفهمید دوره وسط بازی تمام شده. حالا باید مثل گلشیفته لخت شوید و به میدان بیایید. کار دست اسرائیل است.
➖ فرهادی، قهرمان از دست رفته، در جشنواره کن بدون ذکر آمریکا و اسرائیل با همه کشته شدهها همدردی کرد! چنان وسط که از قمهکش دی، دختر میناب و سرباز اسرائیلی را شامل میشود. تپیکال روشنفکری ایران: پس مانده. وسط جنگ هم جرات اعتراض به متجاوز را ندارد. چطور به کسی اعتراض کند که بزرگش کرده؟! این بیوطنی نتیجه صدسال حسرت غرب است.
➖ در همان صندلی خاویر باردم، بازیگر فیلم سابق فرهادی، گفت برایش مهم نیست که حذفش کنند، برای غزه جلوی اسرائیل می ایستد. فیلمساز ایرانی که کودکانش زیر آوار شلیک اسرائیل است خفقان گرفته، بازیگر اسپانیانی اعتراض میکند. یعنی نه فقط از جامعه ایران بلکه از دنیا پس ماندهاند.
➖ نسل جدید روشنفکران اما پیام گزارش ۴۰۱ را گرفتند و از فرهادی هم عبور کردند. راه، راه گلشیفتههاست. آهنگرانی هم با لباس نیمهعریانش تعارف حجاب را کنار گذاشت و صریحا مستند "تمرین هایی برای انقلاب" را پیشکش کرد. کدام تمرین؟ کدام انقلاب؟ میگوید تصویری است از تلاشهای مردم ایران در ۸۸ و ززا تا دی برای "آزادی و دموکراسی". مستند را هم تقدیم به مادرانی کرد که فرزندانشان را در راه آزادی از دست دادند. دقیقا در روزهایی که آمریکا و اسرائیل هم برای "آزادی و دموکراسی" و حمایت از "انقلاب" به ایران تجاوز نظامی کردند. لختی استعمار را میبینید؟ دقیقا مسیر عراق، افغانستان، سودان، لیبی،...
با موشک و بمب دارند ما را آزاد میکنند و همزمان تصویر نیاز ما به آن آزادی را فراهم میکند. این دیگر پسماندگی نیست، نوکری است. جنگ شد و فهمیدیم بخشی از طبقه روشنفکر ما عملا مزدور و نوکر اجنبی است.
➖ آهنگرانی چندماه پس از انسجام بینظیر جنگ خرداد و دقیقا قبل از کودتای دی هم از بیبیسی پروپاگاندایی با ترانه علیدوستی پخش کرد. فراموش نکنیم دلیل موثر در جنگ خرداد و رمضان تصویرسازی از انقلاب بود. گفتند جمهوری و مردم و اسلامی و حجاب و رهبر و اینها تمام شده، اینجا انقلاب شده، بیا بزن کار را تمام کن. مسئول ما هم فکر میکرد با رهاسازی و فراموشی امنیت میآورد. حالا هنرمندشان حتی در تجاوز بیگانه هم مستند میسازد که مردم دارند برای رسیدن به ارزشهای متجاوز تمرین میکنند! اینها پیوست بمباران میناب هستند. متجاوز مثل خلبان اف ۳۵ به فیلمساز این تصویر از ایران نیاز دارد. اینها ابزار استعمار اند.
➖ پگاه آهنگرانی یک اسم تازه رسیده خودساخته نیست. مادر فیلمسازش منیژه حکمت در کنارش میگوید باید امید داشته باشیم! پدرش هم کارگردان بود و همسرش خواننده مشهور است. او بهترین نماینده یک طبقه و جریان است. طبقه فروشنده. فرهادی میفهمد آنجا تصویر ایرانی سرکوب شده را میخرند. در همین جشنواره گفت ایران مثل "مادر بیمار" است! باید برگردم بهش سر بزنم. چه بیماری دارد؟
➖ آهنگرانی و گلشیفته صریحتر میگویند: شرقی بودن. این مادر بیمار، کمبود آزادی و دموکراسی غرب دارد. علت بازتاب ۴۰۱ در غرب همین انگاره زن شرقی سرکوب شده بود و تلاشش برای آزادی. امثال آهنگرانی خروجی آن سفارش هستند که حتی هویت زن شرقی را هم کنار میگذارند و کامل مثل زن غربی میشوند. یعنی بدنشان را هم تقدیم ارباب میکنند تا عکسهای تبلیغ او بشود. سرنوشت تلخ طبقه روشنفکر ایران.
🖋 سلمان معمار
📎 ادامه دارد
@Hesfir
✔️ شرق فتحشده
بخش دوم و پایانی
➖ در همین زمان زن ایرانی در خیابانهای کشور پرچم بلند کرده و مقابل تجاوز خارجی ایستاده است. همین زنان عموما محجبه یکتنه ایران را از دهان آمریکا آزاد کردند. این تضاد باورنکردنی است. حتی شال سرش هم دارد میجنگد. نه فقط ایران بلکه بار تاریخ را به دوش کشیده اند و به صورت ابرقدرت جهان چنگ زدند. معلوم است که این تصویر را دوست ندارند.
➖ آنها در میانه تجاوز نظامی به خاک ایران تصویر زن زیبایی را میخواهند که بغض کند و از سرکوب در ایران و آزادی در غرب بگوید. این هیچ تفاوتی با بمب ندارد. همانی که بر سر ما موشک میریزد به اینها جایزه میدهد. همان وقتی که ما کودکانمان را خاک میکنیم اینها از متجاوزان مزد میگیرند و برایشان کف میزنند.
چه ایرانی بشود فردای آزادی و دموکراسی، بعد از صف غذای سازمان ملل.
➖ پگاه آهنگرانی البته یک نماد سیاسی هم هست. او و ترانه و گلشیفته و فرهادی و... سالها سرباز اصلاحات بودند. صادقانه برای خاتمی نفس زدند، و قلبا برای موسوی شعار دادند. حتی برای روحانی و ظریف تمامشان را پای کار آوردند. منظور او از "تمرین های انقلاب" این دورانست نه فقط دی ماه. نوکری متجاوز از براندازی بیرون نیامده بلکه برعکس اینها فرزندان کسانی بودند که سالها پیش "مادر بیمار" را میخواستند همینجا "آزاد" کنند. این تفکر استعماری خانهزاد است.
➖ آنها از انقلاب میگویند درحالیکه زن ایرانی کف میدان انقلاب جلوی کل استعمار ایستاده و آزادی را برملا کرده است. نه تنها آزادی خودش بلکه آزادی مستضعفان جهان را پیش میبرد. و انقلابی به عظمت تحقیر آمریکا ساخته است. ما انقلابی که آنها در خیالشان تمرین میکنند را در خیابان زندگی میکنیم.
@Hesfir
روایتِ «ذخایر نفتی ونزوئلا» همچنان در شبکههای اجتماعی و برنامههای تلویزیونی حامی ترامپ دستبهدست خواهد شد. کاراکاس (دولت ونزوئلا) یک ابزار پوشش ریسک تاکتیکیِ مفید برای ترامپ است، نه یک جایگزین استراتژیک. هر کس که ونزوئلا را بهعنوان جایگزینی برای تنگه هرمز قیمتگذاری کند، در واقع در حال خریدِ بشکهای اشتباه، در اقیانوسی اشتباه و در بازه زمانیِ اشتباه است.
آیا آمریکا میتواند نفت خروجی از تنگه هرمز را با استخراج نفت از ونزوئلا جایگزین کند؟
پاسخ ساده است: خیر.
۱. ونزوئلا حتی به اندازهای نفت تولید نمیکند که جایگزین کویت شود.
۲. بخش عمده نفت ونزوئلا «سنگین» است و کیفیت بسیار پایینتری نسبت به نفت خاورمیانه دارد.
@Hesfir
هدایت شده از یونس در اقیانوس
✔️ امروز از میراث هایدگر چه باقی مانده؟
بخش نخست
➖ سانتیاگو زابالا، استاد دانشگاه پمپو فابرا، لسآنجلس ریویو آو بوکز/ ترجمان: مارتین هایدگرِ فیلسوف، تقریباً چهل سال بعد از مرگش، هنوز هم بر فیلسوفان، نظریهپردازانِ سیاسی و روشنفکران در دایرۀ وسیعی از رشتهها تأثیر میگذارد.
➖ لئو اشتراوس و هربرت مارکوزه در ایالات متحده؛ چهرههای اصلیِ مارکسیسم رادیکالِ اروپایی مانند ژانپل سارتر و جیانی واتیمو؛ متفکران ژاپنی مانند کنت کوکی شوزو و کِیجی نیشیتانی؛ فیلمسازان، معماران و رماننویسان مشهوری مانند دنیل لیبسکیند، ترنس مالیک و تام مککارتی بهدقت تحلیلِ این متفکر آلمانی از وجود انسان و نقدِ او از عقلگراییِ بیشازحد فناورانۀ اروپایی را مطالعه کرده و تحتتأثیر آن قرار دارند.
➖ سال بعد چهلمین سال درگذشت اوست. [این نوشتار در سال ۲۰۱۵ نوشته شده است.] اما برای او یادبودی مانند آنچه برای برخی از شاگردانش نظیر هانا آرنت، ریچارد رورتی و ژاک دریدا برگزار شد در کار نخواهد بود.
➖ نشانههایی وجود دارد مبنی بر اینکه هایدگر زمانی عضو حزب نازی بوده است. این نشانهها تأثیر وحشتناکی بر شیوۀ مطالعۀ آثار و همچنین یادکرد او گذاشته است: اندیشۀ او دوباره بهخاطر ماجراجوییهای سیاسی و دیدگاههای ظاهراً نژادپرستانهاش کنار گذاشته شده است.
📎 ادامه دارد
🆔 @syounnos
🖋 استیو هانکه، استاد اقتصاد دانشگاه جان هاپکینز:
➖ بهدلیل جنگ ایالات متحده و اسرائیل علیه ایران، استفاده از یوآن چین در تجارت فرا مرزی به شدت در حال افزایش است.
➖ تراکنشها از طریق «سیستم پرداخت بینبانکی فرامرزی» پکن (CIPS)، اخیراً به رکوردهای بیسابقهای دست یافته است؛ چرا که تجارت نفتِ تحریمشده، به سمت تسویه با یوآن تغییر جهت داده است.
چین = برنده بزرگ.
@Hesfir
🖋 جان مرشایمر، استاد علوم سیاسی دانشگاه شیکاگو:
➖ به باور من، تصمیم حمله به ایران در تاریخ ۲۸ فوریه، بهعنوان بزرگترین خطای استراتژیک در تاریخ سیاست خارجی ایالات متحده، ابعادی بهمراتب فاجعهبارتر از جنگ
۲۰۰۳عراق خواهد داشت. ➖ در این بازه زمانی، عنصر «زمان» نه یک دارایی برای ما، بلکه مزیتی به سود ایران است. از منظر استراتژیِ طرفِ ایرانی، منطقیترین رویکرد، فرسایشی کردن روند کنونی و خرید زمان است تا از این طریق، فشار حداکثری بر ترامپ جهت تن دادن به یک توافق دیپلماتیک افزایش یابد. @Hesfir
➖ هنگامی که یک ابرقدرت، هزینهای بیش از حفظ اقتدار نظامی خود را صرف بازپرداخت سود بدهیها کند، معمولاً دوران انحطاط آن فرا میرسد.
➖ ایالات متحده در سال ۲۰۲۴ برای نخستین بار در طول نزدیک به یک قرن اخیر، از این خط قرمز عبور کرد. اکنون بدهیهای کلان مستقیماً در برابر بقای امپراتوری قد علم کردهاند.
@Hesfir
✔️ ایران توانایی ساخت سریع ۱۰ تا ۲۰ بمب اتمی را دارد
➖ پروفسور تئودور پوستول، استاد امنیت بینالملل در دانشگاه ام.آی.تی:
ایران توانایی ساخت سریع ۱۰ تا ۲۰ بمب اتمی را در کمتر از یک ماه دارد، اما به این کار تمایلی ندارد زیرا آن را تضعیفکنندهٔ امنیت ملی بلندمدت خود میداند.
➖ ساخت بمب توسط ایران، عربستان و ترکیه را به رقابت هستهای میکشاند و امنیت ملی ایران را تضعیف میکند.
➖ ایران صرفاً خود را در آستانهٔ هستهای شدن نگه داشته تا از حملهٔ اتمی اسرائیل، بهعنوان تنها بازیگر غیرمنطقی منطقه، جلوگیری کند و تنها در صورت احساس تهدید وجودی، بمب خواهد ساخت.
➖ پروندهٔ هستهای ایران راهحل نظامی ندارد، اما گزارشهای نادرست «بولتن دانشمندان اتمی» واشنگتن را متقاعد کرده که ایران در کوتاهمدت توان ساخت بمب ندارد و فرصت برای تضعیف و تغییر رژیم کافی است؛ حال آنکه واقعیت خلاف این است.
➖ چرا بولتنها این گزارشهای غلط را منتشر میکنند؟ چه کسی پشت آن است، احتمالاً اسرائیل؟ اگر اسرائیل با این کار بهدنبال بهانهای برای حملهٔ اتمی به ایران باشد، دلیل اصرار بر نابودی ایران با وجود رفتار منطقی ایران چه میتواند باشد؟ پاسخ شاید در طرح نامعقول «اسرائیل بزرگ» باشد.
@Hesfir