✔️ ده نکته درباره رخ‌دادهای پس از حمله رژیم صهیونیستی 🖋 دکتر علی‌رضا مکاریان‌پور ۱. اسرائیل خود را در مرحله مرگ و زندگی می‌بیند وگرنه حمله نمی‌کرد. ۲. این رژیم، ایران را در نقطه اوج پیشرفتِ غیرقابل بازگشت می‌بیند وگرنه حمله نمی‌کرد. ۳. بحران‌های اجتماعی ایران حاد و غیرقابل درمان نیست. قابلیت‌های جامعه ایرانی برای اتحاد، عبور از دوگانه‌سازی‌ها و تحقق پیش‌رفتِ همه‌جانبه، زیاد است. ۴. ترور دانش‌مندان و شهروندان و تایید آن توسط روسای جمهور یا وزیران فرانسوی، آلمانی و انگلیسی یعنی در عرصه بین الملل، قانون جنگل حاکم است. ۵. میلیتاریسم هم‌چنان حرف اول قدرت‌هاست. ۶. رژیم صهیونیستی صرفا برای تجدید قوا و بازگشت، آتش‌بس را پذیرفته است. ۷. میزان حفره‌های امنیتی‌اطلاعاتی سیستم غیرقابل باور است. ۸. اکثر مسئولان رده‌بالای شهیدشده ساده و مردمی زندگی می‌کردند. ۹. مبادی ورودی و خروجی کشور بی‌در و پیکر است. از خروج حامل انرژی بگیرید تا ورود ریزپرنده و اسلحه و... توسط کولبر و شوتی. ۱۰. تمایل غرب‌گرایان ایرانی به ایالات متحده درمان‌ناشدنی است. @hesfir

✔️ به راستی، امروز بسا چشم‌ها به تو دوخته شده است. اشتیاقی بزرگ برخاسته است و بسیاری آموخته‌اند که بپرسند زرتشت کیست؟ ➖ هر آن‌کس که تو یک‌بار سرود و شهد کلام خویش را در گوش‌اش چکانده‌ای، یک‌باره به دل خود گفته‌اند: زرتشت هنوز زنده است؟ زندگانی دیگر ارزش زیستن ندارد، همه چیز یک‌سان است، همه‌چیز بیهوده، مگر آن که با زرتشت به سر بریم! بسیاری می‌پرسند: پس کجاست؟ آیا تنهایی او را بلعیده است؟ یا برماست که نزد او بشتابیم؟ ‌ ➖ ای زرتشت، اکنون گرد کوه‌ات خیزاب‌ها برمی‌آیند و بلندی تو هر چند بلند باشد، باز بسیاری می‌باید به سوی تو برآیند. زورق‌ات چندان بیش بر خشکی نشسته نخواهد ماند. ➖ این که ما نومیدان به سوی تو آمده‌ایم و اکنون دیگر نومید نیستیم، تنها نشانه و علامتی‌ست از آن‌که کسانی به از ما به سوی تو در راه‌اند. و این است آن‌چه خود به سوی تو در راه است؛ ای واپسین بازمانده‌ی خدا در میان مردم. ‌ - فردریش نیچه، چنین گفت زرتشت، بخش چهارم @hesfir

✔️ ایستادن در آستانه ✔️ نزاع تمدنی شرق و غرب با محوریت کتاب نیکوکاران نابکار اثر هاجون چَنگ (چهار جلسه) ⏱ چهارشنبه ۲۵ تیرماه ۱۴۰۴، ساعت ۱۷:۳۰ 🏢 اصفهان، خیابان صائب، سالن کنفرانس مجتمع صائب ➖ ثبت نام (ظرفیت محدود): @hadidesf @hesfir

🖋دکتر امیرحسین پرورش ➖ این اتاق کار غسان کنفانی است. کنفانی آیینه‌ی مسئله‌ی فلسطین است. شاعرانگی‌ش، عشق پرشورش به غاده السمان، عاشقانه‌های شگفت انگیزش، قهرمانان چسیبیده به دیوار اتاقش، ابهت چگوارای پشت سرش، غربت خط به خط « بازگشت به حیفا»‌یش و تسلیم ناپذیری‌اش. ➖ کنفانی می‌گفت، ادبیات، مقاومت است. آنقدر خط به خط نوشت و جنگید تا در ۳۶ سالگی جوخه‌های ترور موساد به سراغش آمدند. پنجاه سال پیش گفته بود با دشمنی طرف است که حتی نام کشورش را هم تحمل نمی‌کند. ➖ کنفانی مذاکره با صهیونیست‌ها را مثل مذاکره‌‌ی گردن و شمشیر ‌می‌دید. وقتی از او پرسیدند این بهتر از مرگ حتمی همه‌ی شما نیست؟ مثل یک اسطوره‌ی تاریخی خروشید، مثل سنوار که گفت پس بگذار این یک کربلای دیگر باشد. غسان فریاد زد که زندگی چیزی فراتر از زنده ماندن است. زندگی سرزمین است، زندگی عزت و آزادی است. ‌ ➖ آوینی جمله‌ی مشهوری دارد: «پندار ما این است که ما مانده ایم و شهدا رفته اند، اما حقیقت آن است که زمان ما را با خود برده است و شهدا مانده اند.» و این چه قدر شبیه جمله‌ی کنفانی است خطاب به کسانی که به فلسطین پشت کردند و از او نیز خواستند که چنین کند: «من پیش تو نمی‌آیم، اما تو پیش ما برمی‌گردی.» مقاومت همین ماندن است. ➖ پنجاه سال از ترور کنفانی گذشته است. صهیونیست‌ها صدها هزار فلسطینی را قتل عام کرده‌اند. اما همه همینجا هستند. هیچ‌کس هیچ‌جا نرفته است. فلسطین نام مقاومت است و مقاومت یعنی خواستن و ماندن با همه‌ی رنج‌هایش، چنان که کنفانی نوشت: «من تو را به اندازه‌ی ناکامی‌ام در داشتنت می‌خواهم.» #امیرحسین_پرورش @Hesfir

✔️ گزارش تصویری نشست ایستادن در آستانه؛ نزاع تمدنی شرق و غرب @Hesfir

🟢 نشست دوم " ایستادن در آستانه؛ نزاع تمدنی شرق و غرب" فردا چهارشنبه ۱ مرداد، ساعت ۱۷:۳۰ برگزار می‌شود. 🏢 خیابان صائب، مجموعه فرهنگی هنری صائب @Hesfir