✔️ مرام‌نامه اندیش‌کده حدید اندیش‌کده حدید با رسالت پیش‌رفت و تعالی ایران‌زمین و هم‌سویی با جریان جهانی مقاومت در اسفند ۱۴۰۳ آغاز به کار کرد. ➖ اندیش‌کده فعالیت خود را در چارچوب گفت‌مان انقلاب اسلامی پی می‌گیرد و معتقد است اندیشه‌ورزی و نقد الگوهای توسعه، تکنولوژی و سرمایه‌داری جهانی باید به تدوین و ارائه نظریه‌ای ایرانی برای پیش‌رفت، آبادانی، عدالت‌گستری، هم‌بستگی، کرامت انسانی و اعتلای فرهنگی جامعه ایرانی- و به تبع آن جامعه بشری- بینجامد. ➖ اندیش‌کده حدید بر آن است تا این نظریه زمینه‌ساز نقادی فلسفی مدرنیته و در عرصه اقتصادِ سیاسی و سیاست بین‌الملل، مقاومت در برابر هژمونی نظام سرمایه‌داری جهانی و نئولیبرالیسم گردد. ➖ غایت این تمهیدات بر افزایشِ رفاه همگانی و کاهش فاصله طبقات اجتماعی بر اساس مفهوم عدالت، احیای هم‌بستگی اجتماعی و مفهوم برادری، حفظ کرامت و آزادی‌های انسانی، حفظ محیط زیست و تقویت بنیان‌های اخلاقی جامعه انسانی است. ➖ اندیش‌کده در عرصه نظامِ بین الملل معتقد به مبارزه و مقاومت هوش‌مندانه در برابر امپریالیسم جهانی است؛ چرا که احقاقِ حقوق و منافع ملت ایران و اهداف نهضت جهانی مقاومت با سرفرود آوردن در برابر قدرت‌های امپریالیستی محقق نخواهد شد. ➖ اندیشه‌ی ایرانی‌اسلامی بالقوه قابلیت پشتیبانی از اهداف یادشده را داراست اگرچه از اندیشه‌های جهانی سیاستِ رهایی‌بخش هم بهره خواهد گرفت. @hesfir

✔️ ایستادن در آستانه ✔️ تاملی در ایده جهانی مقاومت ⏰ زمان: شنبه ۳۱ خرداد ۱۴۰۴ ساعت ۱۶ 🏢 مکان: خیابان صائب، جنب آرامگاه صائب تبریزی، مجموعه فرهنگی هنری صائب @hesfir

اندیشکده حدید با هم‌کاری ستاد کانون‌های فرهنگی هنری استان اصفهان برگزار می‌کند ✔️ ایستادن در آستانه ✔️ تاملی در ایده جهانی مقاومت 🔹 چرا مقاومت ضرورت دارد؟ روی‌کردهای نظری و تجربی کریستوفر ویور پژوهش‌گر و مشاور شبکه‌های اجتماعی 🔹 مقاومت و توسعه چه نسبتی دارند؟ دکتر علی‌رضا مکاریان پور پژوهش‌گر فلسفه 🔹 مقاومت در زمین اندیشه دکتر حسین نوروزی‌فرد پژوهش‌گر فلسفه 🔹 میراث جهانی سیاست رهایی‌بخش دکتر امیرحسین پرورش پژوهش‌گر علوم سیاسی 🔹 ادبیات آتش است احمد رضا رضایی شاعر و پژوهش‌گر ادبیات ⏰ زمان: شنبه ۳۱ خرداد

۱۴۰۴

، ساعت ۱۶ 🏢 مکان: خیابان صائب، جنب آرامگاه صائب تبریزی، مجموعه فرهنگی هنری صائب @hesfir

✔️ جنگ؛ جنگ هیچ‌گاه تغییر نمی‌کند 🖋 دکتر امیرحسین پرورش تاریخ جنگ، تاریخی به بلندای هستی انسان است. گویی که تاریخ انسان بر روی این کره خاکی نه تاریخ صلح که تاریخ جنگ است. جنگ پدیده‌ای شگفت‌آور است. با چهره‌ی ژانوسی‌اش آبستن صلح است و زاییده‌ از صلح. محقَق‌ساز بزرگترین وحشت‌های انسانی است؛ رنج‌های بزرگ و از دست دادن‌های عظیم. اما آیینه‌ی شگفت‌آورترین جلوه‌های هستی انسانی نیز هست. سیمای جنگ آیینه‌ی تمام نمای ایثار است‌؛ نمایشی پرمهابت از شجاعت. هم فرابرنده و تعالی‌بخش است و هم فروبرنده و ضلالت‌بخش. جنگ در درون خود واجد این نزاع پایان ناپذیر است. نزاع نور و تاریکی، نزاع فرارفتن و غرق شدن. ➖ اما آیا انسان می‌تواند از جنگ بپرهیزد؟ جنگ را فراموش کند و از مواجهه‌ی با آن انصراف دهد؟ تاریخ نشان داده که اگر گروهی چنین کنند، جنگ از مواجهه با آنان انصراف نخواهد داد. جنگ روزی درب خانه‌ی آنان را خواهد زد و با ترش‌رویی تاریخی‌اش آنان را غافل‌گیر خواهد کرد. این روی جنگ همان روی حقارت‌آمیز آن است. انسانی از پیش باخته در برابر طوفان جنگ، بدون فرصتی برای کنش در برابر ضربات بی‌امان تاریخ، غرق شده در سیلاب خشونت بار هستی و برباد رفته در برابر تندباد بی‌مهابای زمان. ➖ اما پذیرش واقعیت جنگ و روی نگردانیدن از آن چه برای انسان به ارمغان خواهد آورد؟ مرتضی آوینی که روایت‌گری جنگ، آوازه‌ش را بر تارک تاریخ مجاهدان سیادت بخشیده، در نخستین روزهای جنگ وارد خرمشهر شده است، آن شهر خونین و بلند آستان. دوازده مهر ۱۳۵۹، تنها چند روز پس از شروع جنگی که هشت سال به طول انجامید از نخستین مواجهه‌های آوینی با جنگ است: «زمان، بادی است كه می‌وزد؛ هم هست و هم نیست. آنان را كه ریشه در خاك استوار دارند از طوفان هراسی نیست. جنگ می‌آمد تا مردانِ مرد را بیازماید. جنگ آمده بود تا از خرمشهر دروازه‌ای به كربلا باز شود.» ➖ جنگ برای آوینی تعالی‌بخش بود، دروازه‌ای باز شده رو به آسمان، پس چرا باید از آن گریخت؟ چرا باید مانند غباری در تند باد زمان گم شد؟ این همان پرسش دشوار انسانی در برابر چهره‌ی ژانوسی جنگ است. چهره‌ای که یک طرف آن وحشت و خشونت و از دست دادن است، اما سوی دیگر آن فرارفتن و ماندگار شدن. جنگ بار امانت انسان است. باری که بر گُرده گرفتن آن اگرچه در نزدیکی فروغلتیدن به مغاک ظلم و جهل است؛ اما در آستانه‌ی ورود به راهی است که‌ انسان را قادر به فراروی از حدود تحمیل شده بر او می‌سازد. او را آستانه‌نشین مقام «فنا از فنا» می‌سازد. ➖ انسان ایرانی از سپیده‌دم تاریخ با گریختن از مقابل جنگ بیگانه بوده است. آن زمان که در رکاب فریدون، سَرِ کینه‌جوی، به سمت ایوان ضحاک، کنگ دژهودجش، اورشلیم، بیت المقدس راند. تا آن زمان که در نیم‌روز تاریخ، پیروی از آن کرار غیرفرار، آن بسیار حمله کننده‌ی بی‌گریز، آن برکننده‌ی درب خیبر را برگزید. ➖ و امروز در شامگاه تاریخ، انسان ایرانی دوباره بار امانت را بر دوش کشیده است. انسانِ ایرانی در حال فرارفتن از حدود است در حال نگارشِ خطوط واپسین تاریخ انسان. #امیرحسین_پرورش ۲۴ خرداد ۱۴۰۴ @hesfir

✔️ این نه فقط جنگ با صهیونیسم که تقابل با رویه‌ی سخت تمدن مدرن است 🖋 دکتر علی‌رضا مکاریان‌پور ➖ ترور فرماندهان رده بالای نظامی ایران و حمله به مراکز نظامی توسط رژیم صهیونیستی تعرض آشکار به مرزهای ملی ایران محسوب می‌شود که در عین حال، امری بی‌سابقه در روابط بین الملل است. ➖ تقابل ایران با رژیم صهیونیستی نه فقط یک تقابل سیاسی که در حقیقت، تقابل با پایگاه نظامیِ تمدن مدرنِ غربی است؛ تمدنی که در حال حاضر، ایالات متحده راه‌برِ آن است. بیانیه‌های صریح فرانسه، آلمان و انگلیس و حمایت از اقداماتی که آشکارا خلاف قوانین بین المللی است، گواه آن است که کلِ تمدن مدرن حامی این رژیم جعلی است. این رخ‌دادها اشارتی است برای اهالی فکر تا به ذاتِ میلیتاریستی تمدن مدرن پی ببرند. ➖ لذا ساده‌اندیشی است بپنداریم تقابل مذکور با روش‌های متعارف دیپلماسی یا هر طریقِ مسالمت‌آمیز دیگر خاتمه خواهد یافت. رفتار جنون‌آمیز رژیم و تاکید نخست‌وزیر آن بر این سخن که "موجودیت‌شان" در خطر است نیز موید این نظر است. و این یعنی نبردِ نهایی اجتناب‌ناپذیر است و به پرهیز ایران از جنگ بستگی ندارد. ➖ شرایط کنونی این موضوع را اثبات کرد که تنها گزینه‌ی پیشِ روی ایران پاسخ حداکثری به تجاوز است و هرگونه نظریه‌ی پرهیز از دفاعِ حداکثری به بهانه "جلوگیری از گسترش جنگ" یا "جلوگیری از ورود به تله‌ی جنگ" خود عامل گسترش جنگ و فرورفتن بیش‌تر در تله‌ی رژیم صهیونیستی خواهد شد. ➖ در این شرایط - و بخصوص با اظهار نظرهای صریح دونالد ترامپ، رییس جمهور ایالات متحده- تحلیل‌هایی که می‌خواهد حسابِ ایالات متحده را از رژیم صهیونیستی جدا کند یا پس از ترور تمامی فرماندهان رده بالای نظامی، دعوت به صبر و آرامش کند، جز خیانت به ایران معنایی دیگر‌ ندارد؛ و حتی نمی‌توان قائلان آن را ساده‌لوح دانست. ➖ تاکید بر این نکته ضروری است که حمله ضعیف و ناقص، بازدارنده نخواهد بود و رژیم صهیونیستی را به ادامه‌ی فعالیت‌های خراب‌کارانه تهییج خواهد کرد. @hesfir

✔️ عصر قهرمانان 🖋 دکتر امیرحسین پرورش عصر قهرمانان همواره یکی از جذاب‌ترین و پر رمز و رازترین دوران‌های تمدن‌ها و فرهنگ‌های کهن است. عصر قهرمانان در جایگاه مبدأ تاریخ ملت‌ها، زمان شکل گرفتن اسطوره‌ها و هویت‌های چندهزارساله است. ➖ عصر قهرمانان پیچیده در بافتاری از اسطوره و تاریخ است. روایت‌های آن گاه با تاریخ مطابقت دارد و گاه آنقدر عظیم است که تاریخ از روایت آن باز می‌ماند. راهی که نسل‌های بعدی را به عصر قهرمانان پیوند می‌دهد اگرچه پوشیده از شن‌های بی‌پایان گذر زمان است، اما هیچ‌گاه از دیده‌ها پنهان نمی‌گردد و درخشش طلایی رنگش از میان تل‌ماسه‌های عظیم زمان چشم‌ها را خیره می‌سازد. ➖ ویژگی مهم عصر قهرمانان پیوند نزدیک میان طبیعت و مابعد الطبیعه است. آمیختگی فیزیک و متافیزیک. درهم آمیختگی امر قدسی و امر انسی. انسان‌های شایسته‌ی این عصر هم معماران و محافظان جوامع انسانی‌اند و هم مقربین آستان ملکوت‌. ➖ از ایران و یونان تا چین و مصر، پهلوانان این عصر هم بناکنندگان تمدن‌اند و هم هم‌صحبت و قرین آسمانیان. اما عصر قهرمانان تنها یک خاطره‌ی دور نیست. اندیشمندان و متفکران هر ملتی در هر زمان پاسبانان آرمان قهرمانی آن جامعه‌اند. آرمانی که اگرچه غبار منفعت‌طلبی و لذت‌جویی و خودخواهی درخشش آن را در اعصار مختلف ناپدید می‌کند اما در یادهای مردمان به انتظار زمانی نشسته است که دوباره به جهان فراخوانده شود. ➖ و این بازخوانی و فراخوان وظیفه‌ی متفکران و هنرمندان است. ژرژ برنانوس، نویسنده‌ی فرانسوی دوران جنگ اول و دوم جهانی، در زمان فترت میان دو جنگ و آنگاه که صحبت از جنگ پس از فجایع جنگ اول جهانی، تابویی ناشکستنی بود با قلم خود عصر قهرمانان را فرا می‌خواند: «ما در حال بازگشت به جنگیم، گویی به خانه‌ی کودکی خود باز می‌گردیم. من سوگند یاد کرده‌ام که خواه از راه دوستی و خواه از راه خشم- چه فرقی می‌کند؟- شما را بر انگیزانم. من قدیسان و قهرمانان را در عالم رویا دیده‌ام و نادیده گرفته شدن اقسام میانی آدمیزاد را؛ تنها قدیسان و قهرمان‌اند که در خور اعتنا و توجه‌اند.» ➖ این برانگیختگی، این فراخواندن، این نزدیکی قدیس‌وار به آسمان ویژگی عصر قهرمانان است. بازگشت عصر قهرمانان، آغاز گشایش در امور جوامع انسانی است. ملت‌هایی که از پذیرش برآمدن این عصر سرباز زنند، بازندگان بزرگ تاریخ‌اند و ملت‌هایی که برانگیخته با تیغ آخته پذیرای سپیده‌دم عصر قهرمانان باشند، فاتحان تاریخ. ➖ ایران بار دیگر در تاریخ بلندش در آستانه‌ی عصر قهرمانان ایستاده است. کلید ورود به عصر قهرمانان شکست ضحاک است. از آن پس است که راه‌های آسمان به زمین دوباره گشوده خواهد شد و گنجینه‌های فریدونی خود را آشکار خواهند کرد. نهاد آن سرش پست بر خاک بر همی‌ خواند نفرین به ضحاک بر وزان پس همه گنج آراسته فراز آوریده نهان خواسته ترا باد پیروزی از آسمان مبادا به جز داد و نیکی گمان #امیرحسین_پرورش ۲۵ خرداد ۱۴۰۴ @hesfir

✔️ چه ارتشی برای یک ملت کارساز است؟ 🖋 عادل شکیبایی، دانشجوی دکتری اقتصاد برای مقایسه توان نظامی و دفاعی کشورها، مرسوم است که عواملی مانند تجهیزات، شمار نیروها و بودجه نظامی مورد بررسی قرار گیرد. ارتش‌ها معمولاً بر اساس تعداد تجهیزات، سطح تکنولوژی تسلیحاتی، تعداد نیروهای رسمی و ذخیره، تعداد پایگاه‌ها و نیز میزان بودجه نظامی رتبه‌بندی می‌شوند. اما آیا این معیارها واقعاً برای نشان دادن کارآمدی یک ارتش کافی‌اند؟ آیا این داده‌ها می‌توانند به ما بگویند که یک کشور توانایی مقابله با تهدیدات و حملات خارجی را دارد یا نه؟ چرا که مهم‌ترین فلسفه وجودی یک ارتش چیزی جز دفاع از ملت در برابر تجاوز بیگانه نیست. ➖ مروری بر تاریخ ایران ما را به پاسخ این پرسش هدایت می‌کند. در ابتدای قرن چهاردهم شمسی، رضاخان میرپنج تلاش‌هایی را برای مدرن‌سازی، منظم ساختن و تقویت ارتش ایران آغاز کرد. پس از به سلطنت رسیدن نیز این مسیر را ادامه داد. سلطنت‌طلبان و غرب‌گرایان، این اقدامات را از جنبه‌های مثبت کارنامه او می‌دانند. او سربازی اجباری را با نهایت خشونت اجرایی کرد، بودجه‌های سنگین و کمرشکن نظامی تصویب شد، تا جایی که گاه تا ۴۰ درصد کل بودجه کشور به ارتش اختصاص می‌یافت. سلاح‌های مدرن اروپایی خریداری شد، ۱۷ فروند هواپیمای جنگی به کار گرفته شد، و سلسله‌مراتب فرماندهی ارتش بنیان گذاشته شد. ➖ اما در سال ۱۳۲۰، با حمله متفقین، این ارتش حتی نتوانست ۲۴ ساعت از کشور دفاع کند. در چند ساعت فروپاشید؛ عملکردی بسیار ضعیف‌تر از قشون فتحعلی‌شاه قاجار، که سال‌ها در برابر تجاوزات روسیه مقاومت کردند و اجازه ندادند کشور به سادگی اشغال شود. ➖ پرسش مهم این است: چرا ارتشی که مدرن‌تر، مجهزتر، متمرکزتر و پرهزینه‌تر از ارتش شاهان قاجار بود، نتوانست حتی چند ساعت از ملت ایران دفاع کند و کارکردش فقط در سرکوب مردم و مخالفان رضاخان خلاصه شد؟ در این زمینه دو نکته بسیار مهم وجود دارد: ➖ ۱. وابستگی: هرچه نیروی نظامی یک کشور از نظر ساختار، تجهیزات و آموزش به بیگانگان وابسته‌تر باشد، قدرت تهاجمی، استقلال تصمیم‌گیری و ابتکار عمل آن کاهش می‌یابد؛ به‌ویژه اگر بخواهد با همان کشوری بجنگد که تمامی تجهیزات و روش‌های رزمی‌اش را از او گرفته است. ➖ ۲. ماهیت حکومت: ارتش، نهادی ذاتاً حکومتی است. اگر حکومتی از دل مردم برنیامده باشد و فاسد و ضدملت باشد، ارتشش نیز در همان مسیر حرکت خواهد کرد. حکومت پهلوی که با کودتایی به کمک بیگانگان بر سر کار آمد، اصولاً دغدغه‌ای برای دفاع از ملت یا آسایش مردم نداشت و تنها به تأمین رضایت اربابان خارجی و پر کردن خزانه کاخ سلطنتی می‌اندیشید. ارتش چنین حکومتی، فاقد مشروعیت مردمی و استقلال واقعی بود و به همین دلیل، نه تنها کارآمد نبود، بلکه مایه ضرر ملت هم شد. ➖ ممکن است برخی بگویند که ارتش متفقین بسیار نیرومند بود و به همین علت چنین اتفاقی افتاد؛ اما مقایسه‌ای میان آن ارتش وابسته و ارتش جمهوری اسلامی ایران، واقعیت دیگری را نشان می‌دهد. ➖ جمهوری اسلامی ایران، پس از تشکیل، در حالی که هنوز با نابسامانی‌های داخلی و ساختاری درگیر بود، ناگهان با حمله یک کشور همسایه تا دندان مسلح روبه‌رو شد. در ادامه، نزدیک به ۵۰ کشور جهان نیز از متجاوز حمایت کردند. اما ایران ۸ سال با جان‌فشانی مقاومت کرد، در برخی برهه‌ها وارد خاک دشمن شد و در نهایت، حتی یک سانتیمتر از خاک خود را از دست نداد. ➖ یا در مورد تجاوز هوایی رژیم صهیونیستی، که یکی از قدرتمندترین نیروی‌های هوایی جهان را در اختیار دارد و از حیث تجربه بمباران از همه کشورها پیشی گرفته، ارتش ایران در عرض چند ساعت ابتکار عمل را به‌دست گرفت، کنترل آسمان را بازپس گرفت و موجی از حملات بی‌سابقه را علیه آن رژیم آغاز کرد. در این عملیات، چند فروند از جنگنده‌های نسل پنجم اف-۳۵ نیز ساقط شد؛ جنگنده‌هایی که پیشرفته‌ترین در جهان هستند و هیچ کشوری پیش از این موفق به سرنگونی‌شان نشده بود. ➖ این‌ها در حالی است که بودجه نظامی ایران در مقایسه با دیگر کشورها بسیار ناچیز است و این نظام از ابتدای شکل‌گیری با شدیدترین تحریم‌های اقتصادی، سیاسی و نظامی روبه‌رو بوده است. با این وجود، ارتش جمهوری اسلامی یکی از موفق‌ترین ارتش‌های تاریخ ایران در دفاع از ملت و سرزمین بوده است. ➖ بنابراین، ارتش‌ها را نباید فقط با ملاک‌های فیزیکی مانند تجهیزات و بودجه قضاوت کرد. خودکفایی، استقلال و تکیه بر یک نظام سیاسی سالم و مردمی از مهم‌ترین عوامل قدرت یک ارتش کارآمد و مؤثر است. @hesfir

✔️ اندیشیدن در هنگامه‌ی جنگ 🖋 دکتر امیرحسین پرورش پرسش دشواری که پس از نواخته شدن شیپور جنگ بر سر متفکران و اندیشمندان جوامع سایه می‌اندازد،‌ پرسش از امکان، ضرورت و چگونگی تفکر است. دشواری مواجهه با این پرسش در همین چند وجهی بودن آن نهفته است. ➖ در زمانی که جنگ سیمای خشک و سازش‌ناپذیر «عمل» را بدون روکشی از فریب‌ها و تعلل‌ها و مماشات‌های گذشته بر جوامع نمایان می‌سازد، آیا امکانی برای اندیشیدن باقی می‌ماند؟ آیا اساسا ضرورتی برای اندیشیدن در کار است؟ آیا آسودن در کنج تفکر، پشت‌کردن به ضرورت عمل نیست؟ و اگر پاسخ دو پرسش قبل مثبت بود، کیفیت اندیشیدن در زمانه‌ی جنگ چیست؟ آیا متفکر و اندیشمند می‌تواند همچنان مانند قبل از جنگ بیندیشد؟ ➖ اگر پاسخ این پرسش‌ها را به گونه‌ای جسورانه‌تر بدهیم چه رخ خواهد داد؟ اگر جنگ را اساسا بستر اندیشه بدانیم چه؟ اگر پرسش را واژگونه سازیم و امکان اندیشیدن در رکود ریاکارانه‌ی صلح‌های دروغین را به پرسش کشیم چه روی خواهد داد؟ ➖ این جایگشتی دیگر از همان پرسش مشهور آدورنو پس از آشویتس است. آیا پس از آشویتس می‌توان اندیشید؟ می‌توان شعر سرود؟ می‌توان در جایگاه یک هنرمند یا متفکر نشست و به جهان اندیشید؟ ➖ این همان پرسشی است که ما انسان‌های معاصر با فجایع غزه با آن مواجه‌ایم. آیا در کشتار شگفت‌آور زنان و کودکان، در حیوانیت و قساوت بی‌بدیل یهودیان می‌توان هنرمند یا متفکر بود؟ ➖ وقتی همه‌چیز بارها گفته شده و هیچ انتخابی در مقابل ما نیست، وقتی تنها می‌توانیم در مقابل تکرار بی‌پایان جنایت و قساوت، تنها همان حرف و ژست‌های گذشته را تکرار کنیم، وقتی چاره‌ای جز سکوتی مرگ‌آور نیست، وقتی در عصر مرگ خدا، انسان نیز به مسلخ واپسین انسان برده شده، مگر می‌توان از معنا صحبت کرد؟ مگر دسترسی‌ای به تفکر یا اندیشه وجود دارد؟ ➖ چه چیز ما را از شر این محرومیت خلاص خواهد کرد؟ پاسخ متناقض‌نمای مسئله همان «ضرورت عمل ناب» است. گشایش در اندیشیدن نه با اندیشیدن که با عمل کردن محقق خواهد شد. از همین روی است، که عمل ناب، که در این‌جا پذیرفتن ضرورت جنگ به مثابه‌ی رخدادی بیرون از وضعیت است، همان گشایش به فراسوی معنا است. ➖ اگر معنا در عصر ما از دست رفته یا کارایی خود را از دست داده، پس‌ ما نیازمند گفتمان نا-معنا هستیم. فراخوان چیزی بیرون از نظام معنایی حاضر، فراخواندن نا-معنا. و این ضرورت عمل ناب، انتظار برای رخدادی تازه است که امکان دسترسی به نا-معنا را فراهم می‌سازد. ➖ این همان اعلام جنگ تفکر به زمان است. چنان که هگل آرزویش را داشت، فراروی انسان از زمان به ابدیت. تلاش ناب و طاقت‌فرسای تفکر برای سرکوب زمان. ➖ مرگ در کنار رود خروشان زمان، به نوبت همه‌ی انسان‌ها را به به تماشا نشسته است، آن‌هایی که در گذر پوچی تحمل ناپذیر زمان، عمل کردن را برمی‌گزینند، از آن فراتر می‌روند. #امیرحسین_پرورش ۲۸ خرداد ۱۴۰۴ @hesfir

✔️ پایان وضعیت پسامدرن 🖋 دکتر امیرحسین پرورش ➖مفهوم پسامدرنیته، از مشهورترین و چالش برانگیزترین مفاهیم علوم انسانی در دهه‌های اخیر است. تعاریف متعددی که از این مفهوم ارائه شده و سطح اثرگذاری گسترده‌ی آن بر نظام‌های دانش و فرهنگ عامه، نشانگر اهمیت زیاد آن در تفسیر و تحلیل وضعیت جوامع انسانی است. ➖ژان فرانسوا لیوتار، فیلسوف و روشنفکر فرانسوی، اندیشمندی است که ابداعات او تاثیر شگرفی بر شکل‌گیری اندیشه و ادبیات پسامدرن در قرن بیستم داشت. از مهترین اقدامات لیوتار تلاش او برای تبیین «وضعیت» پسامدرن-Condition postmodern - است. ➖وضعیت پسامدرن، وضعیتی است که در آن برتری و سرآمدی کلان روایت مدرنیته در معرض پرسش و نقد جدی قرار گرفته است. و این نقادی از سوی خرده روایت‌هایی صورت می‌پذیرد که نظریه‌های کلان مدرنیته از تکنولوژی تا انسان‌محوری، سیاست مدرن، نظام‌های دانش، روابط قدرت و ساختار بازنمایی و روایت‌سازی رسانه‌ها را به پرسش می‌گیرند. از این رو «وضعیت» پسامدرن نه یک دوران مشخص تاریخی با ویژگی‌های ایجابی که بنابه گفته لیوتار اتاق انتظاری برای چیز دیگری است که از پی بحران کلان روایت مدرنیته خواهد آمد‌. ➖مارکس معتقد بود در پایان عمر سرمایه‌داری، بشریت دو راه بیشتر نخواهد داشت: «سوسیالیسم یا بربریت». اگرچه ایده‌ی سوسیالیسم در گذر زمان در امواج سرمایه‌داری متاخر فرسوده شد؛ اما بربریت روز به روز عیان‌تر و مظاهر توحش و بدویت‌ش آشکارتر شد. ➖آنچه امروز در جهان در حال وقوع است، دمیده شدن صور اسرافیل پایان وضعیت پسامدرن و صدای پرطنین گام‌های چیزی است که در راه است. نبرد بزرگی که در پایان «وضعیت پسامدرن» شکل گرفته، نبرد دو کلان روایت است. کلان روایت بربریت و کلان روایت انسان. ➖ائتلاف آمریکا و اسرائیل، نماینده‌ی قرن‌ها استعمار و بهره‌کشی انسان غربی و مظهر تمام‌نمای خوی حیوانی و خونریز تمدن مسیحی-یهودی مدرن است. ضمیر ناخودآگاه بربریت تمدن غرب مانند یک لغزش زبانی، با کشتارهای شگفت‌آورش در غزه، هرآنچه در پس ذهن داشته را قی کرده است. و ایران در برابر این توحش مدرن، در مقام یک ایدئولوژی جهانی و یک فراروایت تمدنی، روایت قرن‌ها آزادی خواهی، استقلال طلبی و عدالت جویی ملت‌های جنوب جهان، روایت انسان است. ➖ما در آستانه‌ی پایان وضعیت پسامدرن ایستاده‌ایم. نبرد همه‌ی خرده‌روایت‌ها، نهضت‌های آزادی‌بخش و مبارزات انسان‌دوستانه و عدالت‌خواهانه در دهه‌های اخیر به فرجام پایانی نزدیک شده است؛ بشریت دو انتخاب بیشتر در پیش‌ روی خود ندارد: ایران یا بربریت. #امیرحسین_پرورش ۲۹ خرداد ۱۴۰۴ @hesfir

اندیشکده حدید با هم‌کاری ستاد کانون‌های فرهنگی هنری استان اصفهان برگزار می‌کند ✔️ ایستادن در آستانه ✔️ تاملی در ایده جهانی مقاومت 🔹 چرا مقاومت ضرورت دارد؟ روی‌کردهای نظری و تجربی کریستوفر ویور پژوهش‌گر و مشاور شبکه‌های اجتماعی 🔹 مقاومت و توسعه چه نسبتی دارند؟ دکتر علی‌رضا مکاریان پور پژوهش‌گر فلسفه 🔹 مقاومت در زمین اندیشه دکتر حسین نوروزی‌فرد پژوهش‌گر فلسفه 🔹 میراث جهانی سیاست رهایی‌بخش دکتر امیرحسین پرورش پژوهش‌گر علوم سیاسی 🔹 ادبیات آتش است احمد رضا رضایی شاعر و پژوهش‌گر ادبیات ⏰ زمان: شنبه ۳۱ خرداد

۱۴۰۴

، ساعت ۱۶ 🏢 مکان: خیابان صائب، جنب آرامگاه صائب تبریزی، مجموعه فرهنگی هنری صائب @hesfir

✔️ ایستادن در آستانه ✔️ تاملی در ایده جهانی مقاومت ⏰ زمان: شنبه ۳۱ خرداد ۱۴۰۴ ساعت ۱۶ 🏢 مکان: خیابان صائب، جنب آرامگاه صائب تبریزی، مجموعه فرهنگی هنری صائب @hesfir

✔️ گزارش اجمالی و اولیه از نشست «ایستادن در آستانه؛ تاملی در ایده جهانی مقاومت» 🖋 حمیدرضا تیموری ▫️دکتر امیرحسین پرورش: اسراییل، رخ‌دادی در زمان ماست که می‌توانیم سیمای شرّ مطلق و مجسم را در آن ببینیم. شرارت اسرائیل فرصتی است که می‌تواند آزادگان جهان را ذیل سیاستِ رهایی‌بخش متحد کند. ▫️دکتر حسین نوروزی‌فر: بین جریان‌های مقاومت ادبیات مشترکی وجود دارد اما نه به این معنا که ما با ادبیات و ایدئولوژی اسلامی مواجهیم. ما با «جهتی کلی» مواجهیم که می‌توان آن را «زمینِ اندیشه» نام نهاد. اندیشۀ مقاومت هم ایدئولوژی‌زده نیست و هم ایدئولوژی‌زدایی را بر نمی‌تابد. ▫️کریستوفر ویور: مقاومت دو نوع است: مقاومت واقعی و مقاومت دروغین. نوع دروغین مقاومت را در مسئلۀ داعش در سوریه می‌بینیم. ➖ روایت، سنگ زیربنای سرمایه‌داری است که موجب دست‌کاری ذهن افراد می‌شود. ➖ غرب برندهایی را ایجاد می‌کند و با پروپاگاندا فضایی می‌سازد تا افراد تصور کنند بدون داشتن آن برندها زندگی ناقص است. ➖ افرادی در آن‌سوی مرزهای ایران به «روایت ایرانی مقاومت» علاقه‌مندند. ➖ آمریکا و ایران [پس از انقلاب اسلامی] در نقطۀ شروع شبیه به هم هستند. انقلاب آمریکا برای الغای بردگی امپریالیسم بریتانیا بود و انقلاب اسلامی ایران تلاش برای خروج از بردگی و احاطۀ صهیونیسم جهانی. ▫️دکتر علی‌رضا مکاریان‌پور: نزاع ما با تمدن غرب نزاع تمدنی است که خودش را به نحو انضمامی در مسئلۀ اسرائیل نشان می‌دهد. ➖ ایالات متحده به‌عنوان قله و راه‌بَر تمدن غرب اجازه نمی‌دهد کشوری توسعه پیدا کند ولی ذیل توسعۀ غربی حرکت نکند. به همین دلیل ژاپن و کرۀ جنوبی و امارات و حتی عربستان تبدیل به الگوی توسعه می‌شوند. در چین هم گفتمانی وجود ندارد که بتواند توسعه‌ای متفاوت از توسعۀ غربی رقم بزند. ▫️احمدرضا رضایی: در دنیا ادبیات ضد غربی داریم و در ایران کمتر. هرجا که فرهنگ یا تمدنی خود را قربانی غرب دیده، تعداد زیادی از نویسندگان به خلق ادبیات ضدغربی اقدام کرده‌اند. مثلاً ماریو بارگاس یوسا این امکان را داشته که به کشورهای مختلف مثل کوبا، برزیل و ... سفر کند و فضای مقاومت در این کشورها را درک کند. ➖ جنگ‌ها هستند که تفکر ملت‌ها را آشکار می‌کنند و شکل می‌دهند. @hesfir