#ضمیمه | #حرف_دل پارسال درست همچنین شبی.. یار مارا طلبید و راهی بیت شدیم ؛ دیر رسیده بودم و ناچار به حضور در طبقه بالا بودم.. چشمم از روی مانیتور برداشته نمیشد . هر لحظه منتظر بودم پرده های مشکی رنگ کنار برود و صورت چون ماه تو پدیدار شود.. آخر تو دیشب امده بودم و مردم حیدر حیدر گویان هروله میکردند.. امید بسته بودم که بیایی اما انگار.. من لیاقت دیدن رویت را حتی از صدها متر دورتر هم نداشتم💔. دروغ چرا در کل طول سخنرانی چشمم به پرده ها بود.. با کوچترین تکانی همه خیز برمیداشتند تا برای دیدنت از همدیگر سبقت بگیرند.. اما تو نیامدی و داغ دیدنت در ان شب روی دل من ماند و ماند💔 همه غم ها و دردهایم را جمع کرده بودم تا با گریه کردن در حسینیه امام خمینی آرام شوم.. حاج مهدی رسولی که شروع کرد ، بغضم شکست.. روضه علمدار خواند و با شعرش قلبم را اتش زد.. مصراعِ ؛ « دلا دیدی که حاجی زاده هم رفت » را که خواند.. هزاران مرتبه شکر کردم که امشب نیستی.. وگرنه طاقت دیدن لرزش شانه هایت را نداشتم.. به قلمِ ؛ خادمة الحَسن ..

یک شب آمد پی ما گفت شما مال منید دگر افتاد از آن شب گذر ما به حسین..

به لطف باده ات آزاده ام..

هر چقدر که تو عروسیا سمت زنونه جذابه ، تو هیئتا سمت مردونه .

حق++++

بساط گریهٔ هیئت ز برکت حـسـن است ؛ تمــــام مــاه محــــرم روایت حـسـن است .

رسیدی کربلا زیارتت قبول آقای شهیدم:)

تا پارسال هرکه کربلا میرفت نائب الزیارة شما بود.. اما حالا این بار شما باید نائب الزیارة و دعاگوی میلیون ها ایرانی و مسلمان و شیعه باشی..

_

ولی توی ِاین‌زندگی هرجا غم دیدم هرجا خوردم زمین ، هرجا خدا خواست ازم امتحان بگیره ، هرجا کم اوردم ، پشت سرمو که نگاه کردم دیدم تو هستی ، گفتم قطعا دستمو میگیره و گرفتی :) و شکر بابت این نعمت ..

حتی نوای ِاسمت مرحم زخمامه :)