هیهآت ؛
نجف به شوق درآرد مرا به رغم کسالت (:
طرح ِانگور ضریح تو یادم آورد ؛
که در ِمیکدهات رو به خلایق باز است (:
هیهآت ؛
[ وصلِ تو مرا جان شد / اربعین 1448 ]
من با چه زبان شکر بگویم که به چشم ،
یک بار دگر کربوبلا را دیدم ..