کاش برسه روزی که قدم قدم شهادت مولامون امام مجتبی بریم حرم کاش آقامون حرم داشته باشه

به عالم گر تُهی دستی، به درگاه رضا رو کن...

مادر.. لباس مشکی پسرت را عوض که نه.. برای مدتی در می آورم،اما گاه گاهی آن را می بوسم و بر چشم می گذارم.. سعی میکنم از این محرم بهره ام تنها سینه زنی و گریه نباشد، بلکه از مکتب حسین، ایستادگی مقابل ظالم، نماز، تقوا حجاب و ناموس پرستی را بیاموزم و سر لوحه زندگی خویش قرار دهم.. خلاصه اینکه برایم مادری کن.. اگر چشمانم به محرم حسین باز نشد، یادت باشد که در روضه حسین نام این گریه کن را بیاوری و بگویی که چقدر برای حسینم گریه کرد.. بوسه ام بر چادر خاکی ات

خداحافظ آی سیاهیا..

خلاصه ممنون آقا:)

و شب اخر است ، سفره گدایی مان جمع شد .

رفت تا سال دگر زنده بمانم یانه‌...

حس غریبی است پس از ۶ ماه پیراهن سیاه عزای رهبر شهید و محرم و صفر را باید کنار بگذاریم خدا یا تو شاهد باش ما تا روزی که انتقام ایشان را نگیریم آرام نخواهیم گرفت

«أَطْرَافُ الدُّنْيَا مَشْحُونَةٌ بِالْمَحَارِمِ» گوشه و كنار دنيا، آكنده از رنج‌‌هاست .. نثر اللآلي،ج۱،ص ۷۲

_

گویند علی میزده صد وصله به کفشش‌ ای کاش دل‌خسته‌من کفش علی بود .. 🤍